Δεν φταίει

Ο Χρήστος Χαρίσης πανηγυρίζει δικαιολογημένα με τους συμπαίκτες του την πρώτη νίκη του Ηρακλείου

Η ΔΙΟΙΚΗΣΗ του Περιστερίου προσπάθησε να αντιδράσει με νοοτροπία μεγάλης
ομάδας στο λαϊκό δικαστήριο, που στήθηκε στους διαδρόμους του κλειστού
γυμναστηρίου «Αντρέας Παπανδρέου», και δεν έκανε δεκτή την παραίτηση του
Αργύρη Πεδουλάκη μετά την ήττα του Περιστερίου από το Ηράκλειο (77-74).

Όμως οι διάφοροι παρατρεχάμενοι (που όλως τυχαίως μαζεύονται στο συγκεκριμένο
γήπεδο στους διαδρόμους και κάνουν το δικό τους… καφενείο μετά το τέλος των
αγώνων), πολλοί από τους οποίους έβριζαν τουλάχιστον για 30 λεπτά τον «Άρτζι»,
φαίνεται πως έκαναν τη δουλειά τους και όπως έδειξε δύσκολα ο Αργύρης
Πεδουλάκης θα αναθεωρήσει την απόφασή του, έστω και αν την εφαρμόσει ύστερα
από 10-15 ημέρες, μετά την επόμενη ήττα.

«Κάποια πράγματα που προϋπήρχαν μέσα και έξω από την ομάδα συνεχίζουν να με
πιέζουν πολύ και σκέφτομαι να κάνω τη χάρη σε κάποιους ανθρώπους μακριά από το
Περιστέρι. Άλλωστε έπειτα από μία ήττα εκτός προγράμματος το βάρος της ευθύνης
πέφτει σε μένα και γι’ αυτό υπέβαλα την παραίτησή μου στη διάθεση της
διοίκησης», τόνισε ο Αργύρης Πεδουλάκης, ενώ δίπλα του σε μία πρωτοτυπία για
συνέντευξη Τύπου, καθόταν ο πρόεδρος του συλλόγου Σπύρος Ηλιόπουλος και το
μέλος του ΔΣ Φίλιππος Κότσης, οι οποίοι πήραν και τον λόγο:

«Ο τελευταίος που φταίει είναι ο Αργύρης. Δεν πρέπει να παίρνουμε αποφάσεις
κάτω από πίεση», τόνισε ο κ. Ηλιόπουλος, ενώ ο κ. Κότσης συμπλήρωσε: «Ο
Αργύρης υπέβαλε την παραίτησή του κάτω από συναισθηματική φόρτιση. Οι μεγάλες
ομάδες ξεπερνούν με νηφαλιότητα την κρίση».

Με χθεσινή ανακοίνωση του ΔΣ, ύστερα από έκτακτη σύσκεψη, για μία ακόμα φορά,
εξέφρασε τη συμπαράστασή της προς τον Αργύρη Πεδουλάκη, τονίζοντας και πάλι
πως δεν κάνει δεκτή την παραίτησή του, ενώ αύριο αναμένεται να γίνει και νέα σύσκεψη.

Πάντως το γυαλί έχει ραγίσει και όπως χαρακτηριστικά είπε ο Πεδουλάκης:«Έχω
βαρεθεί να κυνηγάω ανεμόμυλους».

Έτσι, λοιπόν, ακόμα και να παραμείνει ο «Άρτζι» στην παρούσα φάση, δύσκολα
μπορεί να συνυπάρξει για πάνω από έναν μήνα σε ένα περιβάλλον που δεν θα
νιώθει δικό του.