ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Πρωτεργάτης η τηλεόραση

Αυτό το ασυνήθιστο ρεβεγιόν αυτής της ασυνήθιστης Πρωτοχρονιάς, αυτή η
παγκόσμια γιορτή για τη νέα χιλιετία δεν ανήκε σε καμιά χώρα, σε καμιά
κυβέρνηση, σε καμιά καλλιτεχνική υπερ-διοργάνωση.

Ανήκε στη διεθνή Τηλεόραση, με το πρώτο γράμμα κεφαλαίο. Στον θρίαμβο της
εικόνας, της επικοινωνίας, των δορυφόρων.

Από το νησί Σαμόα… στο Κιλιμάντζαρο, από το Μέξικο Σίτι… στο Σίντνεϊ και
από την Πλάθα ντελ Σολ της Μαδρίτης… στην Ντίσντεϊλαντ του Ορλάντο.

Από το γκαλά του ζεύγους Κλίντον στην Ουάσιγκτον… στα νερά του Τίβερη και
από το ‘Οκλαντ της Νέας Ζηλανδίας στη φωταγωγημένη Ακρόπολη. Από τις πρώην
φυλακές του Μαντέλα στη Νότια Αφρική… στα ανάκτορα του Μπάκιγχαμ. Και από
την παραλία της Κόπα Καμπάνα στο Ρίο… στo ρωσικό πυρηνικό υποβρύχιο…

Τα παιδιά καθηλώθηκαν, μαγεύτηκαν, ενθουσιάσθηκαν, ταξιδεύοντας τον «γύρο του
κόσμου σε… οκτώ λεπτά»…

Οι ερωτήσεις τους έπεφταν βροχή τις επόμενες ημέρες.

Οι μεγάλοι νιώσαμε επιτέλους, και για πρώτη φορά, τη συγκίνηση του μιλένιουμ ­
της λέξης που είχαμε βαρεθεί, μισήσει, κοροϊδέψει και αποκηρύξει έως εκείνη τη
στιγμή.

Η τηλεόραση πήρε τις διαστάσεις που της αρμόζουν. Μακριά από τα «ριάλιτι», τις
βιντεοκάμερες κάτω από το κρεββάτι, τα «παράθυρα», τις «λάμψεις» και τις
«Εσμεράλντες»…

«Ναι, ο αιώνας αυτός ήταν ο αιώνας της τηλεόρασης», ομολόγησε αυθόρμητα ο
παλαιός κι εκλεκτός συνάδελφος, γνωστός πολέμιος και αρνητής της ηλεκτρονικής
εικόνας.

Η παγκοσμιοποίηση είναι η νέα πραγματικότητα. Και η τηλεόραση, ο πρωτεργάτης
της…