30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΜΠΑΜΠΗΣ ΠΡΑΜΑΤΕΥΤΑΚΗΣ

ΜΟΥΣΙΚΟΣΥΝΘΕΤΗΣ

ΘΥΜΑΤΑΙ: Τη χαρά που ένιωσε στο ξεπέρασμα των δυσκολιών της Κατοχής.

ΤΟΝ ΣΥΝΑΡΠΑΖΕΙ: Η μουσική, γιατί με αυτή ζει τον ξέχωρο κόσμο αυτών που
δεν ζούμε όλοι μας την κάθε στιγμή.

ΔΕΝ ΜΠΟΡΕΙ: Να ξεχάσει το πρώτο κλάμα των παιδιών του στη γέννησή τους,
με φόντο το χαμόγελο της συζύγου του.

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στο Σπήλι Ρεθύμνου το 1933, σε δύσκολες εποχές.

ΟΝΕΙΡΟ ΤΟΥ: Να δει ολοκληρωμένα μέσα στην κοινωνία τα παιδιά του και να
γίνει πραγματικότητα η Συμφωνική Ορχήστρα Κρήτης.

Το 1956 ο μουσικοσυνθέτης Μπάμπης Πραματευτάκης δημιούργησε στο Ρέθυμνο μια
μικρή συμφωνική ορχήστρα. Και τα τελευταία χρόνια, στην ίδια πόλη, ίδρυσε την
Δημοτική Πειραματική Συμφωνική Ορχήστρα Κρήτης. Όνειρό του είναι σήμερα η
ορχήστρα αυτή να γίνει πραγματικότητα. Στο Ρέθυμνο λοιπόν, μια πόλη που «τη
νιώθει και τον νιώθει», ο σεμνός και πολυδιαβασμένος μουσικοσυνθέτης
δημιουργεί αθόρυβα. Γνωστός πανελλήνια για συνθέσεις του που έγιναν επιτυχίες.

ΕΡ.: Σε μια μικρή πόλη, όπως το Ρέθυμνο, γίνονται μουσικά θαύματα;

ΑΠ.: Δεν παίζει ρόλο το μέγεθος της πόλης, όσο η δύναμη που κρύβουν οι
άνθρωποι που την κατοικούν.

ΕΡ.: Σε Αθήνα και Θεσσαλονίκη ας πούμε, υπάρχει μουσική παιδεία;

ΑΠ.: Ασφαλώς και υπάρχει, όμως περισσότερο φαίνεται και προβάλλεται το ανάποδο
από το ίσιο.

ΕΡ.: Εδώ;

ΑΠ.: Υπάρχει και γίνεται μεγάλος αγώνας να υπερισχύει πάντα το ίσιο από το στραβό.

ΕΡ.: Δεν είναι τολμηρή η ιδέα της ίδρυσης Συμφωνικής Ορχήστρας στο Ρέθυμνο;

ΑΠ.: Όχι, γιατί το να δίδεις το καλύτερο δεν είναι ποτέ τολμηρό.

ΕΡ.: Θα την αγκαλιάσει ο τόπος και η Κρήτη;

ΑΠ.: Είναι το μόνο που ελπίζουμε κι ευχόμαστε όλοι.

ΕΡ.: Μουσική παιδεία στην Ελλάδα…

ΑΠ.: Σε καλό δρόμο.

ΕΡ.: Ενώ στο εξωτερικό;

ΑΠ.: Τα πράγματα είναι πολύ καλύτερα

ΕΡ.: Ετοιμάζετε κάτι τώρα;

ΑΠ.: Πολλά, πάντα σε σχέση με τη μουσική του τόπου μου.

ΕΡ.: Για σας τι είναι η μουσική;

ΑΠ.: Αυτό που θρέφει ισορροπημένες σκέψεις και υψηλά ιδανικά.

ΕΡ.: Έντεχνη ή κλασική;

ΑΠ.: Και τα δύο.

ΕΡ.: Σας εμπνέει η πόλη σας για να δημιουργήσετε;

ΑΠ.: Πάρα πολύ, γιατί με νιώθει και τη νιώθω.

ΕΡ.: Οι καταβολές σας πόσο επηρέασαν την καριέρα σας ως μουσικοσυνθέτη;

ΑΠ.: Δεν πρέπει να μιλάει κανείς για επηρεασμούς, όταν αισθάνεται συνεχιστής
των μουσικών ακουσμάτων της οικογένειάς του.

ΕΡ.: Ιερά τέρατα της ελληνικής μουσικής;

ΑΠ.: Θεωρώ όλους όσους έβαλαν ένα λιθάρι στο οικοδόμημά της.

ΕΡ.: Πατήσατε στα βήματά τους;

ΑΠ.: Προσπαθώ.

ΕΡ.: Η μουσική σήμερα;

ΑΠ.: Ψάχνει τον δρόμο της.

ΕΡ.: Ξεχωρίζετε κάποιους συνθέτες;

ΑΠ.: Αυτούς που σέβονται τις υποχρεώσεις τους απέναντι στην Τέχνη.

ΕΡ.: Ερμηνευτές;

ΑΠ.: Το ίδιο.

ΕΡ.: Μηχανικός και μουσικοσυνθέτης παντρεύονται;

ΑΠ.: Είναι παράλληλοι δρόμοι.

ΕΡ.: Η βράβευσή σας από το Πανεπιστήμιο Κρήτης και την ΕΡΑ…

ΑΠ.: Μεγάλη μου τιμή.

ΕΡ.: Τι σας πικραίνει στην Ελλάδα;

ΑΠ.: Οτιδήποτε δεν μου είναι γλυκό.

ΕΡ.: Οι πολιτικοί;

ΑΠ.: Θα μπορούσαν να προσφέρουν πολύ περισσότερα αν παραμέριζαν τις μικρότητες.

ΕΡ.: Τι αγαπάτε περισσότερο στην πόλη σας;

ΑΠ.: Την αισθάνομαι σαν να είμαι εγώ ο ίδιος.

ΕΡ.: Κι αν ήσασταν μηχανικός και μουσικοσυνθέτης;

ΑΠ.: Θα μου αρκούσε να ήμουν ένας σωστός υπηρέτης της κοινωνίας όπου ζω.

ΕΡ.: Τι σας διασκεδάζει σήμερα;

ΑΠ.: Ό, τι χαρίζει χαρά στο περιβάλλον μου.

ΕΡ.: Και τι σας εντυπωσιάζει;

ΑΠ.: Το ανεξίκακο χαμόγελο του μικρού παιδιού.

ΕΡ.: Μουσική και νέοι;

ΑΠ.: Οι νέοι θέλουν, αλλά το σύστημα παιδείας δεν τους βοηθά.

ΕΡ.: Ο δάσκαλός σας;

ΑΠ.: Το πνεύμα της οικογένειάς μου.

ΕΡ.: Αγαπημένη σας σύνθεση;

ΑΠ.: Το Σπηλιανό Κουβεντολόι.

ΕΡ.: Τι θα συμβουλεύατε τους νέους που πρόκειται ν’ ασχοληθούν με τη μουσική;

ΑΠ.: Να διαλέγουν σωστά συγγράμματα και ν’ ακούν σωστές εκτελέσεις μουσικών έργων.

ΕΡ.: Εν τέλει, τι ελπίζετε να καταφέρετε με τη Συμφωνική Ορχήστρα;

ΑΠ.: Να δώσουμε στην περιφέρειά μας το ξεχωριστό που της λείπει.