Ψήφισαν ποδόσφαιρο

![]() |
|
Σωκράτης Κόκκαλης – Λορέντσο Σάνθ – Λούις Νούνιεθ |
«Δύο καρπούζια δεν χωράνε στην ίδια μασχάλη» λέει η παροιμία, που φαίνεται να
βρίσκει απόλυτη εφαρμογή στη φετινή διοργάνωση της Ευρωλίγκα. Καθώς
πλησιάζουμε στην ολοκλήρωση της πρώτης φάσης, είναι αξιοσημείωτη η πορεία
ομάδων που τυγχάνει να έχουν και ποδοσφαιρικό τμήμα που πρωταγωνιστεί, και
κυρίως με την ίδια διοίκηση, τουλάχιστον όσον αφορά τον πρόεδρο του συλλόγου.
Η δημιουργία του νέου Τσάμπιονς Λιγκ (με διπλή φάση ομίλων, περισσότερα
παιχνίδια, αλλά και περισσότερα έσοδα) αποτελεί σαφώς μεγαλύτερο κίνητρο για
τους προέδρους των μεγάλων ομάδων απ’ ό,τι το φτωχικό μπάσκετ και δεν είναι
τυχαίος και ο προβληματισμός που υπάρχει τα τελευταία χρόνια στους κύκλους της
παγκόσμιας ομοσπονδίας μπάσκετ.
Ας δούμε λοιπόν δύο χαρακτηριστικά φετινά παραδείγματα σε μία Ευρωλίγκα που εκ
των πραγμάτων, αλλά και εκ των αποτελεσμάτων, είναι από τις πλέον αδύναμες
όλων των εποχών.
![]() |
|
Παλεύουν για να μπουν στην τριάδα του ομίλου τους οι παίκτες της Ρεάλ (εδώ, |
Ο Ολυμπιακός πραγματοποιεί μέχρι στιγμής τη χειρότερη πορεία της ιστορίας του,
έχοντας γνωρίσει θεωρητικά στον ευκολότερο όμιλο της διοργάνωσης τέσσερις
ήττες σε οκτώ αγώνες.
Οι «ερυθρόλευκοι» και το 1997 είχαν τερματίσει 3οι στις δύο φάσεις της
Ευρωλίγκα, κατακτώντας όμως το τρόπαιο και ανατρέποντας το αβαντάζ έδρας τόσο
της Παρτιζάν Βελιγραδίου όσο και του Παναθηναϊκού στον δρόμο προς το φάιναλ
φορ της Ρώμης.
Η διαφορά όμως σε σχέση με εφέτος είναι πως τότε ο Ολυμπιακός είχε χάσει πολλά
παιχνίδια στο τέλος, παίζοντας όμως καλό μπάσκετ. Έχανε κυρίως από ατυχία ή
έλλειψη αυτοσυγκέντρωσης στα τελευταία 1-2 λεπτά των παιχνιδιών, σε μερικά από
τα οποία έπαιξε κακό μπάσκετ. Εφέτος όμως η διαφορά είναι ότι δεν παίζει
καθόλου μπάσκετ σχεδόν στο σύνολο των αγώνων του και η ομάδα είναι 3η, με
κίνδυνο να μείνει ακόμα και εκτός της πρώτης τριάδας αν χάσει την τελευταία
αγωνιστική στην Ιταλία από τη Βαρέζε.
Ο Σωκράτης Κόκκαλης ύστερα από καιρό «έριξε» εφέτος χρήματα στο μπάσκετ, αλλά
σε καμία περίπτωση δεν ήταν ανάλογα με τα μεγέθη του ποδοσφαίρου. Παράλληλα
όταν για τη νίκη επί της Πόρτο το 1997 ο Ολυμπιακός πήρε τόσα χρήματα όσα δεν
του έδωσε την ίδια χρονιά η κατάκτηση της Ευρωλίγκα. Η πτωτική πορεία των
«ερυθρολεύκων» στην Ευρώπη ουσιαστικά ξεκίνησε αμέσως μετά το 1997, όταν η
ποδοσφαιρική ομάδα μπήκε για τα καλά στο «κόλπο» του Τσάμπιονς Λιγκ και ίσως
αυτό δεν είναι τυχαίο.
Αν πάμε σε μία άλλη μεγάλη ομάδα του ευρωπαϊκού μπάσκετ, τη Ρεάλ Μαδρίτης (ο
Λορέντσο Σανθ είναι ο πρόεδρος εδώ σε ποδόσφαιρο και μπάσκετ), θα δούμε ότι οι
Μαδριλένοι πήραν τον τελευταίο τους τίτλο το 1995 στη Σαραγόσα και από τότε
μόνο το ποδόσφαιρο τούς έχει χαρίσει μεγάλες διακρίσεις. Και αν η Ρεάλ είναι
«βασίλισσα της Ευρώπης» και στα δύο αθλήματα, ουδείς αμφιβάλλει ότι οι
πανηγυρισμοί των οπαδών της ανά τον κόσμο για την κατάκτηση του Πρωταθλητριών
στο ποδόσφαιρο το 1998 δεν είχαν προηγούμενο και δεν μπορούσαν να συγκριθούν
με αυτούς του μπάσκετ.
![]() |
|
Ο Ολυμπιακός απογοητεύει στην Ευρώπη γνωρίζοντας ντροπιαστικές ήττες |
Εφέτος ο Σανθ δεν δίστασε να σπαταλήσει 11 δισ. δραχμές για να εντάξει στην
ποδοσφαιρική ομάδα τον Γάλλο Νικολά Ανελκά (ακριβότερη μεταγραφή στην ιστορία
του ισπανικού πρωταθλήματος και μία απο τις ακριβότερες στον κόσμο) από την
Άρσεναλ, ενώ το μπάσκετ το είδε σαν τον… φτωχό συγγενή. Αποτέλεσμα στο
ποδόσφαιρο η Ρεάλ να είναι ήδη στον επόμενο γύρο και στο μπάσκετ να παλεύει
(όπως και ο Ολυμπιακός) να μπει στην πρώτη τριάδα του ομίλου της, έχοντας
μείνει μέχρι στιγμής 4η και τέσσερις βαθμούς πίσω από τον πρωτοπόρο
Παναθηναϊκό.
Τρίτη περίπτωση και πάλι από την Ισπανία. Ο Λουίς Νούνιεθ, πρόεδρος της
Μπαρτσελόνα, πέταξε απλόχερα τα δισ. (πάνω από 20) το καλοκαίρι για να
αγοράσει σχεδόν την μισή εθνική Ολλανδίας και να ικανοποιήσει τον Λουίς φαν
Γκαλ, ενώ ήδη από παλαιότερα είχε αποκτήσει τον σούπερ σταρ της εθνικής
Βραζιλίας Ριβάλντο. Η αλήθεια είναι πως δεν άφησε στην τύχη του και το τμήμα
μπάσκετ, με αποτέλεσμα η «Μπαλουγκράνα» να είναι μαζί με τον Παναθηναϊκό τα
φαβορί για την κατάκτηση του φετεινού τροπαίου.
Συνεπώς, όπως φαίνεται, αν κάποιος έχει να διαλέξει μεταξύ δύο καρπουζιών, θα
επιλέξει σίγουρα το πιο… ζουμερό, αλλά και αυτό που θα του προσφέρει τελικά
την πιο γλυκιά γεύση.
















