[ ΠΡΟΒΟΛΕΙΣ ]

Δεν μας έφτανε χρονιάρες μέρες ο απόηχος της υπόθεσης Κορκολή και η διένεξη
Γιαννόπουλου – Κατριβάνου, τσουπ πάνω στην ώρα το Πάντειον Πανεπιστήμιο και οι
άνθρωποί του ήρθαν να δοκιμάσουν την αντοχή και τη νοημοσύνη μας, να μετρήσουν
το Ι.Q. μας, να δοκιμάσουν ίσως την… πίστη μας.
Προπαραμονή των Χριστουγέννων, που λέτε, κι ενώ ο υπουργός Παιδείας Γερ.
Αρσένης άφηνε τη Μητροπόλεως οδεύοντας προς τη γενέτειρα Κεφαλονιά για να
περάσει τις άγιες ημέρες, θυμήθηκε ο πρύτανης τού επί της Συγγρού εδρεύοντος
Πανεπιστημίου, κ. Ηλ. Σιδηρόπουλος, να υποβάλει παραίτηση.
Που πάει να πει, δεν κρατιόταν ο άνθρωπος. Είχε φτάσει στο πιντσιριρί, που
λέμε. Και αμόλησε ουκ ολίγα βέλη: αναπτύχθηκαν, λέει, ανεξέλεγκτες δυνάμεις
απ’ όταν έγινε μακαρίτης ο πρώην αντιπρύτανης Ο. Φαρμακίδης, δεν έχουν
καταλογισθεί ευθύνες παρά την ολοκλήρωση του διαχειριστικού ελέγχου και νάτο
το τελευταίο και φαρμακερό υπάρχουν συνάδελφοί του που υποστηρίζονται από
κομματικές νεολαίες (σ.σ. αν είναι δυνατόν) και έχουν, λέεεει, άκουσον –
άκουσον, ως μόνη προγραμματική αρχή την κατανομή του νέου ΕΠΕΑΕΚ (για
όνομα…).
Σόδομα και Γόμορρα δηλαδή στο ίδρυμα. Ε, πώς να αντέξει ο άνθρωπος… Ελάτε
όμως που ο άνθρωπος όλα τα αντέχει, όλα τα υποφέρει, όλα τα μπορεί. Έτσι
λοιπόν και ο κ. Σιδηρόπουλος χρειάστηκε μόνον έξι ημέρες παραμονή, πρώτη,
δεύτερη και τρίτη ημέρα των Χριστουγέννων, άντε και μία κανονική την 28η
Δεκεμβρίου για να διαπιστώσει τις αντοχές του και να προβεί στην ανάκληση
ναι, στην ανάκληση της παραίτησης.
Ανακάλεσε λοιπόν την παραίτηση διότι λέει «αναπτύχθηκε νέα δυναμική στο
ίδρυμα» (!).
Είναι πράγματι αξιοθαύμαστον πώς μπορεί να επηρεάσει πρόσωπα και καταστάσεις η
έλευση του Θεανθρώπου επί της Γης. Η γέννηση του Θείου Βρέφους φαίνεται ότι
πρέπει να συνδέεται άμεσα με τη γέννηση της νέας δυναμικής που μέσα σε έξι
ημέρες έκανε τον παραιτηθέντα πρύτανη να αισθανθεί ότι ελέγχει τις μέχρι προ
εβδομάδος ανεξέλεγκτες δυνάμεις(;), να «ξεκολλήσει» από τον μη καταλογισμό
ευθυνών για τις όποιες ατασθαλίες έχουν λάβει χώραν στο ίδρυμα(;) και να
ξεχάσει τη λαιμαργία με την οποίαν, όπως κατήγγειλε, έβλεπαν συνάδελφοί του το
ΕΠΕΑΕΚ όχι ΕΚΜΕΚ, αυτό είναι γλυκό, το άλλο είναι χρήμα κοινοτικό.
Δόξα σοι Κύριε, Δόξα σοι…













