ΠΡΟΣΩΠΑ Ο επαγγελματίας των καπρίτσιων

Το επάγγελμά του είναι να ικανοποιεί τις πιο τρελές επιθυμίες των
πάμπλουτων πελατών του· εφόσον δεν αφορούν σεξ και ναρκωτικά, διευκρινίζει.

Σεντρίκ Ρεβερσάντ. Διαβεβαιώνει ότι ουδέποτε απέτυχε να προσφέρει κάτι που του ζήτησε πελάτης του

Στα 24 χρόνια του, ο Σεντρίκ Ρεβερσάντ διευθύνει το γαλλικό παράρτημα της
εταιρείας του Σαν Φρανσίσκο LesConcierges (σαν να λέγαμε ΟιΘυρωροί, σε μία
λέξη). Ο εξοπλισμός του γραφείου του στην περίφημη Ρυ ντε λα Παι είναι ένα
τηλέφωνο και μια τεράστια ατζέντα με διευθύνσεις· η δουλειά του, να ικανοποιεί
καπρίτσια, μικρές τρέλες και μεγάλες επιθυμίες.

Μια Αμερικανίδα τού ζήτησε να την υποδεχθεί στον σιδηροδρομικό σταθμό της
Φλωρεντίας μια άμαξα εποχής με άλογα και προσωπικό ντυμένο με τη μόδα του 18ου
αιώνα. Ένας επιχειρηματίας τού έδωσε δύο ημέρες για να βρει ένα σπίτι στην
Κυανή Ακτή που ήθελε να προσφέρει στη γυναίκα του και μια μεταχειρισμένη Ρολς
για τον γιο του. Μια συνταξιούχος που κάνει ιστορικές έρευνες του ζήτησε να
της νοικιάσει ένα σπίτι στη Σεβίλλη που να βρίσκεται σε απόσταση μικρότερη από
πέντε λεπτά με τα πόδια από το κτίριο με τα Αρχεία των Ινδιών. Ένας
ερωτευμένος τού ζήτησε να πάει στην αγαπημένη του ένα μπουκέτο φρέσκιες
γαρδένιες σ’ ένα ποτήρι από γυαλί μπακαρά στις 3 το πρωί μιας βροχερής νύκτας.
Ένας Αμερικανός τού ζήτησε να τον συνοδεύσει κάποιος στην αίθουσα D από την
αίθουσα Β του αεροδρομίου του Ρουασύ (συνολική απόσταση σε ευθεία, 60 μέτρα!).

Ο Σεντρίκ Ρεβερσάντ, ο οποίος ονειρευόταν να γίνει μάγειρας και σπούδασε
τουριστικά επαγγέλματα, διαβεβαιώνει ότι ουδέποτε απέτυχε σε αποστολή που
ανέλαβε. «Έστω και αν πανικοβάλλομαι μερικές φορές, όπως όταν ξέρω πως
τέσσερις πελάτες ντυμένοι με βραδινό ένδυμα πίνουν το ποτό τους στο μπαρ ενός
μεγάλου ξενοδοχείου της πρωτεύουσας είκοσι λεπτά πριν από τη βραδιά τους στην
όπερα, για την οποία εξακολουθώ να μην έχω εξασφαλίσει θέσεις», εξηγεί. Στην
προκειμένη περίπτωση, γέμισε τις τσέπες του μετρητά και έτρεξε στη μαύρη
αγορά. Με το χρήμα, λέει στο «Λε Πουέν», «όλα βρίσκονται».

Για να κάνει καλά τη δουλειά του, πρέπει να ενημερώνεται συνεχώς για τα πάντα,
να αφιερώνει πολλές ώρες τριγυρίζοντας για να ξετρυπώσει «το κατάστημα που
πουλάει μεταξωτές κορδέλες ή τον καλύτερο έμπορο μπαχαρικών», να έχει ατσάλινα
νεύρα ώστε να μπορεί να αντιμετωπίσει 200 καπρίτσια την ημέρα. Οι αρχές του
είναι να μην αποκαλύπτει ποτέ τα ονόματα των πελατών του και να μην ικανοποιεί
καπρίτσια που έχουν σχέση με σεξ ή ναρκωτικά. Ακούγοντάς τον, πάντως,
αισθάνεται κανείς ότι απολαμβάνει ένα είδος… πολύτιμης ελευθερίας εφόσον
μπορεί να αγοράσει ο ίδιος ένα μπουκέτο γαρδένιες για την καλή του ­ έστω και
με τον περιορισμό των ωρών λειτουργίας των ανθοπωλείων.