Δεν ξανακάθονται στο σκαμνί όσοι δικάστηκαν στο εξωτερικό

Ανοίγει ο δρόμος προς την ελευθερία για όσους Έλληνες έχουν δικαστεί στο
εξωτερικό για κάποια αξιόποινη πράξη και ξαναδικάζονται στη χώρα μας για το
ίδιο αδίκημα. Οι δικαστές του Πενταμελούς Εφετείου της Αθήνας εξέδωσαν την
πρώτη απόφαση-σταθμό για την ελληνική Δικαιοσύνη που επιτρέπει σε όλους τους
διπλοκαταδικασμένους να διεκδικήσουν την ελευθερία τους. Τα μέλη του
δικαστηρίου εφαρμόζοντας τις διατάξεις του Διεθνούς Συμφώνου για τα ατομικά
και πολιτικά δικαιώματα έκριναν ότι κανείς δεν δικάζεται ούτε τιμωρείται στην
Ελλάδα αν προηγουμένως έχει απαλλαγεί ή καταδικαστεί για το ίδιο αδίκημα σε
άλλη χώρα. Μέχρι τώρα το καθεστώς ήταν διαφορετικό. Τα ελληνικά δικαστήρια,
ανεξάρτητα αν κάποιος είχε καταδικαστεί στο εξωτερικό, ήταν αρμόδια να τον
ξαναδικάσουν και να του επιβάλουν ποινή μεγαλύτερη από αυτή με την οποία είχε
τιμωρηθεί από τα ξένα δικαστήρια. Αφορμή για την έκδοση αυτής της απόφασης
στάθηκε η δίκη δύο Ελλήνων πολιτών, οι οποίοι πρωτοδίκως είχαν καταδικασθεί
στην Ελβετία σε φυλάκιση δύο ετών ο καθένας, ενώ φθάνοντας στην Ελλάδα κάθισαν
και πάλι στο εδώλιο του κατηγορουμένου. Τότε, το Τριμελές Εφετείο
Κακουργημάτων της Αθήνας τους είχε κηρύξει ενόχους καταδικάζοντάς τους σε
συνολική ποινή φυλάκισης 7 ετών τον καθένα. Χρειάστηκε να παραμείνουν σε
ελληνική φυλακή για περίπου 14 μήνες, μέχρι να γίνει δεκτή αίτηση αναστολής
εκτέλεσης της ποινής τους και να αφεθούν ελεύθεροι με περιοριστικούς όρους.

Και χθες είχε φθάσει για τους κατηγορουμένους η ώρα της τελικής κρίσης. Από
την απόφαση του δικαστηρίου κρινόταν η τύχη τους για το οικονομικό έγκλημα που
είχε διαπραχθεί τον Μάιο του 1988. Σύμφωνα με την κατηγορία, οι δράστες είχαν
αφαιρέσει από τον αερολιμένα Αθηνών δύο σάκους με 47 κιλά εξοφλημένες στην
Ελλάδα τραπεζικές και ταξιδιωτικές επιταγές αξίας εκατοντάδων εκατομμυρίων
δραχμών, που επρόκειτο να αποσταλούν αεροπορικώς σε τράπεζες του Λονδίνου και
της Νέας Υόρκης που τις είχαν εκδώσει. Οι κατηγορούμενοι φέρονται ότι με τη
χρήση κατάλληλων χημικών ουσιών απάλειψαν τις σφραγίδες στα σώματα των
επιταγών και έθεσαν τη σφραγίδα μιας εταιρείας, με έδρα τον Παναμά, ώστε να
φαίνονται απλήρωτες οι επιταγές και να τις εισπράξουν οι ίδιοι από τράπεζες
της Ελβετίας, του Βελγίου, του Λουξεμβούργου και της Αγγλίας. Ύστερα από
έρευνα της Εισαγγελίας της Ζυρίχης ασκήθηκε εις βάρος τους ποινική δίωξη και
καταδικάστηκαν σε φυλάκιση 2 ετών για πλαστογραφία ενταλμάτων πληρωμής
επιταγών, ποινή που εξέτισαν.

Στη συνέχεια εκδόθηκαν στο Βέλγιο, όπου εξέτισαν άλλον ένα χρόνο για τα ίδια
αδικήματα, αλλά το Εφετείο των Βρυξελλών τους αθώωσε, με το σκεπτικό ότι είχαν
ήδη δικαστεί για την πράξη τους. Με το ίδιο σκεπτικό κήρυξε απαράδεκτη τη
δίωξη εναντίον τους και το ελληνικό δικαστήριο.