3η ΚΑΡΤΑ Τελεία και παύλα

Οι εκλογές της 22ας Ιανουαρίου για το νέο Δ.Σ. της ΕΠΟ αποτελούν την
καλύτερη ευκαιρία για να αποκτήσει επιτέλους το ποδόσφαιρό μας ικανή ηγεσία,
αποφασισμένη να κλείσει τους διαδρόμους που οδηγούν στα μουχλιασμένα υπόγεια.

Αρκετά χρόνια κάποιοι ισχυροί έπαιξαν με τα όνειρα των φιλάθλων, λες και
ήταν χάντρες στο κομπολόι τους. Πολύς ο χρόνος που κάποιοι τυχοδιώκτες
κρεμάστηκαν από εξουσιαστές και δηλητηρίασαν το λαϊκότερο και πιο δημοφιλές
άθλημα, στερώντας από τους φιλάθλους το αληθινό θέαμα και από τις διοργανώσεις
τη γνησιότητα.

Διανύουμε το 2000, έτος που περιμέναμε να φθάσει και θεωρούσαμε ότι θα
αποτελέσει την αφετηρία διείσδυσης στην αληθινή αθλητική προσπάθεια και την
ποιότητα.

Η ΕΠΟ θεωρητικά είναι επιτελικό όργανο του ποδοσφαίρου μας. Οι διοικούντες
την ομοσπονδία δεν δικαιούνται να είναι ουραγοί ούτε να σύρονται πίσω από τις
εξελίξεις ούτε βέβαια να αποτελούν εργαλεία κάποιων αλεξιπτωτιστών
νεοπαραγόντων.

Το ελληνικό ποδόσφαιρο βρίσκεται δεκαετίες σε κατήφορο. Πιο κάτω δεν μπορεί
να πάει. Η αξιοπιστία του ακουμπάει στο μηδέν. Η νοθεία είναι εκτεταμένη. Η
σήψη αναδύει δυσοσμία, που δεν αντέχεται. Η εποχή των δέσμιων ή υποτακτικών
παραγόντων επιβάλλεται να ολοκληρώσει τον κύκλο της έως τις 22 Ιανουαρίου.

Δεν είναι δυνατόν να συνεχίσει να περνάει προς τα έξω, και κυρίως προς τη
νεολαία, η εικόνα ότι στο ποδόσφαιρο “όλα είναι στημένα” και “όλα πωλούνται
και αγοράζονται”, ή “ο καθένας έχει την τιμή του”. Όσοι συμβιβάστηκαν φέρουν
μερίδιο ευθύνης για την κατάντια του χώρου.

Η ΕΠΟ λοιπόν χρειάζεται περισσότερο από κάθε άλλη φορά διοικητικά στελέχη
με αλώβητη την έξωθεν καλή μαρτυρία, με αντοχές και αντιστάσεις. Τελεία και
παύλα σε όσα εμετικά έχουν συμβεί τις τελευταίες δεκαετίες. Η νεολαία και οι
φίλαθλοι, αλλά και οι επαγγελματίες των γηπέδων απαιτούν να πεταχτούν στα
σκουπίδια οι μάσκες των μωροφιλόδοξων εξουσιαστών και να εξοριστούν για πάντα
οι γαλονάδες του βρώμικου παρασκηνίου.

Απαιτούν αληθινή ΕΠΟ.