Το τίμημα της αχαριστίας

* Και ξαφνικά, το πρωτάθλημα απώλεσε το φαβορί του. Η εμπνευσμένη
κίνηση της διοίκησης του Ολυμπιακού να αλλάξει, στη μέση της περιόδου κι ενώ η
ομάδα στον ελληνικό χώρο είχε μόνο νίκες, τον προπονητή που της είχε χαρίσει
τίτλους και εμπιστοσύνη δημιουργεί νέα δεδομένα, που θα κάνουν πολλούς, κι όχι
μόνο τον Γιάννη Κυράστα, να χαμογελούν.

* Η χθεσινή δίκαιη και πεντακάθαρη νίκη του Παναθηναϊκού επί ενός
αντιπάλου που έμοιαζε αιώνιος περισσότερο λόγω κούρασης και βραδύτητας παρά
λόγω ονόματος και ιστορίας δεν είναι βέβαια παρά ένα μικρό βήμα σε μια μεγάλη,
κι ακόμα άδηλη, πορεία. Ο τρόπος όμως που συντελέσθηκε προοιωνίζεται ίσως
πολλά ­ και πάντως όχι ευχάριστα ­ για μια ομάδα που ο Μπάγιεβιτς, αν μη τι
άλλο, είχε αλλιώς μαθημένη.

* Βλέποντας κανείς τον χθεσινό ψυχωμένο αλλά όχι εκτυφλωτικό
Παναθηναϊκό να μοιάζει σαν την Εθνική Βραζιλίας απέναντι στον ­ ως χθες, ας
μην το ξεχνάμε, ανίκητο ­ αντίπαλό του, παρατηρώντας τον τρόπο που οι παίκτες
του Κυράστα πήγαιναν πρώτοι και σίγουροι πάνω στην μπάλα, δικαιούται, με μιας
βδομάδας αναδρομική σοφία, να αναρωτηθεί: για το αγωνιστικό καλό της ομάδας
διώχθηκε άραγε ο Μπάγιεβτς;

* Γιατί αν οι λόγοι της αλλαγής ­ οι μόνοι αισθητοί πάντως χθες ­
είναι να παίξει ο Πουρσαϊτίδης (θα ξύνεται μετά μανίας ο δύσμοιρος ο Γεωργάτος
στο Μιλάνο) και να καθήσει στον πάγκο ο γιος του προέδρου (οι πραγματικά
ισχυροί άνδρες φαίνονται από τις αποφάσεις τους, όχι από τις εμμονές τους),
τότε οι φίλαθλοι του Ολυμπιακού μπορούν δικαίως να νιώθουν απογοητευμένοι. Η
σημαντικότερη ίσως εξέλιξη από το χθεσινό παιχνίδι είναι η έμπρακτη υπενθύμιση
του πόσο το ποδόσφαιρο ­ όπως και κάθε ομαδικό παιχνίδι ­ βασίζεται κατ’ αρχήν
στην ψυχολογία.

* Η ψυχολογία μιας ομάδας που κερδίζει και που, με τα όποια προβλήματά
της, μοιάζει να δουλεύει και να πονάει για έναν κοινό στόχο, καθόλου δεν
ευνοείται από αναταράξεις που οφείλονται σε λίγο – πολύ υπόγεια ­ και πάντως
εξωαθλητικά ­ παιχνίδια εξουσίας. Ξαφνικά ο Ολυμπιακός μοιάζει να θέλει να
ξανασυντεθεί από την αρχή. Όσο κι αν ο Μπάγιεβιτς δεν είναι εκδικητικός ­
κανείς δεν γνωρίζει πραγματικά αυτόν τον άνθρωπο ­ δεν μπορεί παρά να νιώθει
πως η αχαριστία απέναντί του δεν θα μείνει ατιμώρητη.

* Και δυο λόγια για τον νέο προπονητή των «ερυθρολεύκων». Όσο κι αν
είναι ακόμα νωρίς, τα πρώτα αποτελέσματα, και ιδίως οι εμφανίσεις της ομάδας
του, μάλλον φέρνουν επικρατέστερη την πιο δυσοίωνη από τις δύο εκδοχές του
ονόματός του: Big on (Μεγάλε, προχώρα) ή Be gone (Καλά, αυτός έφυγε νωρίς).