Σκάνδαλα στην κούρσα για τη δημαρχία του Λονδίνου

Ροζ σκάνδαλα, ψευδορκίες και οικονομικές απάτες πολλών δισ. Καταχρήσεις και
υπερβάσεις εξουσίας. Πολυεκατομμυριούχοι συγγραφείς, παλαίμαχοι «κόκκινοι»
πολιτικοί, γνωστοί ηθοποιοί και πρώην υπουργοί. «Συντροφικά» μαχαιρώματα,
σοκαριστικές αποκαλύψεις, δωροδοκίες, έντονες παρεμβάσεις του Τύπου στην
πολιτική ζωή του τόπου, με φόντο τον Τάμεση, τον Πύργο του Λονδίνου και το
Βρετανικό Κοινοβούλιο.

Υποψήφιοι δήμαρχοι Λονδίνου: από αριστερά, ο «κόκκινος» Κεν Λίβινστοουν, ο μυθιστοριογράφος Τζέφρι Άρτσερ, ο οποίος αναγκάσθηκε να αποσύρει την υποψηφιότητά του εξαιτίας σκανδάλων που αποκαλύφθηκαν πρόσφατα, και ο Φρανκ Ντόμπσον, ο οποίος φαίνεται να είναι εκείνος που θα πάρει το χρίσμα του υποψηφίου δημάρχου του Λονδίνου από το Εργατικό Κόμμα

Όλα αυτά δεν είναι παρά μια σύντομη, τηλεγραφική σχεδόν περιγραφή των όσων
έχουν διαδραματιστεί τους τελευταίους μήνες στην κούρσα για την εκλογή, τον
Μάιο του 2000, του δημάρχου του Λονδίνου. Μια κούρσα γεμάτη απρόοπτα και
«συγκλονιστικές» ανατροπές, που έχει αρχίσει μάλλον να κουράζει τους άμεσα
ενδιαφερομένους: τους πολίτες του Λονδίνου…

Επιφανειακά τα πράγματα είναι μάλλον απλά: υπάρχει πληθώρα «μνηστήρων» για το
αξίωμα του δημάρχου του Λονδίνου. Ανάμεσα στους επικρατέστερους υποψηφίους
είναι ο Κεν Λίβινστοουν ­ από τα πιο παλαιά και αξιόλογα στελέχη του Εργατικού
Κόμματος ­, ο εργατικός Φρανκ Ντόμπσον ­ ο οποίος στα μέσα Οκτωβρίου
εγκατέλειψε τη θέση του ως υπουργός Υγείας της Βρετανίας για να κατέλθει στον
προεκλογικό στίβο του Λονδίνου ­, η γνωστή ηθοποιός και βουλευτής των
Εργατικών Γκλέντα Τζάκσον, ο γνωστός δημοσιογράφος και παραγωγός της
βρετανικής τηλεόρασης Τρέβορ Φίλιπς, ο Ντάρεν Τζόνσον ­ υποψήφιος από το Κόμμα
των Πρασίνων ­, η υποψήφια των Φιλελεύθερων Δημοκρατικών Σούζαν Κράμερ, και η
«ανεξάρτητη» Βικτώρια Μπόργουικ.

Πριν από μόλις δύο εβδομάδες, όμως, ο δημαρχιακός αγώνας είχε εντελώς
διαφορετική μορφή. Εξελισσόταν σε μονομαχία μεταξύ του «μαύρου προβάτου» των
Εργατικών, και αγαπημένου μεγάλης μερίδας του βρετανικού λαού, Κεν
Λίβινστοουν, και του επίσημου και πολλά υποσχόμενου υποψηφίου των
Συντηρητικών, συγγραφέα Τζέφρι Άρτσερ.

«Φαβορί» της κούρσας φαινόταν να είναι ο Άρτσερ, ο οποίος, παρά τις «σκιές»
που αμαύρωναν την εικόνα του με υπόνοιες για οικονομικά σκάνδαλα και
υπερβάσεις εξουσίας που είχε κάνει όταν ήταν οι Συντηρητικοί στην εξουσία,
έμοιαζε να ασκεί μια ιδιαίτερη γοητεία σε μεγάλη μερίδα των ψηφοφόρων του Λονδίνου.

Μέχρι που μια βρετανική ταμπλόιντ, η οποία από καιρό είχε «βάλει στο μάτι» τον
λόρδο Άρτσερ, αποκάλυψε ένα παλαιό και ξεχασμένο ροζ σκάνδαλο, το οποίο ο
Άρτσερ είχε επιχειρήσει να αποσιωπήσει πείθοντας έναν φίλο του να
ψευδομαρτυρήσει. Η αποκάλυψη αυτών των πραγμάτων, που επέσυρε και την μήνι της
ηγεσίας του Συντηρητικού Κόμματος, τίναξε στον αέρα τον γνωστό πολιτικό και
δημοφιλή εκατομμυριούχο μπεστσελερίστα συγγραφέα, αναγκάζοντάς τον να αποσύρει
την υποψηφιότητά του ρεζιλεύοντας τους Τόρηδες και στερώντας τους ­ όπως
τουλάχιστον φαίνεται σήμερα ­ τη νίκη στις δημαρχιακές εκλογές…

Προβλήματα στους Εργατικούς με τον «κόκκινο» Κεν

Υπάρχουν όμως πλέον πολλοί γνώστες της βρετανικής πολιτικής σκηνής και
αξιόλογοι πολιτικοί αναλυτές, οι οποίοι τονίζουν πως έτσι όπως έχουν
διαμορφωθεί έως τώρα τα πράγματα στη μάχη για τη δημαρχία του Λονδίνου όποια
και να είναι η τελική έκβασή της θα είναι βλαπτική τόσο για την εικόνα όσο και
για τα συμφέροντα του κυβερνώντος κόμματος, της κυβέρνησης δηλαδή των Νέων
Εργατικών, του κ. Τόνι Μπλερ, και πως πραγματικός «νικητής» της αναμέτρησης θα
αποδειχθεί, με το πέρας του καιρού, να είναι ο κ. Ουίλιαμ Χέιγκ και το
Συντηρητικό Κόμμα των Τόρις.

Αυτό ­ όπως επισημαίνεται ­ θα συμβεί, επειδή έχει πληγεί το κύρος της
βρετανικής κυβέρνησης στο θέμα αυτής της αναμέτρησης. Αυτό οφείλεται αφενός
στην εμφανή διστακτικότητα και δυσκολία της να επιλέξει από τους κόλπους του
Εργατικού Κόμματος τον υποψήφιο, τον οποίο θα στηρίξει τελικά, επισήμως πλέον,
στις δημαρχιακές εκλογές. Και αφετέρου στο ότι, όπως φαίνεται, δήμαρχος του
Λονδίνου θα εκλεγεί τελικά τον ερχόμενο Μάιο ένας Εργατικός υποψήφιος: ο
δημοφιλέστατος ­ σε όλους, εκτός από την παρούσα ηγεσία του Εργατικού
Κόμματος! ­ Κεν Λίβινστοουν, γνωστός και ως «κόκκινος» Κεν ­ λόγω των
πολιτικών του πεποιθήσεων και τοποθετήσεων που τον διακρίνουν εδώ και δεκαετίες.

Και γιατί η ανάδειξη του «κόκκινου Κεν» στη δημαρχία του Λονδίνου θα είναι
αρνητική; Ακριβώς επειδή ­ υπογραμμίζουν πολλοί σχολιαστές και αρθρογράφοι του
βρετανικού Τύπου και ΜΜΕ ­ ο Λίβινστοουν αντιπροσωπεύει με ανάγλυφο τρόπο το
στυλ και τις απόψεις των «Παλαιών» Εργατικών ­ στους οποίους, με κάθε ευκαιρία
και αφορμή, ασκεί έντονη κριτική ο Τόνι Μπλερ και οι οποίοι, σύμφωνα πάντα με
τις απόψεις του Βρετανού πρωθυπουργού και αρχηγού του Εργατικού Κόμματος,
έχουν παραμείνει αγκυλωμένοι σε ξεπερασμένες πολιτικές, «παραείναι» αριστεροί
και εμποδίζουν τον εκσυγχρονισμό της Βρετανίας.

Έτσι, λοιπόν, υπάρχει έντονος ο φόβος ­ και εκτιμάται ότι είναι ρεαλιστικός ­
πως ο κ. Λίβινστοουν, ως δήμαρχος του Λονδίνου με μεγάλη λαϊκή απήχηση, θα
ασκεί εσωκομματική αντιπολίτευση στην κυβέρνηση του κ. Μπλερ δυσκολεύοντας
πολύ το έργο της, μειώνοντας τη δημοτικότητά της και στην ουσία διχάζοντας το
Κόμμα των Εργατικών…