Δεν περιμένουμε μεγάλο σεισμό από την Πάρνηθα

«Το ρήγμα της Πάρνηθας, όπως προκύπτει από τα στοιχεία που έχουμε στη
διάθεσή μας, μάλλον δεν μπορεί να δώσει σεισμό με μέγεθος μεγαλύτερο από 6
βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ. Με βάση μάλιστα τα ίδια δεδομένα, τουλάχιστον τα
επόμενα 10 με 15 χρόνια, μάλλον δεν υπάρχει περίπτωση να έχουμε από την ίδια
περιοχή άλλο σεισμό τόσο δυνατό».

Την επισήμανση αυτή έκανε στα «ΝΕΑ» ο κ. Νίκος Δελήμπασης, καθηγητής
Σεισμολογίας και διευθυντής του Τομέα Γεωφυσικής και Γεωθερμίας του
Πανεπιστημίου Αθηνών, με αφορμή την ημερίδα που πραγματοποιείται από το πρωί
στο αμφιθέατρο Σεισμολογίας «Ι. Δρακόπουλος» στην Πανεπιστημιούπολη Ζωγράφου,
και έχει ως θέμα τα «Προκαταρκτικά αποτελέσματα ερευνητικών εργασιών από τον
σεισμό της 7ης Σεπτεμβρίου 1999».

Μία από τις εργασίες που θα παρουσιάσει ο κ. Δελήμπασης μαζί με τους κ.κ. Π.
Παπαδημητρίου, Ν. Βούλγαρη και Ι. Κασσάρα έχει τίτλο «Το ρήγμα της Πάρνηθας
και η σχέση του με γειτονικές ρηξιγενείς ζώνες». Βασικό συμπέρασμα της
συγκεκριμένης εργασίας, που στηρίχθηκε στην επεξεργασία μετρήσεων αρκετών
χρόνων, είναι και η υπόθεση ότι «το ρήγμα της Πάρνηθας έχει αμοιβαία σχέση με
το ρήγμα που έδωσε τον σεισμό των Αλκυονίδων, το 1981».

Στη σημερινή ημερίδα θα παρουσιαστούν τα συμπεράσματα από 30 και πλέον
ερευνητικές δουλειές Ελλήνων επιστημόνων και ορισμένες εξ αυτών μάς δίνουν μια
νέα εικόνα τόσο για την ταυτότητα του ρήγματος της Πάρνηθας, το επίκεντρο και
υπόκεντρο του καταστροφικού σεισμού, αλλά και τον ρόλο που έπαιξε ο υπόγειος
όγκος του όρους Αιγάλεω.

Σύμφωνα με τις ενδείξεις που προέκυψαν από το τηλεμετρικό δίκτυο του Τομέα
Γεωφυσικής και Γεωθερμίας του Πανεπιστημίου Αθηνών, το επίκεντρο του μεγάλου
σεισμού δεν εντοπίζεται κοντά στην περιοχή της Φυλής, αλλά στη θέση Ψάρι του
Ασπροπύργου. Ο λέκτορας Σεισμολογίας κ. Παναγιώτης Παπαδημητρίου είπε στα
«ΝΕΑ» ότι ο «ο προσδιορισμός του επικέντρου στη θέση Ψάρι, είναι ο πιο ακριβής
που έχει γίνει μέχρι τώρα και το περιθώριο σφάλματος ως προς το ακριβές σημείο
είναι γύρω στο ένα με ενάμιση χιλιόμετρο».

Το σημείο όπου έγινε η διάρρηξη του ρήγματος, «υπολογίστηκε στα 8 χιλιόμετρα
βάθος και το μέγεθος της διάρρηξης γύρω στα 10 εκατοστά».

Ο κ. Π. Παπαδημητρίου είπε ακόμη ότι σε διάστημα 20 λεπτών πριν από τον μεγάλο
σεισμό είχαν προηγηθεί τέσσερις μικρότεροι σεισμοί μεγέθους λίγο μεγαλύτεροι
από 3 βαθμούς της κλίμακας Ρίχτερ, γεγονός το οποίο συνέβαλε ώστε ο κύριος
σεισμός να περιοριστεί στα 5,9 Ρίχτερ.

Το ίδιο το ρήγμα, σύμφωνα με τον λέκτορα Σεισμολογίας κ. Νίκο Βούλγαρη,
εκτιμήθηκε ότι έχει μήκος περί τα 12 με 15 χιλιόμετρα.

«Καμία επιφανειακή του εκδήλωση δεν καταγράφηκε. Αυτό που υπολογίσαμε είναι
ότι το ρήγμα ξεκινά από ένα σημείο γύρω στα 12 χιλιόμετρα βάθος και φθάνει έως
τα 3 χιλιόμετρα κάτω από την επιφάνεια της Γης.

Ο κύριος όγκος του θα λέγαμε πως εντοπίζεται μεταξύ των 3 και των 10
χιλιομέτρων βάθος».

Από τις έρευνες δεν θα μπορούσε να λείψει και ο ρόλος του όρους Αιγάλεω, που
όπως φαίνεται αποτέλεσε φραγμό στην προέκταση της σεισμικής διάρρηξης. Ο κ. Π.
Παπαδημητρίου είπε ότι το ρήγμα της Πάρνηθας, καθώς εκινείτο από δυτικά προς
τα ανατολικά, θα συνέχιζε την πορεία του μέχρι το Λεκανοπέδιο αν δεν υπήρχε
στη μέση ο ορεινός όγκος.

«Το βουνό μπλόκαρε το ρήγμα και λειτούργησε σαν ανακλαστήρας της σεισμικής
ενέργειας που διασκορπίστηκε στη γύρω περιοχή.

Βέβαια δεν ξέρουμε αν οι ζημιές στο Λεκανοπέδιο θα ήταν μεγαλύτερες στην
περίπτωση που δεν υπήρχε το βουνό».