Άγαμα ή παντρεμένα ζευγάρια, ίδια δικαιώματα

Για τους πολέμιούς του, σηματοδοτεί «τον θάνατο της οικογένειας» και την
«επιδοκιμασία της ακολασίας». Για τους υποστηρικτές του, «την αποδαιμονοποίηση
της ομοφυλοφιλίας» και «την προσαρμογή ξεπερασμένων νόμων στην εξέλιξη της
κοινωνίας». Το Κοινωνικό Σύμφωνο Αλληλεγγύης πάντως, που είναι πλέον νόμος του
γαλλικού κράτους, θα επιτρέψει σε χιλιάδες άγαμα ζευγάρια ­ ετεροφυλοφιλικά
και ομοφυλοφιλικά ­ να «ρυθμίσουν την κοινή ζωή τους».

Νομιμοποίηση συμβίωσης. Και τα άγαμα ζευγάρια αποκτούν τώρα τα ίδια δικαιώματα με τα παντρεμένα

Παρά τη λυσσαλέα αντίδραση της αντιπολίτευσης, της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας
και των αρχηγών της μουσουλμανικής και της εβραϊκής κοινότητας της Γαλλίας, η
γαλλική Εθνοσυνέλευση ενέκρινε με 315 ψήφους υπέρ, 249 κατά και τέσσερις
αποχές το νομοσχέδιο περί Κοινωνικού Συμφώνου Αλληλεγγύης, το οποίο παρέχει
νομικό καθεστώς στα άγαμα ζευγάρια. Με την ψήφισή του, η Γαλλία έγινε η πρώτη
παραδοσιακά καθολική χώρα, η οποία νομιμοποιεί τα ζευγάρια των ομοφυλόφιλων.

Η έγκριση του Κοινωνικού Συμφώνου Αλληλεγγύης σημαίνει ότι στη Γαλλία τα
ζευγάρια που συζούν χωρίς γάμο θα αποκτήσουν, από τον επόμενο χρόνο οπότε θα
τεθεί σε ισχύ ο νέος νόμος, τα περισσότερα από τα δικαιώματα που απολαμβάνουν
και τα παντρεμένα ζευγάρια. Δικαιώματα, τα οποία είχαν ήδη κατακτήσει οι
πολίτες της Σουηδίας, της Νορβηγίας, της Δανίας και της Ολλανδίας.

Βάσει του νέου νόμου τα ανύπανδρα ζευγάρια, τα οποία όμως θα πρέπει να έχουν
συμπληρώσει τρία χρόνια συμβίωσης, θα μπορούν με μία δήλωση στα δικαστήρια να
καταγράψουν την ένωσή τους και να διεκδικούν πλέον τα δικαιώματα των
παντρεμένων ζευγαριών στη συμπλήρωση κοινής φορολογικής δήλωσης, την κοινωνική
ασφάλιση, την κληρονομιά. Ο νέος νόμος, όμως, δεν δίνει το δικαίωμα της
υιοθεσίας ή της τεχνητής γονιμοποίησης στα ζευγάρια των ομοφυλόφιλων.

Σφοδρή ήταν η αντίδραση της αντιπολίτευσης, που κατέστησε αμέσως σαφές ότι θα
ζητήσει από το Συνταγματικό Δικαστήριο να κρίνει αν ο νόμος είναι
αντισυνταγματικός. Για την αντιπολίτευση, το Κοινωνικό Σύμφωνο Αλληλεγγύης
αποτελεί «επίθεση κατά του γάμου», ενώ για τις θρησκευτικές οργανώσεις
σηματοδοτεί «τον θάνατο της οικογένειας» και την «επιβράβευση της ακολασίας».

Τις κατηγορίες αυτές αντέκρουσε η υπουργός Δικαιοσύνης Ελιζαμπέτ Γκιγκού, η
οποία αντίθετα υποστήριξε ότι ο νέος νόμος αποβλέπει στην ενίσχυση της
οικογένειας. Και υπενθύμισε πως στη Γαλλία το 40% των παιδιών γεννιούνται από
άγαμα ζευγάρια και ότι πέντε εκατομμύρια άτομα συζούν χωρίς να έχουν
παντρευτεί. Από αυτά, υπολογίζεται ότι τα 4,4 εκατομμύρια είναι ετεροφυλικά
ζευγάρια. Για όλους αυτούς, τόνισε, το Κοινωνικό Σύμφωνο Αλληλεγγύης προσφέρει
τη λύση στο νομικό κενό που άφηνε η επιλογή του τρόπου ζωής τους. Επισήμανε
ακόμα ότι ο νέος νόμος συμβαδίζει με την εξέλιξη της γαλλικής κοινωνίας και
υπογράμμισε ότι η έγκριση του νέου νόμου αποδαιμονοποιεί την ομοφυλοφιλία.

Η άρνηση των δημάρχων οδήγησε στη λύση των δικαστηρίων

Οι θυελλώδεις συζητήσεις, που προηγήθηκαν της έγκρισης του νέου νόμου,
αντικατοπτρίζουν τη διαφορά νοοτροπίας στο θέμα των ομοφυλοφιλικών συμβιώσεων
μεταξύ των αστικών και των αγροτικών περιοχών. Αν και αρχικά προβλεπόταν η
καταγραφή της συμβίωσης των άγαμων ζευγαριών να γίνεται στο δημαρχείο, η
άρνηση πολλών δημάρχων μικρών πόλεων ­ συμπεριλαμβανομένων και των σοσιαλιστών
και των κομμουνιστών ­ να έχουν οποιαδήποτε σχέση με μια ενέργεια που θα
ισοδυναμούσε με νομιμοποίηση ομοφυλοφιλικών σχέσεων, ανάγκασε την κυβέρνηση να
καταλήξει στη λύση του δικαστηρίου.

Για την κοινότητα των ομοφυλόφιλων της Γαλλίας, η έγκριση του νέου νόμου
αποτελεί μία συμβολική νίκη και έχει την ίδια σπουδαιότητα με τη νομοθεσία για
τη νομιμοποίηση των αμβλώσεων. «Είναι από τις περιπτώσεις εκείνες, που η
πολιτική αναδεικνύεται σε όλο της το μεγαλείο. Ακόμα και αν ο νέος νόμος δεν
μας παρέχει πλήρη ισότητα δικαιωμάτων, αποτελεί μια πρώτη αναγνώριση του
ομοφυλοφιλικού ζευγαριού», σύμφωνα με την Καρολίν Φουρέστ, πρόεδρο του Κέντρου Ομοφυλόφιλων.