Παράνομη η επέμβαση

Ο βομβαρδισμός της Γιουγκοσλαβίας από τους Δυτικούς ήταν ανήθικος,
παράνομος, διόλου αναγκαίος αλλά και ανεπιτυχής.

Εθνοκάθαρσης συνέχεια. Οι Σέρβοι καθημερινά εγκαταλείπουν το Κοσσυφοπέδιο

Καθώς ετοιμάζονταν να προχωρήσουν στο Κοσσυφοπέδιο τον περασμένο Ιούνιο, στα
βρετανικά στρατεύματα διανεμήθηκε ένα βιβλίο που είχε γράψει ένας από τους
θεωρούμενους κορυφαίους καθηγητές του Κέμπριτζ με ειδικότητα στα Βαλκάνια
«Νόελ Μάλκολμ – Κοσσυφοπέδιο Σύντομη Ιστορία». Στο βιβλίο αυτό γινόταν μια
προσπάθεια να καταρριφθούν τα σερβικά επιχειρήματα για το Κοσσυφοπέδιο και να
ενισχυθούν οι αλβανικές απόψεις.

Την περασμένη βδομάδα, ο Νόελ Μάλκολμ παραιτήθηκε από τη Διεύθυνση Πολιτικών
Μελετών ­ μια δεξιά οργάνωση «δεξαμενής σκέψεων». Προφανής αιτία της
παραίτησής του ήταν η απόφαση του διοικητικού συμβουλίου της οργάνωσης να
δημοσιεύσει διακήρυξη του Μαρκ Λίτμαν, εξέχοντος νομικού, που αμφισβητεί
έντονα τη ΝΑΤΟϊκή επέμβαση στο Κοσσυφοπέδιο, χαρακτηρίζοντάς την «παράνομη,
διόλου αναγκαία, μη παραγωγική και ανήθικη».

Παραίτηση

Ο καθηγητής Μάλκολμ προτίμησε να παραιτηθεί παρά να απαντήσει στα επιχειρήματα
του Λίτμαν. Επιχειρήματα που πείθουν πόσο άδικος ήταν εκείνος ο πόλεμος και με
τι ωμότητα τον υποστήριξαν οι Σύμμαχοι.

«Όταν ολοκλήρωσα την ανάγνωση του κειμένου του Λίτμαν “Κόσοβο: Νόμος και
Διπλωματία” αισθάνθηκα ένα αίσθημα ντροπής και αναρωτήθηκα πώς μπορέσαμε κι
αφήσαμε τους πολιτικούς ηγέτες μας να ξεφύγουν μετά από όλα αυτά τα ψέματα,
τις μισές αλήθειες και τις υπεκφυγές», γράφει ο Στίβεν Γκλόβερ στην «Ντέλι Μέιλ».

Ας επιστρέψουμε στο Ραμπουγέ. Εκείνη την εποχή τα δυτικά ΜΜΕ δεν είχαν δώσει
μεγάλη σημασία στη διαδικασία εκείνη. Ούτε στη Βουλή των Κοινοτήτων έγινε
οποιαδήποτε αναφορά. Είχαν κατορθώσει να πείσουν όλους ότι οι Σέρβοι ήταν τόσο
αδιάλλακτοι, ώστε καμία συμφωνία δεν ήταν δυνατόν να περάσει. Έτσι, θεωρήθηκε
φυσικό ότι το ΝΑΤΟ δεν είχε εναλλακτική λύση από τους βομβαρδισμούς που
ξεκίνησαν στις 24 Μαρτίου. Στις επόμενες 11 βδομάδες οι ΝΑΤΟϊκοί έριξαν 23.614 βόμβες.

Εκείνο που ξεκαθαρίζει ο Λίτμαν, είναι πως οι Σέρβοι είχαν ικανοποιήσει τις
περισσότερες απαιτήσεις της Δύσης στο Ραμπουγέ. Είχαν αποδεχθεί ακόμα και
«κάποιου είδους ΝΑΤΟϊκή παρουσία στο Κοσσυφοπέδιο, καθώς και εκτεταμένη
αυτονομία των Αλβανοφώνων. Το μόνο που δεν είχαν αποδεχθεί, ήταν η αμερικανική
πρόταση για δημοψήφισμα για την ανεξαρτησία των Αλβανοφώνων, σε τρία χρόνια,
που θα οδηγούσε σε απόσχιση». Οι Σέρβοι επίσης δεν αποδέχθηκαν την επιμονή του
ΝΑΤΟ «να αποκτήσει απεριορίστου χρόνου πρόσβαση μέσω της Γιουγκοσλαβίας,
απολαμβάνοντας καθεστώς πλήρους ασυλίας». Ποιο ανεξάρτητο και κυρίαρχο κράτος
άραγε θα αποδεχόταν παρόμοιους όρους; Αλλά είναι γνωστό ότι οι Αμερικανοί
επιθυμούσαν να βομβαρδίσουν τη Σερβία από τον Ιανουάριο, μετά την αμφιλεγόμενη
«σφαγή του Ρατσάκ».

Ο Λίτμαν αμφισβητεί τη νομιμότητα των βομβαρδισμών, επικαλούμενος έγγραφο του
Φόρεϊν Όφις, από το 1986, σύμφωνα με το οποίο «η συντριπτική πλειοψηφία των
νομικών απορρίπτει τη δικαιολογία της “ανθρωπιστικής επέμβασης”». Κανένας δεν
αμφισβητεί πλέον πως πραγματικός σκοπός των βομβαρδισμών που επεδίωκε ασμένως
το Πεντάγωνο, ήταν για να εξουδετερωθεί πλήρως και ο τελευταίος σύμμαχος της
Ρωσίας στην Ευρώπη. Όσο για την περίφημη εθνοκάθαρση, δεν είχε καν αναφερθεί
στα δυτικά ΜΜΕ, πως τους 12 μήνες που είχαν προηγηθεί ­ σύμφωνα με αναφορά του
ΟΗΕ ­ περίπου 90 σερβικά χωριά στο Κεντρικό και Δυτικό Κοσσυφοπέδιο είχαν
εκκενωθεί από τους Σέρβους. Από αυτά, περίπου 10.000 Σέρβοι είχαν διασπαρεί
μέσα στο Κοσσυφοπέδιο και περίπου άλλοι 30.000 είχαν καταφύγει στη Σερβία.
Ούτε τονίστηκε ιδιαίτερα πως οι φόβοι που είχαν εκφραστεί από τους Δυτικούς,
μήπως οι βομβαρδισμοί εξαγρίωναν τους Σέρβους και τους οδηγούσαν σε κλιμάκωση
της εθνοκάθαρσης, επιβεβαιώθηκαν. Αλλά τα στοιχεία που υπάρχουν αναφέρουν ότι
οι Αλβανόφωνοι που σκοτώθηκαν από τους Σέρβους μετά τις 24 Μαρτίου, δεν
έφτασαν ποτέ τους 10.000 που είχε ανακοινώσει ο Βρετανός πρωθυπουργός Τόνι
Μπλερ. Ο αριθμός δεν θα φτάσει ούτε τους 3.000, χωρίς να πάψει να υπάρχει
γενοκτονία. Μόνο που ο ηθικός αυτουργός δεν βρίσκεται στο Βελιγράδι, αλλά στις
δυτικές πρωτεύουσες.

Φόβοι για ντε φάκτο διχοτόμηση του Κοσόβου

Ανώτεροι αξιωματούχοι της Δύσης και των Ηνωμένων Εθνών εκφράζουν αυξημένη
ανησυχία για την ντε φάκτο διχοτόμηση του Κοσσυφοπεδίου. Και αυτό γιατί οι
δυνάμεις του ΝΑΤΟ δεν κατόρθωσαν να επιβάλουν το δόγμα της επιστροφής όλων των
προσφύγων στις εστίες τους.

Από την άλλη τα σερβικά σύνορα έχουν μεταφερθεί στη γέφυρα της Μιτροβίτσα, 30
μίλια νοτίως των φυσικών συνόρων του Κοσσυφοπεδίου, όπου οι γαλλικές δυνάμεις
αποφεύγουν να προκαλέσουν τη σερβική μειονότητα, όπως και ο προηγούμενος
διοικητής των ΝΑΤΟϊκών δυνάμεων, στρατηγός Μάικλ Τζάκσον.

Μια και το Κοσσυφοπέδιο εξακολουθεί να είναι σερβική επαρχία με νόμο και με
απόφαση των Ηνωμένων Εθνών, θα είναι πολύ δύσκολο να βρουν νομική φόρμουλα
εκείνοι που προσδοκούν την ανεξαρτητοποίηση. Και ένα πρακτικό πρόβλημα που
έχει προκύψει: δεν γνωρίζουν από πού να αντλήσουν κονδύλια για να
δραστηριοποιήσουν τις υπηρεσίες, αφού με τη ΝΑΤΟϊκή παρουσία δεν φθάνουν
κονδύλια για τους δημόσιους υπαλλήλους από το Βελιγράδι.