ΠΡΟΣΩΠΑ Η Καταλωνία κοντά στην αλλαγή

![]() |
|
Πασκουάλ Μαραγκάλ. Ο σοσιαλιστής πρώην δήμαρχος της Βαρκελώνης ελπίζει πως θα |
Έπειτα από δεκαεννέα χρόνια επικεφαλής της «Ζενεραλιτάτ», της αυτόνομης
κυβέρνησης της Καταλωνίας, ο 69χρονος χαρισματικός εθνικιστής ηγέτης Ζόρντι
Πουζόλ επιδιώκει να κερδίσει την εντολή για μία ακόμη θητεία στις αυριανές
περιφερειακές εκλογές. Αλλά αυτήν τη φορά τα πράγματα δεν είναι τόσο εύκολα,
καθώς αντίπαλός του είναι ο επίσης χαρισματικός σοσιαλιστής Πασκουάλ Μαραγκάλ,
επί δεκατέσσερα χρόνια δήμαρχος της Βαρκελώνης. Για πρώτη φορά μετά τον
Φράνκο, η αναμέτρηση είναι αμφίρροπη. «Ουδέποτε η Καταλωνία βρισκόταν τόσο
κοντά στην αλλαγή», έγραψε η «Λα Βανγκάρντια» της Βαρκελώνης. Σύμφωνα με τις
σφυγμομετρήσεις, οι ψηφοφόροι θα προτιμούσαν ως αρχηγό της κυβέρνησης τον
Μαραγκάλ, αλλά παραμένουν πεπεισμένοι πως ο Πουζόλ θα είναι ο νικητής των
αυριανών εκλογών οι οποίες θα έχουν επιπτώσεις και για τη Μαδρίτη, αφού ο
συνασπισμός του Πουζόλ Σύγκλιση και Ενότητα (CiU) στηρίζει τη δεξιά κυβέρνηση
του Χοσέ Μαρία Αθνάρ.
Ο Μαραγκάλ ήταν ήδη η ελπίδα του κόμματός του στις προηγούμενες καταλανικές
εκλογές, πριν από τέσσερα χρόνια. Τότε, όμως, είχε εκτιμήσει ότι η κατάσταση
δεν ήταν αρκετά ώριμη για να εγκαταλείψει τη δημαρχία και να ριχτεί σε μια
μάχη με πολύ αβέβαιη έκβαση. Σήμερα, τα πράγματα είναι διαφορετικά. Σ’ εκείνες
τις τελευταίες περιφερειακές εκλογές, ο συνασπισμός τού Πουζόλ είχε χάσει δέκα
έδρες και η τετραετία που ακολούθησε κάθε άλλο παρά τον βοήθησε να ανακτήσει
δυνάμεις. Τώρα, ο Μαραγκάλ υπόσχεται ένα μετριοπαθέστερο εθνικισμό και
καλύτερες σχέσεις με τη Μαδρίτη. Ενώ ο Πουζόλ γυρίζει την πλάτη στην Ισπανία,
ο Μαραγκάλ θέλει να της σφίξει το χέρι. Ενώ ο πρώτος θέλει να επιβάλει τα
καταλανικά, ο δεύτερος υποστηρίζει μια «αρμονική διγλωσσία».
Ο Πασκουάλ Μαραγκάλ, 58 χρόνων, έχει δηλώσει πως η πρόκληση που αντιμετωπίζει
είναι «να βάλει τον πουζολισμό στο αρχείο». Γόνος, όπως και ο αντίπαλός του,
της μεγαλοαστικής τάξης της Βαρκελώνης και επιτυχημένος δήμαρχος της
καταλανικής πρωτεύουσας από το 1982 ώς το 1997, μιλάει για μια «Καταλωνία
ανοικτή προς την Ισπανία και την Ευρώπη». Προς γενική κατάπληξη, άφησε τη
δημαρχία πριν από δύο χρόνια και έμεινε ένα χρόνο στη Ρώμη για να σκεφτεί
για το μέλλον της Ευρώπης, αν πιστέψουμε τον ίδιο, για να προετοιμάσει την
έφοδο στη «Ζενεραλιτάτ» του Πουζόλ, αν πιστέψουμε τις «κακές γλώσσες». Αλλά
για να γίνει «χαλίφης στη θέση του χαλίφη», ο Μαραγκάλ θα πρέπει να λύσει μια
«κατάρα»: από την έλευση της δημοκρατίας, οι Καταλανοί σοσιαλιστές κέρδισαν 22
από τις 27 εκλογικές αναμετρήσεις, αλλά στις περιφερειακές εκλογές πάντα
υποκλίνονταν στο κόμμα τού Πουζόλ.












