3η ΚΑΡΤΑ Όλοι προς το 2004

Παράπονα εκφράζει σε επιστολή του ο αναγνώστης μας Γιάννης Μαντέλης από την
Κέρκυρα για τη λανθασμένη, κατά τη γνώμη του, επιλογή των κρατούντων στον
τομέα της κατασκευής γυμναστηρίων. Θεωρεί ότι είναι υπερτροφικό το ενδιαφέρον
για την Αττική, ενώ υπάρχουν πολλές ελλείψεις στην περιφέρεια (Ιωάννινα,
Κέρκυρα, Αγρίνιο, Καβάλα, Σέρρες…). Αναφέρει το παράδειγμα του Σπάρτακου
Ιωαννίνων, που κατακτά τίτλους και αναδεικνύει Ολυμπιονίκες και παγκόσμιους
πρωταθλητές, αν και οι αθλητές του προπονούνται σε παράγκα με τσίγκους. Αφήνει
έξω από τη σκέψη του ο κ. Μαντέλης ότι ο μισός πληθυσμός της χώρας βρίσκεται
στην Αττική και φυσικά μικρό ποσοστό είναι Αθηναίοι. Η πλειοψηφία προέρχεται
από την περιφέρεια. Δεν είναι πάντως αλήθεια ότι το ενδιαφέρον των αρμοδίων
για τον αθλητισμό τελειώνει στην Αττική, αφού είναι γνωστό ότι ο Πειραιάς, η
Δυτική Αττική και άλλες περιοχές του Λεκανοπεδίου ασφυκτιούν χωρίς τον
απαραίτητο αριθμό αθλητικών εγκαταστάσεων. Η εξάπλωση του αθλητισμού και οι
επιτυχίες των αθλητών μας έχουν δημιουργήσει την ανάγκη κατασκευής νέων
αθλητικών σπιτιών, αφού ολοένα και περισσότεροι νέοι μπαίνουν στην αθλητική
διαδικασία. Πρέπει να αναγνωριστεί ότι τα είκοσι τελευταία χρόνια έχουν γίνει
πολλές νέες αθλητικές εγκαταστάσεις σε ολόκληρη την Ελλάδα, όμως δεν
καλύπτονται οι αυξανόμενες με ιλιγγιώδη ρυθμό απαιτήσεις. Αν κάποια περιφέρεια
έχει ευνοηθεί, δεν σημαίνει ότι παραμελούνται οι άλλες. Δεν βρισκόμαστε
μπροστά σε μαύρο και άσπρο. Στον αθλητισμό δεν χωράνε διαχωριστικές γραμμές.
Κάποια κενά που ίσως υπάρχουν, λογικά θα καλυφθούν, αφού στόχος είναι η
ισόρροπη ανάπτυξη. Όλοι θα πάμε στο 2004.

Τα κονδύλια για τον αθλητισμό είναι άδικο να λέγεται ότι έχουν εγκλωβιστεί
σε μονόδρομο. Έργα γίνονται σε όλα τα διαμερίσματα της χώρας, μόνο που
υπάρχουν ακόμα περιοχές με κάποια προβλήματα. Δικαίωμα στην άθληση έχουν όλοι
οι Έλληνες. Ουδείς θα μπορούσε να αγνοήσει αυτήν την αλήθεια και να στερήσει
από τη νεολαία μιας περιοχής τη δυνατότητα σωστής ένταξης στην αθλητική διαδικασία.