«Κερδίσαμε τον Παπανικολάου»

* ΠΥΡΓΟΣ

«ΕΧΩ μάθει στη ζωή μου να μην είμαι ανελέητος και να μη μισώ. Αντίθετα, αγαπώ
τους ανθρώπους και πόσο μάλλον τους παίκτες μου. Όλοι είμαστε κάτω από την
ομάδα και όπως έβαλα εγώ τον εαυτό μου υπό της ομάδας, το ίδιο έκανε και ο
Δημήτρης, τον οποίο θέλω να συγχαρώ για την εμφάνισή του». Ο Κώστας
Πετρόπουλος είχε κάθε λόγο να είναι ικανοποιημένος μετά το χθεσινό ματς.

Και αυτό, αφού το κέρδος ήταν διπλό για την εθνική μας ομάδα, χθες, στον
Πύργο. Εκτός από τη Λευκορωσία (85-66) ξανακέρδισε και τον Δημήτρη
Παπανικολάου, ο οποίος παρουσιάστηκε μεταμορφωμένος, έδειξε το καλύτερό του
πρόσωπο στην Εθνική και ουσιαστικά επέστρεψε στην ομάδα, από την οποία ποτέ
δεν έφυγε.

Ο ΠΡΟΕΔΡΟΣ

Δημήτρης Παπανικολάου. Παρουσιάστηκε χθες μεταμορφωμένος και έδειξε το καλύτερό του πρόσωπο

«Κερδίσαμε τον Παπανικολάου. Ειλικρινά, πάνω απ’ όλα αυτό το παιδί που τον
έχουμε στα χέρια μας από πολύ μικρή ηλικία μάς ενδιαφέρει σαν άνθρωπος. Τα
τελευταία τρία χρόνια έχει υποστεί μεγάλη πίεση και αυτό του βγήκε, αφού
ιδιαίτερα στην Εσθονία ήταν πολύ αγχωμένος» τόνισε ο πρόεδρος της ΕΟΚ Γιώργος
Βασιλακόπουλος που ήταν ο άνθρωπος που «πάγωσε» το επεισόδιο εν τη γενέσει
του, το Σάββατο, στην Πάτρα.

«Αποδείχθηκε πως ήταν η πιο σωστή λύση. Το θέμα δεν γιγαντώθηκε και ο παίκτης
δεν χάθηκε. Δεν χρειάζεται να εξαντλείς την αυστηρότητά σου, όταν μπορείς να
λύνεις τέτοια θέματα με διαφορετικό τρόπο» υπογράμμισε ο Γιώργος
Βασιλακόπουλος που σίγουρα θα ήταν ικανοποιημένος αν έβλεπε δίπλα δίπλα τους
Πετρόπουλο και Παπανικολάου στη διάρκεια της συνέντευξης Τύπου.

ΕΚΑΝΑ ΛΑΘΟΣ

«Έκανα λάθος και το παραδέχτηκα δημόσια. Η ενέργειά μου δεν ήταν σωστή και γι’
αυτό ζήτησα και συγγνώμη, ιδιαίτερα από τον κόουτς. Πλέον όλη η ομάδα μαζί
συνεχίζουμε την προσπάθεια και πιστεύω πως θα πάμε καλύτερα στο μέλλον. Ήταν
λογικό, ύστερα από δύο καλές εμφανίσεις, να έχουμε ένα διάστημα χαλάρωσης
σήμερα (σ.σ.: χθες). Η πιεστική μας άμυνα στο δεύτερο ημίχρονο μας έφερε
κάποια εύκολα καλάθια και όλα πήγαν καλά» τόνισε ο Δημήτρης Παπανικολάου, ενώ
ο Κώστας Πετρόπουλος που δέχτηκε τη συγγνώμη του «Παπ» στάθηκε πιο πολύ στο
δεύτερο κέρδος της ομάδας.

ΙΣΧΥΡΗ ΒΑΣΗ

«Εντάξει, οι τρεις νίκες ήταν το ζητούμενο από την αρχή και ας υπήρχαν κάποιες
δυσκολίες. Όμως το τεράστιο κέρδος, που το θεωρώ ισάξιο με τη νίκη, είναι το
γεγονός πως έχουμε αρχίσει να δημιουργούμε μιαν ισχυρή βάση, ώστε οι παίκτες
να αισθάνονται πιο δυνατοί και να καταλαβαίνουν ότι όλοι είναι χρήσιμοι. Η
συμπεριφορά του Παπανικολάου δεν ήταν σωστή και το πιο εύκολο θα ήταν να τα
κάνω λαμπόγυαλο στην ομάδα. Όμως αυτό το εσωτερικό θέμα θα λυθεί εκ των έσω
και βάσει της τακτικής μου να μην είμαι σκληρός και να μη μισώ οποιονδήποτε»
τόνισε ο Κώστας Πετρόπουλος που αυτές τις μέρες ζούσε και το προσωπικό του
δράμα, αφού είχε χάσει τον πατέρα του.

«Μου έπεσαν όλα μαζί. Δεν πρόλαβα καν να ζήσω αυτή την κατάσταση. Τώρα έχω τον
χρόνο να το κάνω και να συγκεντρωθώ σε αυτό το δυσάρεστο γεγονός» κατέληξε ο
ομοσπονδιακός τεχνικός.

ΤΟ ΜΑΤΣ

Έφτασε άνετα στην τρίτη νίκη

Ιάκωβος Τσακαλίδης. Πρόσφερε πολλές λύσεις στην Εθνική

ΜΕ ΤΟΝ καλύτερο τρόπο ολοκλήρωσε χθες η εθνική ομάδα το πρώτο μέρος των
προκριματικών του Πανευρωπαϊκού Πρωταθλήματος του 2001. Νίκησε τη Λευκορωσία
με 85-66, έκλεισε το 1999 πρώτη και αήττητη στον όμιλο, ενώ κατά διαστήματα
πρόσφερε και καλό μπάσκετ στους χιλιάδες φίλους της που κατέκλυσαν το κλειστό
γυμναστήριο του Πύργου.

Βελτιώνοντας αισθητά την άμυνά της (ιδιαίτερα στην περιφέρεια) στο δεύτερο
ημίχρονο η Εθνική έφτασε άνετα (85-66) στην τρίτη της συνεχόμενη νίκη, αυτή τη
φορά επί της Λευκορωσίας.

Οι αντίπαλοί μας ­ με έναν παίκτη που θα απασχολήσει σίγουρα πολλές ευρωπαϊκές
ομάδες, τον Αλεξάντερ Κουλ, να κάνει ό,τι θέλει κάτω από τα καλάθια (ο
Τσακαλίδης, βασικά, και ο Ντικούδης δεν μπόρεσαν να τον περιορίσουν) και τους
συμπαίκτες του να «πυροβολούν» από τη γραμμή των 6,25 μ. (5/8 τρίποντα στο
πρώτο ημίχρονο) ­ κατάφεραν να είναι συνέχεια κοντά στο ματς (16-16 στο 7′,
29-23 στο 11′, 44-37 στο 18′) μένοντας τελικά δέκα πόντους πίσω στο ημίχρονο
(49-39).

Η πίεση στην περιφερειακή άμυνα στο δεύτερο μέρος άφησε τους Λευκορώσους
άποντους από τη γραμμή του τριπόντου (0/5) ενώ τα κλεψίματα και τα αμυντικά
ριμπάουντ μάς επέτρεψαν να βγάλουμε κάποιους αιφνιδιασμούς και να ανεβάσουμε
τη διαφορά σε απαγορευτικά για τους αντιπάλους μας επίπεδα (68-52 στο 34′).

Παπανικολάου και Καλαϊτζής που ήρθαν σαν αλλαγές ήταν όλα τα λεφτά, ενώ και ο
Τσακαλίδης πρόσφερε επιθετικά. Ντεμπούτο (και… μπουγέλο στα αποδυτήρια) στην
Εθνική έκανε και ο Αντώνης Φώτσης που το γιόρτασε με ένα εκπληκτικό κάρφωμα.

«Δείξαμε κάποια στοιχεία που μας έλειπαν στην Ντιζόν το καλοκαίρι. Πάθος και
πείσμα για τη νίκη ήταν τα σημαντικότερα και νομίζω πως το μέλλον είναι
αισιόδοξο» τόνισε ο αρχηγός της ομάδας Γιώργος Σιγάλας, εκφράζοντας το κλίμα
που επικρατούσε στα αποδυτήρια.

ΑΠΟΚΛΕΙΣΤΗΚΑΝ

Ο τραυματίας Γιάννης Γιαννούλης, ο Λάζαρος Παπαδόπουλος, ο Νίκος Χατζής και ο
Νίκος Μπουντούρης ήταν οι τέσσερις διεθνείς που είδαν με πολιτικά τον αγώνα. Ο
Κώστας Πετρόπουλος, από την παραμονή του αγώνα, είχε αποκλείσει τον τραυματία
Γιαννούλη (δεν ήταν κάτι σοβαρό, μπορούσε να παίξει, αλλά ο στόχος ήταν να μη
ρισκάρει και να παίξουν και οι υπόλοιποι), ενώ μιλώντας στον Νίκο Μπουντούρη
τού εξήγησε πως θέλει να δώσει χρόνο στον Γιάννη Σιούτη (κάτι που έκανε, αφού
τον ξεκίνησε στη βασική πεντάδα). Ο Λάζαρος Παπαδόπουλος δεν «χώρεσε» στη
δεκάδα, αφού υπήρχε ο Ιάκωβος Τσακαλίδης, ενώ εκτός έμεινε και ο Νίκος Χατζής.

ΑΠΟΚΕΝΤΡΩΣΗ

Έδωσαν μάχη για τα εισιτήρια

Σχεδόν πριν από τρία χρόνια (29 Ιανουαρίου του 1997 για την ακρίβεια), η ΕΟΚ
έκανε το πείραμα να «στείλει» για πρώτη φορά σε επίσημο αγώνα την Εθνική να
παίξει εκτός των τειχών (Αθήνα κυρίως και Θεσσαλονίκη), αφού στο παρελθόν είχε
γίνει μεμονωμένα μία φορά το 1977 (για δύο φιλικά με την Αλβανία σε Λάρισα και
Πάτρα) και άλλη μία το 1986 (για φιλικό με τη Ρωσία στο Ναύπλιο).

Στο ίδιο κλειστό του Πύργου, που έγινε και ο χθεσινός αγώνας, το
αντιπροσωπευτικό μας συγκρότημα είχε παίξει τότε με τη Σλοβακία για τα
προκριματικά του Ευρωμπάσκετ του 1997 και όλοι θυμούνται τη μάχη που γινόταν
για ένα εισιτήριο έξω από το γήπεδο.

Χθες, σαν να μην άλλαξε τίποτα και παρά το γεγονός πως η Λευκορωσία είναι η
πιο αδύνατη ομάδα του ομίλου μας, ο κόσμος έδωσε και πάλι αγώνα για να
καταφέρει να εξασφαλίσει θέση σε ένα από τα 3.500 καθίσματα του πολύ όμορφου
κλειστού γηπέδου του Πύργου.

Παιδιά όλων των ηλικιών είχαν στηθεί τουλάχιστον μία ώρα πριν από το τζάμπολ
έξω από το γήπεδο, περιμένοντας υπομονετικά να πάρουν, είτε τα ίδια είτε οι
γονείς τους, εισιτήρια για τον αγώνα με τη Λευκορωσία. Αποτέλεσμα το γήπεδο να
γεμίσει, όταν στο αντίστοιχο παιχνίδι με την ίδια αντίπαλο, στο ΟΑΚΑ στις 11
Οκτωβρίου του 1995, οι θεατές μετά βίας είχαν φθάσει τους 500.

Η πολιτική αποκέντρωσης που εφαρμόζει συνειδητά την τελευταία τετραετία η
Ελληνική Ομοσπονδία Καλαθοσφαίρισης είναι μια τονωτική ένεση για το μπάσκετ
και αν μη τι άλλο έχει αποδειχθεί σωστή και λογικά θα πρέπει να συνεχιστεί και
στο μέλλον. Η Αθήνα «ασφυκτιά» πλέον από τα σπορ και ο κόσμος, τόσο σε εθνικό
όσο και σε συλλογικό επίπεδο, συγκινείται μόνο σε μεγάλα ματς. Και σε τελική
ανάλυση μην ξεχνάμε πως η Εθνική είναι όλων των Ελλήνων.