ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Η ελπίδα είναι αδικαιολόγητη

Όσο ήταν πρόεδρος ο Γιέλτσιν, οι Ρώσοι είχαν μια ελπίδα: θα πεθάνει το
γουρούνι, έλεγαν, πού θα πάει. Με τον ΚGΒίτη στο τιμόνι, χάθηκε κι αυτή.

Βλαντίμιρ Πούτιν. Για να αποσπάσει τις ευλογίες του Γιέλτσιν, του υποσχέθηκε ασυλία (το σκίτσο από τη «Σάντεη Τάιμς»)

Η νοθεία στις πρόσφατες βουλευτικές εκλογές στη Ρωσία ήταν εξίσου προκλητική
με την αδιαφορία των διεθνών παρατηρητών που υποτίθεται ότι βρίσκονταν εκεί
για να την αποτρέψουν. Το παράδειγμα των φυλακισμένων είναι χαρακτηριστικό. Σε
πρόσφατη επίσκεψή του στις φυλακές του Κρέστι, στην Πετρούπολη, ο Βλαντίμιρ
Πούτιν υπερηφανεύτηκε ότι η χώρα του ξεπέρασε επιτέλους σε κάτι τις Ηνωμένες
Πολιτείες: στην αναλογία των κρατουμένων ως προς τον πληθυσμό. Οι φυλακισμένοι
στη Ρωσία φτάνουν πλέον το ένα εκατομμύριο. Οι μισοί πάσχουν από φυματίωση. Το
κράτος χορηγεί για τη διατροφή τους μόλις ένα ρούβλι την ημέρα. Έξω από τις
φυλακές της Μόσχας, οι συγγενείς των κρατουμένων που τους φέρνουν τρόφιμα
αρχίζουν να σχηματίζουν ουρά από τις 3 το πρωί, για να ανοίξουν οι πόρτες στις
δέκα. Κι όμως, αν πιστέψει κανείς τον Ρώσο υπουργό Δικαιοσύνης, οι
φυλακισμένοι ψήφισαν ομόφωνα την κυβερνητική λίστα «Όσο» του Σεργκέι
Σοϊγκού…

Οι στρατιωτικοί και οι οικογένειές τους αντιπροσωπεύουν πέντε εκατομμύρια
ψήφους, κάπου 10% του συνόλου. Κανονικά ψηφίζουν στους στρατώνες, στο
Βλαδιβοστόκ όμως (και σε μερικές ακόμη πόλεις) τούς μετέφεραν με πούλμαν σε
συγκεκριμένο εκλογικό κέντρο. Κι έπειτα τους πήγαν και σε δεύτερο, για να
επιβεβαιώσουν την ψήφο τους. Ο κυβερνήτης του Βλαδιβοστόκ επανεξελέγη με το
80% των ψήφων και στην περιοχή του η «Όσο» ήλθε πρώτη με μεγάλη διαφορά από
τους υπολοίπους. Από τη νοθεία επωφελήθηκαν τόσο ο Ζιρινόφσκι, που εξασφάλισε
το 5% που χρειαζόταν, όσο και ο Ανατόλι Τσουμπάις, μισητός στους Ρώσους αλλά
αρεστός στους Δυτικούς. Ο ίδιος ο Πούτιν κάλεσε τους προέδρους δύο πλούσιων
μουσουλμανικών δημοκρατιών, του Ταταρστάν και της Μπασκιρίας, και τους
απείλησε ότι αν δεν εγκαταλείψουν τον Πριμακώφ και δεν συνταχθούν μαζί του, θα
τους απαγορεύσει να εξάγουν πετρέλαιο μέσω του αγωγού της Trasneft. Ήταν η
πρώτη πράξη ενός νέου πολέμου: της προεκλογικής εκστρατείας για την προεδρία
της Ρωσίας.

Όλα δείχνουν ότι τον πόλεμο αυτόν θα τον κερδίσει με τον έναν ή τον άλλον
τρόπο ο άνθρωπος που υποσχέθηκε ότι θα κυνηγήσει τους Τσετσένους αντάρτες
ακόμη και στην τουαλέτα. «Γι’ αυτή τη Ρωσία αγωνιστήκαμε τόσα χρόνια; Γι’ αυτή
φυλακιστήκαμε, βασανιστήκαμε, εξοριστήκαμε;» αναρωτιούνται πρώην διαφωνούντες
σ’ ένα βιβλιαράκι που μόλις κυκλοφόρησε στη Μόσχα από τις εκδόσεις Press
Mosca. Ο τίτλος του είναι «Μιλούν οι άκρως επικίνδυνοι» και το έγραψε ένας
πρώην διαφωνών και σήμερα Δανός πολίτης, ο Βλαντίμιρ Πιμονώφ. Ο συγγραφέας
είχε πρωτομιλήσει με τους ανθρώπους αυτούς το 1989 και φέτος είχε την ιδέα να
τους ξαναβρεί. Αυτό που τον εξέπληξε στους συνομιλητές του ήταν η παντελής
απουσία αντικομμουνισμού (που διακρίνει αντίθετα πολλά «ανανήψαντα» πρώην μέλη
του Κομμουνιστικού Κόμματος). Δεν υπάρχει πια χρόνος, είπε χαρακτηριστικά ο
Σεργκέι Γκριγκοριάντς. Κάθε ελπίδα είναι αδικαιολόγητη.