Έγινε το βαρόμετρο

Στα ύψη η απόδοση του Τάρλατς στα τελευταία παιχνίδια

Η μεταμόρφωση του Ντράγκαν Τάρλατς στα τελευταία παιχνίδια έχει παίξει
σημαντικό ρόλο στην άνοδο του Ολυμπιακού και πολλές φορές είναι ο παίκτης που
αποτελεί βαρόμετρο για την ομάδα του.

Όταν σε ηλικία 16 ετών ο Τάρλατς “έπεσε” στα χέρια του Ντούσαν Ίβκοβιτς στη
Γιουγκοσλαβία (έπαιζε στη Βοϊβοντίνα) ο “Ντούντα” κατάλαβε αμέσως πως είχε στα
χέρια του ένα ακατέργαστο διαμάντι. Το καλοκαίρι του 1991 ο “Τάκι” πάει στον
Ολυμπιακό και ο Γιάννης Ιωαννίδης επίσης βλέπει αμέσως το ταλέντο του και
κάνει πρόβλεψη πως με αυτόν τον παίκτη “θα τρίβουμε τα μάτια μας”.

Ξεκίνησε εντυπωσιακά από την πρώτη στιγμή και ήταν από τους βασικούς
συντελεστές της αναγέννησης του Ολυμπιακού. Τα προσόντα του είναι σημαντικά.
Σωματώδης, πολύ δυνατός μέσα στο καλάθι, καλά ποσοστά σε δίποντα και βολές,
αλλά και δυνατός αμυντικός, έδειχνε πως το μέλλον τού ανήκει.

Ένας πολύ σοβαρός τραυματισμός, το φθινόπωρο του 1993 (σε φιλικό
προετοιμασίας), σε χιαστούς και μηνίσκο, του στερεί όλη τη χρονιά, αλλά και
την ευκαιρία να είναι ο πρωταγωνιστής σε μιαν ομάδα (Ολυμπιακός) που πήγε σαν
τρένο στον τελικό του Κυπέλλου Πρωταθλητριών (έχασε από την Μπανταλόνα στο Τελ
Αβίβ) και κατέκτησε εντυπωσιακά το νταμπλ στην Ελλάδα. Ο Τάρλατς έπαιξε λίγο
στον τελικό του Πρωταθλητριών, αλλά ο σοβαρός τραυματισμός του τον είχε πάει
πολύ πίσω.

Από τότε σχεδόν κάθε χρόνο είχε και έναν τραυματισμό, άλλοτε σοβαρό και άλλοτε
πιο επιπόλαιο, πράγμα που στάθηκε εμπόδιο στην εξέλιξη της καριέρας του, αφού
σε αντίθετη περίπτωση ίσως θα είχε περάσει τον Ατλαντικό για να παίξει στο ΝΒΑ
με τους μεγάλους (τότε) Σικάγο Μπουλς. Άλλωστε οι “Ταύροι” τον είχαν επιλέξει
στο Νο 31 του ντραφτ το 1995 και τον ήθελαν διακαώς στην ομάδα. Το μόνο που
κατάφερε τελικά έως τώρα ήταν να παίξει εναντίον τους στον τελικό του τουρνουά
Μακ Ντόναλντ στο Παρίσι το 1997.

Θα είχε φορέσει τουλάχιστον δύο δαχτυλίδια πρωταθλητή στο ΝΒΑ, αν είχε
αποφασίσει να κάνει το βήμα, αλλά κάπου δίστασε ίσως και εξαιτίας των
συνεχόμενων τραυματισμών. Την περίοδο 1997-98 ένας φαινομενικά απλός
τραυματισμός στο πόδι εξελίσσεται σε σοβαρότατη μόλυνση που τον κάνει να χάσει
σχεδόν όλη τη χρονιά.

Φυσικά και ο ίδιος πέρα από τους τραυματισμούς δεν έχει βελτιώσει κάποια
πράγματα, με βασικότερο το γεγονός της ραβέρσας, την οποία ουσιαστικά δεν
διαθέτει. Έχει δυσκολία στο να σκοράρει άνετα με την πλάτη στο καλάθι και δεν
μπορεί να γυρίσει εύκολα με την μπάλα.

Εφέτος ξεκίνησε μουδιασμένα και δεν είχε καλή απόδοση στα πρώτα παιχνίδια,
αλλά στη διακοπή του πρωταθλήματος δούλεψε πολύ σκληρά και είναι εντυπωσιακή η
μεταμόρφωσή του στα πέντε παιχνίδια μετά το διάλειμμα των δύο εβδομάδων. Με
εξαίρεση τον αγώνα με τον Παναθηναϊκό όπου έπαιξε πολύ λίγο, αφού φορτώθηκε
γρήγορα με φάουλ, στα υπόλοιπα τέσσερα τελευταία παιχνίδια έχει κάνει τη
διαφορά στην ομάδα του, δίνοντας πολλές λύσεις κάτω από το καλάθι, ενώ είναι
εξαιρετικός και στην άμυνα.

Το καλοκαίρι τελειώνει το νέο συμβόλαιο (διετές) που είχε υπογράψει το 1998
και αυτή τη φορά μάλλον θα κάνει το βήμα για το ΝΒΑ, εάν υπάρχουν οι
κατάλληλες συνθήκες. Είναι το αγαπημένο παιδί του προέδρου του Ολυμπιακού
Σωκράτη Κόκκαλη, ενώ δεν είχε το ίδιο καλές σχέσεις με τον Γιάννη Ιωαννίδη.
Όμως και οι δύο εφέτος, ως γνήσιοι επαγγελματίες, έχουν βάλει τα προσωπικά
στην άκρη για χάρη της ομάδας και ο “Ξανθός” ιδιαίτερα έχει αναφερθεί πολλές
φορές στην αξία του Τάρλατς με τα καλύτερα λόγια.