Για θυμήσου…

Οι πνευματικοί άνθρωποι, στη δεκαετία του ’60, δεν δημιουργούσαν μόνο στον
χώρο των γραμμάτων ή της τέχνης που εκπροσωπούσαν. Είχαν και κάποιες αδυναμίες
και ανησυχίες για δημιουργία και στο ποδόσφαιρο. Έτσι, την άνοιξη του 1964,
έπειτα από διαπραγματεύσεις ηθοποιών και δημοσιογράφων, κλείστηκαν και
πραγματοποιήθηκαν αγώνες που έγιναν επίσημα στο γήπεδο του Παναθηναϊκού. Τη
συμφωνία είχαν υπογράψει τότε ο Λάμπρος Κωνσταντάρας από την πλευρά των
ηθοποιών και ο Ανδρέας Μπόμης από τους δημοσιογράφους. Ο πρώτος αγώνας έγινε
στο γήπεδο του Παναθηναϊκού, με προβολείς, το βράδυ της Δευτέρας 22 Απριλίου
1964, παρουσία 30.000 θεατών!
Όσο κι αν φαίνεται απίστευτο έναν τέτοιο αγώνα να τον παρακολούθησαν τόσοι
φίλαθλοι, υπήρξε γεγονός, γιατί πριν από το ματς είχε γίνει μεγάλη διαφήμιση
από το εβδομαδιαίο περιοδικό «Πρώτο» και την εφημερίδα «Απογευματινή» που
οργάνωσαν τους αγώνες, στα τουρνουά των οποίων συμμετείχε και μια τρίτη ομάδα,
από αναγνώστες του περιοδικού.
![]() |
|
Στη φωτογραφία η ομάδα των ηθοποιών. Όρθιοι από τα αριστερά: Λάμπρος |
Ο αγώνας εκείνη τη νύχτα είχε μεγάλο ενδιαφέρον και σημειώθηκαν μικροεπεισόδια
και τραυματισμοί. Ο Άγας (Δημοσιογράφοι) σε σύγκρουσή του με τον Λάμπρο
Κωνσταντάρα τού έσπασε το μικρό δάχτυλο του δεξιού του χεριού.
Τα γκολ είχαν σημειώσει: Ρόρης και Άγας (Δημοσιογράφοι) και Πάντζας και
Στεφανάκος (Ηθοποιοί). Διαιτητής ήταν ο συνθέτης Βαγγέλης Λυκιαρδόπουλος και
επόπτες οι ηθοποιοί Αυλωνίτης, Σταυρίδης και Ρίζος.
Κόπηκαν 26.600 εισιτήρια, με γενική είσοδο 10 δραχμές! Οι εισπράξεις δόθηκαν
σε αναξιοπαθούντες ηθοποιούς. Όμως, όταν τέλειωσαν τα εισιτήρια (πριν από το
ματς), υπήρχε έξω από το γήπεδο πολύς κόσμος. Όλοι ήθελαν να μπουν μέσα και τα
κατάφεραν αλλά προκάλεσαν ζημιές που αντιστοιχούσαν με το ποσόν των
εισπράξεων, 270.000 δρχ. Ευτυχώς όμως ο επίσημος Παναθηναϊκός δεν πήρε τα
χρήματα, που τελικά δόθηκαν στους αναξιοπαθούντες ηθοποιούς.
Δέκα μέρες αργότερα έγινε και αγώνας ρεβάνς, που έληξε και αυτός ισόπαλος, με
σκορ 3-3.














