30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΝΙΚΟΣ ΓΚΟΥΛΗΣ

ΠΡΟΠΟΝΗΤΗΣ

ΓΕΝΝΗΘΗΚΕ: Στις 18 Φεβρουαρίου 1959.

ΑΓΑΠΑΕΙ: Την οικογένειά μου.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Τα πάντα.

ΑΔΥΝΑΜΙΑ: Ο γιος μου.

ΑΓΑΠΗΜΕΝΗ ΠΟΛΗ: Ηράκλειο Κρήτης.

ΘΥΜΩΝΕΙ: Με τους αχάριστους και τους γκρινιάρηδες.

ΓΕΛΑΕΙ: Με το καλό χιούμορ.

ΕΚΤΙΜΑΕΙ: Την ειλικρίνεια και τη λεβεντιά.

ΜΟΥΣΙΚΗ: To μεγάλο μου πάθος.

ΠΟΤΟ: Νερό και αναψυκτικά.

Θεωρεί το επάγγελμα του προπονητή «ηλεκτρική καρέκλα», ενώ για να επιτύχει
κάποιος

σ’ αυτόν τον χώρο πρέπει να διαθέτει γνώση, ταλέντο και νοημοσύνη. Ο λόγος για
τον Νίκο Γκουλή, ο οποίος ανέλαβε τα Τρίκαλα γνωρίζοντας πως η ομάδα του θα
«παλέψει» για να παραμείνει στην κατηγορία. Όμως, όπως τονίζει, «… είναι για
τα δύσκολα και δεν θέλει τίποτα εκ του ασφαλούς». Από τους παίκτες του ζητάει
το 100% των δυνατοτήτων τους και αδιαφορεί γι’ αυτούς που φοβούνται και δεν
προσπαθούν. Πιστεύει ότι το Χρηματηστήριο είναι «τρέλα εποχής» και δεν δίνει
συμβουλές στους επενδυτές, καθώς αυτές δεν κοστίζουν τίποτα.

ΕΡ.: Επάγγελμα προπονητής. Πώς το χαρακτηρίζετε με δύο λέξεις;

ΑΠ.: Ηλεκτρική καρέκλα.

ΕΡ.: Τρίκαλα: Μία ακόμα πρόκληση στην καριέρα σας;

ΑΠ.: Είμαι για τα δύσκολα…

ΕΡ.: Πώς αποφασίσατε να αναλάβετε μια ομάδα που θα «παλέψει» για τη σωτηρία;

ΑΠ.: Δεν θέλω τίποτα εκ του ασφαλούς.

ΕΡ.: Πόσο απέχει η επιτυχία από την αποτυχία;

ΑΠ.: Απειροελάχιστα, αλλά κοινό τους στοιχείο είναι ένα: η αστείρευτη
ικανοποίηση της προσπάθειας.

ΕΡ.: Ποιες πρέπει να είναι οι σχέσεις προπονητή-παικτών;

ΑΠ.: Ο προπονητής να λειτουργεί ως άνθρωπος που συνεχίζει να μαθαίνει με τους
παίκτες του.

ΕΡ.: Γιατί με την άφιξή σας στα Τρίκαλα έφυγαν οκτώ παίκτες;

ΑΠ.: Έτσι έκρινα ότι έπρεπε να γίνει. Στο ποδόσφαιρο δεν χωράει συναίσθημα.

ΕΡ.: Πόσο δύσκολη ήταν αυτή η απόφασή σας;

ΑΠ.: Οι ξένοι δεν πρόσφεραν. Άλλωστε, είμαι υπέρ των Ελλήνων παικτών.

ΕΡ.: Τι απαιτείτε από τους παίκτες σας;

ΑΠ.: Το 100% των δυνατοτήτων τους.

ΕΡ.: Για ποιους αδιαφορείτε;

ΑΠ.: Για εκείνους που φοβούνται και δεν προσπαθούν.

ΕΡ.: Η αμοιβή σας είναι ανάλογη της προσφοράς σας;

ΑΠ.: Δεν με ενδιαφέρουν τα χρήματα, καθώς δεν ζω γι’ αυτά, αλλά αυτά για μένα.
Όσα και αν αποκτήσω θα είμαι πάντα ο ίδιος.

ΕΡ.: Ποδοσφαιριστής ή προπονητής;

ΑΠ.: Δεν κάνω διαχωρισμό. Είναι φυσική εξέλιξη για κάποιον που αγαπάει
παθολογικά το ποδόσφαιρο.

ΕΡ.: Ποιος ήταν ο «δάσκαλός» σας;

ΑΠ.: Ο Έγκεν Γκέραρντ.

ΕΡ.:… Και ο καλύτερος μαθητής σας;

ΑΠ.: Υπήρξαν πολλοί καλοί μαθητές.

ΕΡ.: Ποια τα συναισθήματά σας, όταν βρίσκεστε στον πάγκο;

ΑΠ.: Εναλλαγή αγωνίας και χαράς.

ΕΡ.: Πόσο αξιόπιστο είναι το ελληνικό ποδόσφαιρο;

ΑΠ.: Το θέμα είναι κατά πόσον εμείς μπορούμε να σκεπτόμαστε αξιόπιστα.

ΕΡ.: Αν σας έλεγαν να φτιάξετε το ποδόσφαιρο, από πού θα αρχίζατε;

ΑΠ.: Η υποδομή σχεδιάζεται από την κορυφή, αλλά ξεκινάει από χαμηλά.

ΕΡ.: Με τον πρόεδρο της ΠΑΕ, συζητάτε τεχνικά θέματα;

ΑΠ.: Όχι, ποτέ.

ΕΡ.: Μέχρι σήμερα είχατε κάποια παρέμβαση στο έργο σας;

ΑΠ.: Ποτέ.

ΕΡ.: Ποια είναι η συνταγή για να πετύχει κάποιος προπονητής;

ΑΠ.: Γνώση, ταλέντο και νοημοσύνη.

ΕΡ.: Πιστεύετε στην τύχη;

ΑΠ.: Σε μεγάλο ποσοστό, όχι.

ΕΡ.: Είστε προληπτικός;

ΑΠ.: Σε κάποιες στιγμές επηρεάζομαι.

ΕΡ.: Πώς αντιδράτε σε μία άσχημη κριτική;

ΑΠ.: Δεν με απασχολεί.

ΕΡ.: Ποιες οι σχέσεις σας με τους συναδέλφους σας;

ΑΠ.: Άριστες. Τους σέβομαι και τους εκτιμώ όλους. Μοναδικός ανταγωνιστής ο
εαυτός μου.

ΕΡ.: Ποια η γνώμη σας για τους Έλληνες διαιτητές;

ΑΠ.: Αξιόλογοι, με ταλέντο και μεγάλες ικανότητες.

ΕΡ.: Υπάρχει παρασκήνιο στο ελληνικό ποδόσφαιρο;

ΑΠ.: Σε όλον τον κόσμο υπάρχει.

ΕΡ.: Πέστε μου δύο παίκτες που θα θέλατε να είχατε στην ομάδα σας;

ΑΠ.: Νασιόπουλο και Νιόμπλια.

ΕΡ.: Μέχρι πού φθάνουν οι φιλοδοξίες σας;

ΑΠ.: Είναι τέτοιες που θα πρέπει να περιμένω το μέλλον στην πρώτη σειρά.

ΕΡ.: Η πολιτική σάς απασχολεί;

ΑΠ.: Έχω τις απόψεις μου, αλλά δεν με ενδιαφέρει.

ΕΡ.: Η γνώμη σας για το Χρηματιστήριο;

ΑΠ.: Τρέλα εποχής.

ΕΡ.: Μία συμβουλή που θα δίνατε στους επενδυτές;

ΑΠ.: Η συμβουλή είναι το πιο εύκολο πράγμα που δίνει ο ένας στον άλλον. Εγώ
δεν δίνω.