Ήρθε για τουρισμό!

Ο κόουτς είναι τρελός και αυτό μου αρέσει, γιατί και εγώ όπως και οι υπόλοιποι συμπαίκτες μου, κουβαλάμε την ίδια τρέλα. Ήταν κάτι διαφορετικό για μένα το ότι πήγαμε στα βουνά και τρέχαμε συνέχεια…”, είπε ο Μόρις την ημέρα της επίσημης παρουσίασής του

Ο Κρις Μόρις θα μπορεί πλέον να κάθεται πιο άνετα όχι στον πάγκο ή στις
εξέδρες με πολιτικά, αλλά στον καναπέ του σπιτιού του. Και όμως, στην
παρουσίαση του παίκτη (μαζί με αυτές των Ρόμπινσον, Γκραντ Ντε Μιγκέλ και
Ρίσπερτ), στις 7 Σεπτεμβρίου, τα χαμόγελα έδιναν και έπαιρναν τόσο από την
πλευρά του παίκτη όσο και των ανθρώπων του Ολυμπιακού.

“Ο κόουτς είναι τρελός και αυτό μου αρέσει, γιατί και εγώ, όπως και οι
υπόλοιποι συμπαίκτες μου, κουβαλάμε την ίδια τρέλα. Ήταν κάτι διαφορετικό για
μένα το ότι πήγαμε στα βουνά και τρέχαμε συνέχεια…”, είπε ο Μόρις την ημέρα
της επίσημης παρουσίασής του και λίγες μέρες αργότερα στο ντέρμπι του Κυπέλλου
με την ΑΕΚ έδειξε ένα μέρος από την αξία του, αφού ήταν σε κάποια διαστήματα
εξαιρετικός.

Όμως η συνέχεια δεν ήταν ανάλογη, αφού ο Μόρις ουσιαστικά αρνήθηκε με τον
τρόπο του να προσαρμοστεί στο νέο περιβάλλον και να μπει στο κλίμα της νέας
του ομάδας. Παράλληλα ανακάλυψε πράγματα που δεν του άρεσαν στη χώρα μας και
άρχισε να… θυμάται κάποιες ιδιοτροπίες του χαρακτήρα του. Η επίσκεψή του στο
“γραφικό” γήπεδο του “Λίντο” στο Ηράκλειο, ήταν σίγουρα μια μεγάλη εμπειρία
για έναν παίκτη που τα προηγούμενα 11 χρόνια έπαιζε μόνο στο ΝΒΑ και δεν είχε
περάσει ποτέ τα σύνορα για να αγωνιστεί σε ευρωπαϊκό πρωτάθλημα.

Στην προετοιμασία, όπως ο ίδιος είπε, “τρελάθηκε” με το τρέξιμο στα βουνά. Ο
“Ξανθός” όμως έπαθε μεγαλύτερη πλάκα όταν τον είδε την πρώτη ημέρα της
προετοιμασίας (η οποία περιελάμβανε και το τρέξιμο στο βουνό) να πηγαίνει εκεί
με μια φωτογραφική μηχανή και να αρχίζει να φωτογραφίζει το τοπίο (!).

Αργότερα στην Αθήνα στις προπονήσεις πήγαινε στην αρχή με κάτι τσατσάρες στα
μαλλιά, θυμίζοντας… ιθαγενή και προκαλώντας γέλια στους συμπαίκτες του. Όλα
αυτά δεν θα δημιουργούσαν πρόβλημα αν ήταν σωστός στις αγωνιστικές του
υποχρεώσεις.

Στις προπονήσεις και γενικά στο στιλ του θύμιζε έντονα τον Ουόλτερ Μπέρι, μόνο
που ο “Τρουθ” τουλάχιστον στο γήπεδο έδινε τη δική του απάντηση και συνήθως
διεκδικούσε τον τίτλο του κορυφαίου.

Ο “Ξανθός” στην καριέρα του στον Ολυμπιακό μια φορά είχε αλλάξει Αμερικανό,
τον Ροντ Χίγκινς με τον Ουόλτερ Μπέρι. Όμως είχε καταφέρει να συνεργαστεί με
πολύ πιο δύσκολους χαρακτήρες, όπως τον Τάρπλεϊ αλλά και τον Μπέρι,
καταφέρνοντας να πάρει το αποτέλεσμα που ήθελε. Είχε ανεχτεί καπρίτσια τους,
αλλά και αυτοί το ανταπέδιδαν στο γήπεδο και με το παραπάνω, παίζοντας
εξαιρετικά. Ο Μόρις δεν ανταποκρίθηκε στην πίστωση χρόνου που του έδωσε ο
“Ξανθός”, ο οποίος μέχρι και την τελευταία στιγμή υπερασπίστηκε την επιλογή
του, πιστεύοντας πως θα φανεί η αξία του παίκτη.

Ο Αμερικανός ακόμα και στα τάιμ άουτ ήταν φορές που κοίταγε στον αέρα και
γενικά το ύφος του θα μπορούσε να εκνευρίσει τον καθένα, αφού ήταν εντελώς
αδιάφορο. Δεν το έκανε επίτηδες, αφού αυτό είναι το στιλ του. Δεν ήταν
κοινωνικός και δεν είχε τη συνεργασία που θα έπρεπε με το προπονητικό τιμ.
Όμως στο ΝΒΑ είναι χαρακτηριστικά δύο παραδείγματα που θα αναφέρουμε.

Όταν ήταν στη Γιούτα, ο προπονητής του Τζέρι Σλόαν, σε κάποιον αγώνα ύστερα
από μια παρεξήγηση που είχαν, του είπε να πάει στα αποδυτήρια, αλλά αυτός
πείσμωσε και κάθησε στον πάγκο, με αποτέλεσμα ο Σλόαν να ζητήσει από δύο
άνδρες της ασφάλειας του γηπέδου να τον συνοδεύσουν με το ζόρι στα αποδυτήρια.
Όταν ήταν στο Νιού Τζέρσεϊ, ήθελε μεταγραφή και σε ένα παιχνίδι εμφανίστηκε
έχοντας γράψει στα παπούτσια του: “Ανταλλάξτε με!”.

Στην πρώτη του παρουσίαση στον Ολυμπιακό, ο πρόεδρος των “ερυθρολεύκων”
Σωκράτης Κόκκαλης αιφνιδιάστηκε όταν πηγαίνοντας προς την αίθουσα είδε τον
Μόρις καθισμένο στα σκαλάκια να του δίνει το χέρι για να τον χαιρετήσει χωρίς
έστω το απλό δείγμα σεβασμού, να σηκωθεί.

Είπαμε όμως, αυτός είναι ο χαρακτήρας του και δεν αλλάζει. Το θέμα ήταν να
αλλάξει η αγωνιστική του συμπεριφορά, αλλά αυτό δεν έγινε και έτσι ο παίκτης
“χώρισε” με τους “ερυθρόλευκους”.