Με φακό στο χωράφι

Ο διεθνής σέντερ της Ξάνθης Θωμάς Κυπαρίσσης έχει βγάλει την κάλτσα του, ίσως για να ξεκουράσει το αριστερό πόδι του. Ποιος ξέρει που πατούσε…

Φαίνεται ότι κακοφάνηκε στους υπεύθυνους της ΠΑΕ Απόλλωνα να παίζουν σε
ουδέτερα γήπεδα, μια και η νίκη σε αυτά δεν χαμογέλασε στην «Ελαφρά
Ταξιαρχία».

Ιδού λοιπόν που προέκυψε η επάνοδος στο γήπεδο της Ριζούπολης «πριν από την
ώρα της», μια και οι αντικειμενικοί παρατηρητές διέγνωσαν εκεί ένα εντελώς
ακατάλληλο για ποδοσφαιρικό αγώνα τερέν, αλλά και άθλιους τους κοινόχρηστους
χώρους, όπου υποτίθεται δίνουν την εικόνα νοικοκυριού και ευπρεπούς
συμπεριφοράς της γηπεδούχου ομάδας.

Για αποτέλεσμα δεν μπορεί να υπάρξει μνεία, διότι όπως αναφέρθηκε, ποδόσφαιρο
αξιώσεων δεν μπορούσε να προκύψει. Αν μάλιστα η ανέλπιστη βροχή χθες στην
Αττική το γύριζε σε μπόρα, τότε είναι σίγουρο ότι η… άργιλος θα υπερτερούσε
του χόρτου στον αγωνιστικό χώρο. Βέβαια, δεν μπορεί να χρεωθεί όλη την ευθύνη
για την μαγική εικόνα της Ριζούπολης μόνο ο… Αλαμάνος.

Οι άνθρωποι της ομάδας της Ξάνθης, ελάχιστα διαμαρτυρήθηκαν στον ηγέτη του
Απόλλωνα, διότι γνώριζαν πολύ καλά ότι αφετηρία της διεξαγωγής του αγώνα στο
γήπεδο του Απόλλωνα αποτέλεσε η άδεια από την διοργανώτρια. Ο πρώην
γυμνασίαρχος, πρώην διοικητικό μέλος και νυν έμμισθος στην Θεμιστοκλέους,
Ελευθέριος Γενεράλης, ήταν εκείνος ο ποίος έδωσε το «πράσινο φως» να γίνει το
ματς, αφού έχει αναλάβει το ύψιστο έργο να κρίνει την καταλληλότητα στα
επαγγελματικά γήπεδα ποδοσφαίρου.

Με άλλα λόγια, ακόμη μια φορά ο κύριος Λευτέρης κατάφερε να δημιουργήσει
παράπονα και ποιος ξέρει τι μας περιμένει στο προσεχές μέλλον με την «βιασύνη»
κάποιων ή το πάθος τους να αφήνουν την έδρα τους, χωρίς να σκεφθούν αν
μεσοπρόθεσμα αυτό τους ευνοεί.

Ο Λευτέρης Γενεράλης, από το «σφύρα να φύγουμε» που έχει καταγραφεί στη μνήμη
των φιλάθλων ως η ατάκα του περασμένου πρωταθλήματος, κατέληξε στο «εγκρίνω
και παίζουμε».

Σήμερα κιόλας, επιβάλλεται να μεταβεί στην Ριζούπολη για να κρίνει και να το
κάνει πριν διαβάσει τις απόψεις του Γιάννη Μαντζουράκη για το ματς. Ειδικά αν
δεν αντέχει την ειρωνεία ας αποφύγει εντελώς τον «Ρουμάνο».

Ο Μαντζουράκης έστειλε αμέσως μετά τη λήξη του ματς… συγχαρητήρια στην
επιτροπή της ΕΠΑΕ για την αβασάνιστη άδεια λειτουργίας του γηπέδου Απόλλωνα.
Σωστός, διότι έτσι δεν θα τον «τσιμπήσει» η αθλητική δικαιοσύνη. Σε ανάλογο
κλίμα και η αντίδραση κάποιου Αλβανού, ο οποίος είχε αναλάβει χθες στο γήπεδο
χρέη… γενικών καθηκόντων.

Γενεράλης, Μητρόπουλος: Ποτέ δεν κατηγορήθηκαν για διάσταση απόψεων, εντούτοις ο πρώτος απέτυχε στη διάγνωση. Ο αγωνιστικός χώρος της Ριζούπολης γύρισε το επαγγελματικό ποδόσφαιρο πίσω!

Ο άνθρωπος αυτός κυκλοφορούσε στους διαδρόμους και έξω από τα αποδυτήρια του
γηπέδου Ριζούπολης, με ένα φακό στο χέρι και σφυρίχτρα περασμένη με κορδονάκι
στο λαιμό. Φαντάζεστε πόσο φοβόταν… Βλέποντας γύρω του εικόνες, ο άνθρωπος
δεν μπορούσε να βγάλει από το μυαλό του τον σεισμό και ο φόβος του είναι
απόλυτα κατανοητός. Πάλι καλά που η φιλοξενία της ομάδας της Ξάνθης ήταν καλή,
σχεδόν άψογη για την μιζέρια της αθηναϊκής ομάδας.

Ο Κώστας Αλαμάνος γνώριζε φαίνεται ότι δεν μπορούσε να είναι σε όλα αρνητικός
απέναντι στην αντίπαλο. Αραγε, γιατί επιμένει να το κάνει εις βάρος της δικής
του ομάδας; Όπως έγινε γνωστό, κάποια στιγμή ο ποδοσφαιριστής του Απόλλωνα
Δημήτρης Ρούσσος στραβοπάτησε -τρέχοντας- τόσο άσχημα, που από τύχη δεν έπεσε
άγαρμπα πάνω στον πάγκο της Ξάνθης.

Αν θέλει η νέα διοίκηση της ΕΠΑΕ να κριθεί κάποια στιγμή θετικά, στο μείζον
πρόβλημα του εξωραϊσμού των γηπέδων, δεν έχει παρά να τηρήσει πιστά τα όσα ο
Μητρόπουλος έχει εξαγγείλει σχετικά με το θέμα. Διαφορετικά, δεν πρόκειται να
γίνει τίποτε και να μη το περιμένουμε. Εντάξει, τα γήπεδα αδειάζουν από κόσμο
λόγω διαιτησίας, βίας κλπ.

Μέσα σε αυτό το «κλπ.» υπάρχει η ακαταλληλότητα των γηπέδων. Και να θέλει ο
Μπα ή ο Παπαδημητρίου να αποδώσουν αυτό που θέλουν, δεν μπορούν να το κάνουν.
Εντελώς… τυχαία, κορυφαίος του αγώνα της Ριζούπολης ήταν χθες ο έμπειρος
Πολωνός τερματοφύλακας Ιωσήφ Βάντσικ. Δεν πρόκειται για σύμπτωση. Αυτός,
κινούμενος σε οκτώ-δέκα τετραγωνικά είχε το προνόμιο να μη «πατάει» την
«κόλαση» ολόκληρου του τερέν. Λοιπόν;