Προπόνηση στα τυφλά

Μπορεί το ταλέντο των πιτσιρικάδων να είναι μεγάλο, ωστόσο είναι αμφίβολο αν θα μπορέσει να αναδειχτεί ποτέ

Η σωστή προπόνηση, από τις μικρές ηλικίες, παράλληλα με την κατάλληλη
επιστημονική υποστήριξη, είναι ο μόνος τρόπος προκειμένου το ελληνικό
ποδόσφαιρο να αποκτήσει υγιείς βάσεις και να καταφέρει να βγει από την
αφάνεια.

Και στους συγκεκριμένους τομείς η παρέμβαση των υπευθύνων του ποδοσφαίρου μας,
δηλαδή της Ελληνικής Ποδοσφαιρικής Ομοσπονδίας, είναι ανύπαρκτη. Γεγονός που
πρέπει να προβληματίσει. Οι ειδικοί υποστηρίζουν πως η άνθηση του στίβου στη
χώρα μας βασίσθηκε επάνω στη σωστή προπονητική. Και αυτό το παράδειγμα πρέπει
να ακολουθήσει η ΕΠΟ, αν θέλει επιτυχίες.

Βασικό ρόλο στην ανάπτυξη του ποδοσφαίρου διαδραματίζει η σωστή προπόνηση στις
μικρές- τρυφερές ηλικίες των νεαρών παιδιών. Είναι όλα όσα κατά καιρούς ακούμε
περί υποδομής, ανάπτυξης κλπ. Η σωστή προπόνηση είναι άμεσα συνδεδεμένη με το
τι μπορεί να κάνει το παιδί σε κάθε ηλικία. Επομένως, το πρώτο που χρειάζεται
είναι άνθρωποι που γνωρίζουν άριστα το αντικείμενο και να υπάρχει η κατάλληλη
επιστημονική στήριξη.

Τι λένε οι μετρήσεις

Πριν από ένα χρόνο περίπου, το εργομετρικό κέντρο του ΟΑΚΑ πραγματοποίησε
έρευνα μεταξύ αντιπροσωπευτικών ομάδων ποδοσφαίρου στις ηλικίες 15 χρόνων και
17- 18 χρόνων. Οι κυριότερες μετρήσεις αφορούσαν την δύναμη, την αντοχή, την
ταχύτητα, την μυική δύναμη του κάθε νεαρού ποδοσφαιριστή. Δεν μετρήθηκαν οι
τεχνικές ικανότητες.

Το συμπέρασμα από αυτή την έρευνα ήταν πως σε ό,τι αφορά τις σωματικές
ικανότητες των ποδοσφαιριστών των δύο ξεχωριστών ηλικιών, οι διαφορές στις
μετρήσεις δεν ήταν στατιστικά ουσιαστικές, όπως επεσήμανε στην «ΟΜΑΔΑ» ο
Λευτέρης Τσαρούχας, διδάκτωρ της αθλητικής επιστήμης και προϊστάμενος του
τμήματος Βιομηχανικής αθλητικής κίνησης του εργομετρικού.

Τι σημαίνει αυτό; Ότι οι ποδοσφαιριστές που μετρήθηκαν και ήταν ηλικίας 17-18
χρόνων δεν είχαν δουλέψει σωστά στον τομέα της προπόνησης για την ανάπτυξη της
δύναμης, της ταχύτητας και της αντοχής τους. Με αποτέλεσμα, σε αυτό τον τομέα,
οι επιδόσεις τους να είναι σχεδόν ίδιες με αυτές των παιδιών ηλικίας 15 χρόνων
και φυσικά να μην παρουσιάζουν δυνατότητες ανάλογες αθλητών άλλων αθλημάτων
και ιδιαιτέρως αυτών του στίβου, που σήμερα αποτελούν σημείο αναφοράς και
σύγκρισης.

Τεχνική και δύναμη

Για να γίνουν όλα αυτά πιο κατανοητά, θα πρέπει να εξηγήσουμε το πώς γίνεται η
ανάπτυξη της αθλητικής απόδοσης ως παραγώγου της βιολογικής εξέλιξης και της
ανάπτυξης των αθλητικών και σωματικών ικανοτήτων. Η αθλητική απόδοση λοιπόν
εξαρτάται από δύο βασικούς τομείς. Τις νευρομυικές προσαρμογές και την
υπερτροφία των σωματικών ικανοτήτων.

Οι νευρομυικές προσαρμογές αρχίζουν στην ηλικία περίπου των 10 ετών και
κορυφώνονται στα 16-17 χρόνια του ανθρώπου. Προκειμένου για το ποδόσφαιρο, τα
παιδιά θα πρέπει σε ηλικίες από 10 -15 χρόνων να έχουν ολοκληρώσει τις
νευρομυικές τους προσαρμογές. Και τέτοιες είναι όλες όσες αφορούν την τεχνική
του ποδοσφαίρου. Την πάσα, την τεχνική του σουτ, την κεφαλιά, το σταμάτημα της
μπάλας, την κατοχή, την ντρίμπλα κλπ. Όλα αυτά, μπορούν να έχουν ολοκληρωθεί
μέχρι τα 15 χρόνια του παιδιού. Οπότε, σε αυτή την ηλικία ο νεαρός
ποδοσφαιριστής θα έχει μάθει όσο καλύτερα μπορεί τα μυστικά της μπάλας.

Η υπερτροφία της σωματικής ικανότητας, δηλαδή η ανάπτυξη της μυικής δύναμης με
όλα όσα αυτό συνεπάγεται, αρχίζει στα 12 -13 χρόνια παρουσιάζοντας μικρή
αύξηση. Από τα 14 χρόνια του παιδιού, η αύξηση παρουσιάζει αλματώδη άνοδο
μέχρι τα 18 και στη συνέχεια ακολουθεί μία πορεία που η ανάπτυξη δεν μπορεί να
ξεπεράσει το 5%. Κι αυτό το μικρό ποσοστό, σε συνδυασμό με την τεχνική αλλά
και την «κατασκευή» του σώματος του κάθε αθλητή, είναι που κάνουν τη διαφορά.
Μέσω λοιπόν της βελτίωσης των σωματικών ικανοτήτων επιτυγχάνεται η καλύτερη
απόδοση σε όλα τα αθλήματα.

Η ΕΠΟ αδιαφορεί

«Αυτό που χρόνια τώρα αποτελεί βασικό σημείο αναφοράς της έρευνας στον
αθλητικό χώρο είναι πως χωρίς την κατάλληλη υποστήριξη κανένας αθλητής και
κανένα άθλημα δεν μπορούν να προοδεύσουν. Βεβαίως, υπάρχουν και τα
αντικειμενικά κριτήρια, που έχουν να κάνουν με το μυϊκό σύστημα του κάθε
ανθρώπου», τονίζει ο Λευτέρης Τσαρούχας. Και προσθέτει: «Αυτό όμως που μας
έχει κάνει εντύπωση είναι ότι ενώ άλλες Ομοσπονδίες ενδιαφέρονται για αυτές
τις κρίσιμες ηλικίες αθλητών, η ΕΠΟ δεν δίνει παρά ελάχιστη σημασία. Ο ΣΕΓΑΣ
ανέβασε ηλικιακά τους εφήβους μέχρι τα 20 χρόνια, έτσι ώστε να έχουν όσο το
δυνατόν περισσότερες εμπειρίες. Παράλληλα, δημιούργησε κλιμάκια για τους
αθλητές ταλέντα, με στόχο να προπονούνται σε επαγγελματική βάση, για να
μπορέσουν να φθάσουν ψηλά. Στο ποδόσφαιρο, τα παιδιά αγωνίζονται στις εφηβικές
ομάδες μέχρι τα 17 χρόνια τους. Και στη συνέχεια, τις περισσότερες φορές
ακολουθούν τον δρόμο των μικρών κατηγοριών. Εκεί, το μόνο που ενδιαφέρει είναι
το αποτέλεσμα της Κυριακής. Οι προπονητές είναι εμπειρικοί, δουλεύουν ελάχιστα
στον τομέα της αύξησης της μυϊκής δύναμης, με αποτέλεσμα να μην μπορούν ποτέ
οι παίκτες να φθάσουν ψηλά».

Με αυτές τις προϋποθέσεις, λοιπόν, δεν μπορεί να δημιουργηθεί υποδομή στο
ποδόσφαιρο, το οποίο είναι καταδικασμένο να μην μπορεί να ξεφύγει από τα στενά
ελληνικά πλαίσια, εκτός ορισμένων εξαιρέσεων, που θα έρχονται να επιβεβαιώσουν
τον κανόνα.