ΣΕ ΠΡΩΤΟ ΕΝΙΚΟ Από άλλη οπτική γωνία

Έτσι δεν το λένε; Ότι τα πάντα είναι θέμα οπτικής γωνίας; Υποθέτω πως κι εσείς
περπατάτε στον δρόμο, βλέποντας τον κόσμο από το ύψος των ματιών σας. Για να
κάνουμε μιαν αλλαγή. Κάτι σαν παιχνίδι. Να βαδίσουμε με το κεφάλι σκυφτό. Όχι
γιατί μας πήρε η ζωή από κάτω. Αλλά για να «διαβάσουμε» ιστορίες του δρόμου,
να κλέψουμε στιγμές, να γαργαλίσουμε τη φαντασίας μας, να γράψουμε σενάρια
χωρίς αρχή και τέλος. Ένα αποτσίγαρο παρέα μ’ ένα χαρτάκι τσίχλας. Την
περίμενε κι έτρωγε τον χρόνο του καπνίζοντας; Την είδε ­ τι να το κάνει τώρα
το τσιγάρο, η τσίχλα ήταν πιο χρήσιμη για τη δροσερή του αναπνοή. Ένα σκισμένο
ΞΥΣΤΟ. Φτου! Πάλι δεν θα γίνει εκατομμυριούχος. Τον έτρωγε δηλαδή το
πεντακοσάρικο; Αφού η μέρα φαινόταν από το πρωί ότι δεν τον θέλει. Χιλιάδες
σκουρόχρωμοι κύκλοι. Σε ζωντανή εμφάνιση, η κυριακάτικη μπουγάδα των ανδρών
έχει το σχήμα ρόδας αυτοκινήτου και υφή λάστιχου. Μπα! υπάρχουν ακόμη υπόγεια διαμερίσματα;

Οι θυρωροί της 10ετίας του ’60 άλλαξαν επάγγελμα κι ανέβηκαν στα ρετιρέ. Τη
θέση τους πήραν Πολωνοί ελαιοχρωματιστές, Αλβανοί χτίστες και Βουλγάρες
καθαρίστριες. Ένα πενηντάρικο στον δρόμο! Σιγά τα λάχανα. Καλό το «Θεέ μου,
πόσο χαμηλά έπεσα», αλλά μόνο σαν τίτλος ταινίας. Και για να μη νομίζουν
μερικοί ότι οι ταξικές διαφορές είναι μόνον για τους ανθρώπους: Τα είδη
υγιεινής των τετραπόδων της πόλης φέρνουν κάτι από πλάκες πεζοδρομίου και
κολόνες ΔΕΗ. Τα άλλα, των βορείων προαστίων, ψωνίζουν από το Amarilio και
ξαλαφρώνουν σε «τουαλέτες» ντυμένες με γκαζόν…