ΑΦΙΕΡΩΜΑ Ο ΕΛΛΗΝΙΚΟΣ 20ος ΑΙΩΝΑΣ

![]() |
![]() |
Υπάρχει και ποδοσφαιρική διπλωματία; Υπάρχει.
Το 1929 οι σχέσεις της Ελλάδας με τη Βουλγαρία ήταν γεμάτες αγκάθια λόγω του
Μακεδονικού. Μια συνάντηση των εθνικών ομάδων Ελλάδας – Βουλγαρίας στη Σόφια
μπορούσε να προσθέσει νέα προβλήματα ή τουλάχιστον να αναζωπυρώσει τα πάθη που
σιγόκαιαν ανάμεσα στους δύο λαούς. Μπορούσε όμως και να δείξει μια βελτίωση
του κλίματος.
Τι συνέβη, λοιπόν, εκείνη την Κυριακή (1.7.1929) στη Σόφια; Το περιγράφει η
«Καθημερινή» στις 4 Ιουλίου 1929 (σελ. 3), με την ευκαιρία της επιστροφής της
Εθνικής Ελλάδος με το τρένο:
«… Πάντες ήσαν κατενθουσιασμένοι εκ της υποδοχής και των περιποιήσεων ων
έτυχον εις την βουλγαρικήν πρωτεύουσαν τόσον εκ μέρους των Βουλγάρων όσον και
υπό του πρεσβευτού μας κ. Δενδραμή.
Ιδιαιτέρως εγκάρδιον ήτο το προς τιμήν των παρατεθέν γεύμα υπό του προέδρου
της Βουλγαρικής Ομοσπονδίας Αθλητισμού κ. Ιβάνωφ, εις το οποίον παρεκάθησεν
και ο υπουργός της Παιδείας.
Αλλά και διά το Βουλγαρικόν κοινόν εξεφράσθησαν ενθουσιωδέστατα. Καθ’ όλην την
διάρκειαν του αγώνος όχι διότι δεν απεδοκιμάσθησαν, ως ήτο σύνηθες εις
παρομοίας περιστάσεις, αλλά επανειλημμένως και ζωηρότατα επευφημούντο ως και
όταν την εσπέραν της Κυριακής εξήλθον εις περίπατον ανά την πόλιν».
«Λεπτομέρειαι του αγώνος»
Όσο για τον αγώνα καθαυτόν, υπήρξε συναρπαστικότατος. Κάθε ομάδα είχε υπεροχή
σ’ ένα ημίχρονο, όπου και έβαλε από ένα γκολ κι έτσι ο αγώνας έληξε ισόπαλος
1-1. Ιδού η περιγραφή:
«Οι κυνηγοί μας ορμητικώτατοι κατά το πρώτον ημιχρόνιον αναλαμβάνουν επιθέσεις
επικινδύνους μετά τεχνικωτάτων συνδυασμών.
Αποτέλεσμα των ανωτέρω ήτο να μεταφερθή ο αγών προ του βουλγαρικού τέρματος,
όπερ τέλος εδέχθη ισχυρότατον γωνιαίον σουτ του Βασίλη μετατραπέν εις τέρμα.
Μετά την επιτυχίαν του τέρματός μας η βουλγαρική επίθεσις περιέσφιξε σοβαρώς
την άμυνάν μας.
Ισχυρότατα σουτ ηστόχησαν χάρις εις την επέμβασιν του Γιάμαλη, όστις έπαιξε το
καλλίτερόν του παιχνίδι. Αλλά και αι έξοδοι αυτού ήσαν εύστοχοι ενισχύσασαι
παντοιοτρόπως την ομάδαν των οπισθοφυλάκων.
Κατά το δεύτερον ημιχρόνιον οι Βούλγαροι ποδοσφαιρισταί αντιληφθέντες την
κόπωσιν των κυνηγών μας, τόσο εκ του συντονισμένου παιγνιδίου του πρώτου
ημιχρονίου όσον και εκ του μαλακού εδάφους του γηπέδου, ηθέλησαν να
εκμεταλλευθώσιν αυτής δι’ αρκετών καθόδων.
Ο Κουράντης πολλάκις ανέκοψε τους Βουλγάρους κυνηγούς επιχειρούντας λίαν
επικινδύνους καθόδους. Δι’ ομοίου τρόπου απέκρουσεν ισχυρότατον
αποτελεσματικόν σουτ Βουλγάρου κυνηγού σημειώσας κόρνερ. Επειδή όμως ο
Βούλγαρος κυνηγός, ως εκ της ταχύτητος, μεθ’ ης εφέρετο προς το ελληνικόν
τέρμα, έπεσε, μόλις ανεκόπη υπό του Κουράντη, ο διαιτητής εσημείωσε πέναλτυ
όπερ μετατραπέν εις τέρμα ισοφάρισε τον αγώνα…















