Οι Έλληνες Γιατροί με Σύνορα (δικαίωσης)

Στο κέντρο του Παρισιού, στην καρδιά του παλιού Marais, οδός Γάλλων
Μουρζουάδων αρ. 35, στεγάζεται το «Σπίτι της Ευρώπης». Εκεί έγινε προχθές η
ανοιχτή συζήτηση μεταξύ των διαγραμμένων Ελλήνων Γιατρών Χωρίς Σύνορα και του
επίτιμου προέδρου της διεθνούς αυτής οργάνωσης, κυρίου Rony Brauman.

Την πρωτοβουλία της συνάντησης αυτής είχε το γαλλικό περιοδικό «Marianne»
(περί τα 600.000 αντίτυπα εβδομαδιαίως) ύστερα από την υπόδειξη του Ρεζί
Ντεμπρέ, γνωστού σ’ εμάς όχι τόσο από το κορυφαίο έργο του «Επιστήμη της
Επικοινωνίας», αλλά από το λαϊκότερο «Εξηγώντας τη δημοκρατία στην κόρη μου».

Ο Ντεμπρέ είχε συναντήσει κλιμάκιο των Ελλήνων Γιατρών Χωρίς Σύνορα στην
Πρίστινα τον περασμένο Απρίλιο κι εντυπωσιάστηκε τόσο από την αμερόληπτη
προσφορά των υπηρεσιών τους, προς κάθε πληγέντα, όσο και από το γεγονός ότι
αυτό απετέλεσε στοιχείο εις βάρος του κατόπιν, στο «λαϊκό δικαστήριο» που του
έστησαν οι διανοούμενοι της χώρας του.

Ώσπου η εγκυμονούσα διαγραφή των Ελλήνων Γιατρών από τον περασμένο Ιούνιο
(επίσημο χαρτί δεν τους έφθασε παρά τον Σεπτέμβριο) βγήκε στη φόρα από έναν
δημοσιογράφο της «Monde», ο οποίος έγραψε ότι το Νόμπελ Ειρήνης, που δόθηκε
στις 14 Οκτωβρίου στους MSF, πάει και στις 19 οργανώσεις των χωρών με Γιατρούς
Χωρίς Σύνορα πλην Λακεδαιμονίων. Δηλαδή πλην των Ελλήνων.

Ο λόγος; «Διότι οι Έλληνες πήγαν στο Κόσοβο και τη Σερβία στη διάρκεια του
πολέμου και μάλιστα χωρίς να ειδοποιήσουν κανένα άλλο τμήμα MSF και ενώ τα
άλλα τμήματα των MSF προσπαθούσαν να πάρουν βίζες για να πάνε συντονισμένα.
Επιπλέον πήγαν μαζί με την ελληνική κυβέρνηση και με ελληνικές σημαίες».

Οι σοβαροί άνθρωποι, όπως είναι οι Έλληνες MSF, αποφεύγουν τη δημοσιότητα.
Γνωρίζοντας ότι η παρεξήγηση μπορούσε να λυθεί εντός των πλαισίων της
Οργάνωσης, περίμεναν εις μάτην να τους καλέσουν σε απολογία. Το Βέλγιο, η
Γαλλία και η Ολλανδία, που πρωτοστάτησαν στη διαγραφή, ποιούσαν τη νήσσαν. Η
Σουηδία και η Ελβετία, που μαζί με την Ελλάδα είναι ισοδύναμες σε αποστολές,
σχεδόν δεν κατάλαβαν πώς έγινε. Οι άλλες χώρες ούτε το πήραν χαμπάρι. Πλην της
Ιαπωνίας που καταψήφισε θαρραλέα την πρόταση διαγραφής.

Καλοδεχούμενη υπήρξε, λοιπόν, η πρόσκληση της «Marianne» για μιαν εξήγηση, στο
«Σπίτι της Ευρώπης», δηλαδή στην καλύβα του μπαρμπα-Θωμά, σε σχέση με το σπίτι
του γιάνκη.

Άκρως ενδιαφέρουσα η συζήτηση του Οδυσσέα Βουδούρη με τον Rony Brauman.
(Μαγνητοσκοπήθηκε και για τις ανάγκες της εκπομπής «Ρεπορτάζ χωρίς Σύνορα»).
Διακριτικά παρόντες στην αίθουσα, χωρίς να πάρουν ποτέ τον λόγο, και ο ιδρυτής
και τώρα επίτιμος πρόεδρος του ελληνικού τμήματος των MSF, ψυχίατρος κ.
Σωτήρης Παπασπυρόπουλος, ο χειρουργός κ. Αντώνης Μίχας και ο μηχανικός κ.
Αντώνης Ρήγας, δραστήρια μέλη της οργάνωσης. Συντονιστές ο απομυθοποιητής κάθε
επώνυμου και μυθοποιός των ανωνύμων Regis Debray και ο διευθυντής του
περιοδικού κ. Jean-Francois Kahn, που κράτησε σθεναρή στάση ενάντια στους
βομβαρδισμούς ­ ο μόνος στη Γαλλία ­ κατά τη διάρκεια του πολέμου.

«Κακώς αναφέρεσθε, λέει ο Μπράουμαν, ότι αιτία της διαγραφής σας υπήρξε το
γεγονός ότι περάσατε και στη Σερβία μεριά. Ήσασταν απείθαρχοι από την αρχή,
δεν συνεμορφώνεσθο προς τας υποδείξεις…».

Βουδούρης: «Αυτό που λέτε δεν υπάρχει σε καμιά επίσημη ανακοίνωση του Διεθνούς
Γραφείου των MSF. Στις ανακοινώσεις του αναφέρεται ρητά ότι διαγραφήκαμε γιατί
περιθάλψαμε και Σέρβους».

Μία κυρία, η Ελισάβετ Λεβί, παίρνει τον λόγο από το ακροατήριο και ρωτά τον
κύριο Μπράουμαν γιατί οι Γάλλοι Γιατροί Χωρίς Σύνορα, μπαίνοντας στο Κόσοβο με
τα στρατά του KFOR (της ειρηνευτικής δύναμης), ανέγραφαν την ιδιότητά τους
μόνο στη γλώσσα τους και… στα αλβανικά. «Αυτή είναι η πολυεθνικότητα που
ευαγγελίζεσθε;». Ήταν εκεί. Παρούσα. Ως δημοσιογράφος. Το είδε.

Ο Γκρομάν παραδέχεται πως αυτό ήταν λάθος. Όπως λάθος του ήταν ­ το
παραδέχεται κι αυτό, έστω και καθυστερημένα ­ ότι κακώς ζήτησε σε άρθρο του
τον περασμένο Απρίλιο μέσω της «Μοντ» την επέμβαση των χερσαίων δυνάμεων.

«Αλλά και στο προχθεσινό άρθρο σας, παρατηρεί ένας νεαρός ακροατής, ενώ σωστά
μιλάτε για το “δικαίωμα της επέμβασης ως απατηλό σλόγκαν” δεν αναφέρεσθε ούτε
μια φορά στους βομβαρδισμούς στο Κόσοβο. Γιατί;».

Εδώ θα πρέπει να κάνουμε μια παρένθεση: το δικαίωμα της επέμβασης για
ανθρωπιστικούς λόγους αποτελούσε τη βασική προβληματολογία των Γιατρών Χωρίς
Σύνορα στη δεκαετία του ’80.

Στη δεκαετία του ’90, το στρατιωτικο-πολιτικό κατεστημένο υφήρπασε το σύνθημα
αυτό, που οι Γιατροί το κρατούσαν για λογαριασμό τους, και το εφήρμοσε για
δικό του λογαριασμό. Βομβαρδίζουμε, έλεγαν, για ανθρωπιστικούς λόγους…

Έτσι, σωστά ο Μπράουμαν το χαρακτηρίζει τώρα «απατηλό», αφού ξέφυγε από τους
χειρουργούς και πήγε στους «χασάπηδες». Ωστόσο, ρωτάει ο νεαρός, πιστεύετε ότι
αυτό εφήρμοσε και στο Κόσοβο το ΝΑΤΟ;

Το θερμόμετρο ανεβαίνει στην αίθουσα. Οι συντονιστές κρατούν την ψυχραιμία
τους, ενώ ο Οδυσσέας Βουδούρης, ολύμπιος σαν Άγιος Σεβαστιανός, επιστρέφει τα
βέλη που θέλησαν να τον καρφώσουν με μαεστρία.

Ο κ. Παπασπυρόπουλος μού λέει μετά: «Η διαγραφή της MSF-GR εμπεριέχει έναν
παραδειγματικό χαρακτήρα προς τις άλλες χώρες-μέλη, σε περίπτωση που θα ήθελαν
(υπακούοντας στην τοπική κοινωνία που τους στηρίζει) να αμφισβητήσουν την
παντοκρατορία των τριών μεγάλων (Γαλλία, Βέλγιο, Ολλανδία)… «Δηλαδή η απειλή
της παγκοσμιοποίησης κι εδώ. Βλεφαρίδες χωρίς τσίνορα.

Στα 100.000 μέλη της «τοπικής κοινωνίας που τους στηρίζει» στον τόπο μας
προστίθεμαι σήμερα και εγώ. Γίνομαι ο εκατοστός χιλιοστός πρώτος, με την
υπογραφή μου.