«Με ποιον και γιατί να διαπραγματευθούμε;»

Στην πρόσφατη διάσκεψη του ΟΑΣΕ στην Κωνσταντινούπολη, είδαμε τη μία χώρα μετά
την άλλη να καλούν τη ρωσική κυβέρνηση να προχωρήσει σε διαπραγματεύσεις.
Είναι αλήθεια ότι η ιστορία μάς έχει δείξει πως το τσετσενικό ζήτημα δεν
μπορεί να λυθεί μόνο με στρατιωτική ισχύ.

Όμως με ποιον και γιατί να διαπραγματευθούμε;

Το ξέσπασμα των εχθροπραξιών στο Νταγκεστάν το περασμένο καλοκαίρι και οι
τρομοκρατικές ωμότητες που επακολούθησαν και σε άλλες περιοχές της Ρωσίας δεν
ήταν μία προσπάθεια να κερδίσει η Τσετσενία την ανεξαρτησία της από τη Ρωσία.
Ο άγριος αποκεφαλισμός των Βρετανών Ντάρεν Χίκεϊ, Ράντολφ Πέτσκι και Πίτερ
Κένεντι, στα χέρια αυτών των βάρβαρων τρομοκρατών, δείχνει γιατί ακριβώς
έπρεπε να δράσουμε και με ποιους ανθρώπους έχουμε να κάνουμε. Οι βομβιστικές
επιθέσεις σε διαμερίσματα της Μόσχας δείχνουν σε ποιο ακριβώς καθεστώς ζουν οι
Τσετσένοι εδώ και πολλά χρόνια.

Στην Τσετσενία, τα σχολεία, τα νοσοκομεία και τα καταστήματα παραμένουν
κλειστά για περισσότερο από πέντε χρόνια. Οι υπάλληλοι και οι συνταξιούχοι
είναι απλήρωτοι, μολονότι η κυβέρνηση έχει λάβει τα απαραίτητα χρήματα. Αυτή
είναι η πραγματικότητα που έχουν δημιουργήσει εκεί οι τρομοκρατικές συμμορίες.
Είναι αλήθεια πως ένα κύμα προσφύγων φεύγει λόγω του πολέμου και από τις
γειτονικές Δημοκρατίες. Όμως, δεν φεύγουν εξαιτίας των Ρώσων, αλλά επειδή
φοβούνται πως οι αντάρτες θα τους χρησιμοποιήσουν ως ανθρώπινες ασπίδες.

Ο Vladimir Putin είναι πρωθυπουργός της Ρωσικής Ομοσπονδίας.