Χωριό πρωταθλητών

* ΘΕΣΣΑΛΟΝΙΚΗ

Δρακότρυπα. Χωριό τεσσάρων πρωταθλητών. Στην ένθετη φωτογραφία ο Δημοσθένης Ταμπάκος σε άσκηση στους κρίκους

Μπορεί να είναι απομακρυσμένο, να κατοικείται πλέον μόνο από 600 άτομα και να
μην έχει την αίγλη του παρελθόντος του. Δικαιωματικά όμως καυχιέται ότι είναι
γη μεγάλων αθλητών.

Η Δρακότρυπα, ορεινό απομακρυσμένο χωριό της Καρδίτσας, είναι η ιδιαίτερη
πατρίδα τεσσάρων πρωταθλητών, οι τρεις από τους οποίους αποτελούν κάποιες από
τις «μεγάλες ελπίδες» της πατρίδας μας για τους Ολυμπιακούς του Σίδνεϊ. Έτσι
λοιπόν οι κάτοικοι της Δρακότρυπας δεν κρύβουν την υπερηφάνεια τους όταν
μιλούν για τον αθλητή των κρίκων Δημοσθένη Ταμπάκο, κάτοχο της τρίτης θέσης
στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα Στίβου της Κίνας, την αδελφή του Εύη, πρωταθλήτρια
Ελλάδας στη ρυθμική γυμναστική, την Τάνια Ταμπάκη πρωταθλήτρια στα 100 μέτρα
με εμπόδια και την Αθηνά Παπασωτηρίου πρωταθλήτρια του πεντάθλου, του
επτάθλου, του μήκους και των δρόμων με εμπόδια.

«Η Δρακότρυπα έχει τεράστια εκπροσώπηση στην Ολυμπιακή ομάδα της χώρας μας, αν
σκεφθεί κανείς ότι πρόκειται για ένα πολύ μικρό χωριό της Θεσσαλίας, χωρίς
αθλητική υποδομή ή σχετική παράδοση» θα σημειώσει ο πρόεδρος του μορφωτικού
και πολιτιστικού συλλόγου του χωριού «Η Ανάπλαση» Γιώργος Γούσιας. Άλλωστε η
πατρίδα των πρωταθλητών δεν διαθέτει σήμερα ούτε ένα χώρο άθλησης ούτε καν ένα
γήπεδο ποδοσφαίρου, «με αποτέλεσμα ο Δράκος μας (σ.σ.: η ποδοσφαιρική ομάδα
του χωριού) να δίνει αγώνες συνεχώς… εκτός έδρας».

«Για μένα και την αδελφή μου Εύη η Δρακότρυπα ήταν πάντα το χωριό μας» λέει ο
πρωταθλητής Δημοσθένης Ταμπάκος. «Είναι άλλωστε ωραίο να ανήκεις κάπου, να
έχεις τις ρίζες σου και είναι θαυμάσιο οι συγχωριανοί μου να μας νιώθουν
πραγματικά δικούς τους ανθρώπους» σημειώνει.

Για τον ίδιο, η Δρακότρυπα ήταν πάντα τόπος ξενοιασιάς, ξεκούρασης και
διακοπών, αφού πήγαινε εκεί μόλις «χαλάρωναν» οι προπονήσεις και τελείωνε το
σχολείο. «Ασφαλώς και πηγαίνω με κάθε ευκαιρία» καταλήγει. Ευτυχώς η
Δρακότρυπα, που πήρε το όνομά της από την ονομασία ενός ανεξερεύνητου ακόμη
σπηλαίου, δεν ακολούθησε τη μοίρα της ερήμωσης όπως χιλιάδες άλλα ορεινά χωριά
της Ελλάδας. Μπορεί ο πληθυσμός της να μειώθηκε πολύ τα τελευταία χρόνια, όμως
οι απόδημοι Δρακοτρυπιώτες δεν ξεχνούν τον τόπο τους. Επιστρέφουν με κάθε
ευκαιρία, περνούν εκεί γιορτές και διακοπές, αναπαλαιώνουν τα υπέροχα πέτρινα
σπίτια των οικογενειών τους και ονειρεύονται στις κρύες χειμωνιάτικες νύχτες
στον μοναδικό παραδοσιακό καφενέ ένα καλύτερο αύριο για το «χωριό των πρωταθλητών».