Αστρονόμος «βρήκε» το άστροτης Βηθλεέμ

![]() |
Η εκπληκτική περιπέτεια του Μάικλ Μόλναρ, αστρονόμου στο Πανεπιστήμιο Rutgers
του Νιού Τζέρσεϊ, άρχισε με την αγορά ενός παλιού ρωμαϊκού νομίσματος πριν από
αρκετά χρόνια. Στη μία όψη του έφερε την εικόνα του Δία· στην άλλη ήταν
χαραγμένη μια ωραία εικόνα του ζωδιακού Κριού, με το κριάρι να κοιτάζει ένα
αστέρι. Ο αστρονόμος το έβαλε στη συλλογή του με νομίσματα με αστρονομικά θέματα.
Ο δρ Μόλναρ πληροφορήθηκε αργότερα ότι το νόμισμα είχε κοπεί στη ρωμαϊκή πόλη
της Αντιόχειας (σημερινή Τουρκία) για την προσάρτηση της Ιουδαίας από τους
Ρωμαίους, το 6 π.Χ. Σύμφωνα με αρχαία κείμενα που ξέθαψε ο δρ Μόλναρ, ο Κριός
συμβόλιζε την Ιουδαία. Αλλά το αστέρι ήταν αυτό που κίνησε την περιέργεια τού
δρος Μόλναρ. Πεπεισμένος ότι κάποιο σημαντικό ουράνιο φαινόμενο πρέπει να είχε
συμβεί στον αστερισμό του Κριού, όπως αυτός φαίνεται από την Ιουδαία, άρχισε
να εξετάζει παλιούς αστρονομικούς χάρτες και κείμενα. Και κατέληξε στην πιο
αξιόπιστη έως τώρα εξήγηση για το άστρο της Βηθλεέμ, που πριν από δύο
χιλιετίες οδήγησε τους τρεις μάγους στη φάτνη όπου γεννήθηκε ο Ιησούς.
Η έρευνα του δρος Μόλναρ περιέχεται στο νέο βιβλίο του με τίτλο «Το άστρο της
Βηθλεέμ: Η Κληρονομιά των Μάγων» (εκδ. «Rutgers University Press»). Ο
καθηγητής Όουεν Γκίντζριτς, ιστορικός της αστρονομίας στο Κέντρο Αστροφυσικής
Χάρβαρντ-Σμιθσόνιαν, χαρακτήρισε το βιβλίο ως «την πιο πρωτότυπη και σημαντική
προσφορά του 20ού αιώνα» στη γνώση για το άστρο της Βηθλεέμ. Ο καθηγητής
Μπράντλεϊ Σέφερ, αστρονόμος του Γέιλ, συμφωνεί: «Ο Μόλναρ βρήκε το άστρο της
Βηθλεέμ. Τον πιστεύω και αισθάνομαι αμηχανία. Αυτό το υλικό υπήρχε επί αιώνες
και κανείς δεν το είχε κοιτάξει έως τώρα».
Ο δρ Μόλναρ χρησιμοποίησε ηλεκτρονικό υπολογιστή ως εξομοιωτή των κινήσεων
στον ουρανό την εποχή της γέννησης του Χριστού, που πιστεύεται ότι έλαβε χώρα
ανάμεσα στο 8 και το 4 π.Χ. Πρόσεξε ιδιαίτερα αυτά που συνέβησαν στην περιοχή
του ουρανού, όπου βρίσκεται ο αστερισμός του Κριού. Μια ημερομηνία αποδείχθηκε
ιδιαίτερη: 17 Απριλίου του 6 π.Χ., όταν συνέβη σεληνιακή έκλειψη του Δία, ο
οποίος εθεωρείτο ο «βασιλιάς» των πλανητών. Έτσι το γεγονός ότι η Σελήνη
πέρασε μπροστά από τον Δία (που τότε πίστευαν ότι ήταν άστρο), μπορεί θαυμάσια
να συμβόλιζε για τους Μάγους, που πιστεύεται ότι ήταν αστρολόγοι, μια θεϊκή
γέννηση. Και επειδή ο Κριός συμβόλιζε την Ιουδαία, η έκλειψη σήμαινε ότι αυτός
ο νέος κυβερνήτης θα βρισκόταν εκεί.














