3η ΚΑΡΤΑ Γκάλης και Μπάγιεβιτς

Ο Νίκος Γκάλης και ο Ντούσαν Μπάγιεβιτς προσέφεραν στο ελληνικό μπάσκετ και
ποδόσφαιρο πολυτιμότατες υπηρεσίες, για πολλά χρόνια. Ωστόσο δεν
αντιμετωπίστηκαν με τον καλύτερο τρόπο, ο πρώτος στη δύση του και ο δεύτερος
το 1996 και τώρα.

Οταν το 1979 ο Νίκος Γκάλης ενσωματώθηκε στο ελληνικό μπάσκετ, το άθλημα
δεν είχε να παρουσιάσει, παρά μόνο αποσπασματικές επιτυχίες. Ο
πολυπροικισμένος αυτός μπασκετμπολίστας συνέδεσε το όνομά του με την άνθηση
του αθλήματος στη χώρα μας, οδήγησε τον Αρη Θεσσαλονίκης σε τεράστιες
επιτυχίες σε εσωτερικές και ευρωπαϊκές διοργανώσεις, ήταν δε ο ηγέτης της
εθνικής ομάδας προς την κορυφή της Ευρώπης, που κατέκτησε στις 14 Ιουνίου
1987.

Ο κορυφαίος Νίκος Γκάλης δεν κατάφερε να κλείσει σωστά την καριέρα του στον
Παναθηναϊκό τη σεζόν 1994-95. Εφυγε από το “παρκέ” με πικρίες.

Τώρα βρισκόμαστε μπροστά στην αναιτιολόγητη επίσημα απομάκρυνση του Ντούσαν
Μπάγιεβιτς από τον Ολυμπιακό. Τόσο στην ΑΕΚ όσο και στον Ολυμπιακό δεν
αναγνωρίστηκε το σπουδαίο έργο του.

Ηρθε στην ΑΕΚ ως προπονητής το 1988, την οδήγησε στην κατάκτηση τεσσάρων
τίτλων πρωταθλήματος κι ενός Κυπέλλου, αλλά το 1996 επί προεδρίας Μιχάλη
Τροχανά τού έγινε ο βίος αβίωτος. Υποχρεώθηκε με βαριά καρδιά να αφήσει την
ΑΕΚ που τόσο πολλά τον συνέδεαν και να αναζητήσει επιτυχίες κι έξω από τη Νέα
Φιλαδέλφεια.

Πολλοί στην ΑΕΚ παρασύρθηκαν και καταδίκασαν την επιλογή του να πάει στον
Ολυμπιακό, χρεώνοντάς του “κρυφτούλι”. Ο Μπάγιεβιτς όμως θα ήταν ακόμα στην
ΑΕΚ, αν η ατμόσφαιρα δεν ήταν αφόρητη, από τη νοοτροπία και τακτική του τότε
προέδρου.

Στον Ολυμπιακό έφερε νέες ιδέες, πειθαρχία, επιστημονική υποστήριξη και
βέβαια τέσσερις τίτλους (τρία πρωταθλήματα, ένα Κύπελλο). Ο κόσμος του
Ολυμπιακού τον αγκάλιασε, όχι όμως και κάποιοι “ειδικοί”, που τον είδαν κοντό
για να κόψει πλούσιους καρπούς από το ψηλό δέντρο της Ευρώπης.

Στην Ελλάδα δεν ξέρουμε να τιμούμε τους άξιους. Γι’ αυτό παραμένουμε
σταθερά έξω από τα σαλόνια.