Νοσοκομειακά απόβλητα σε αγωγό της ΕΥΔΑΠ

Είχε από καιρό παρατηρήσει αυτή την «περίεργη» ροή που κατέβαινε από την
πλαγιά του βουνού, κυλούσε πάνω στον δρόμο και κατέληγε στο ρέμα Κατσιλιέρη
της Π. Παντέλης. Αλλά δεν ήξερε ακόμη ότι επρόκειτο για τα απόβλητα του
Νοσοκομείου Παίδων Πεντέλης!

Περνούσε καθημερινά από τον ίδιο δρόμο ο οικονομολόγος κ. Πάρις Ελευθεριάδης,
στέλεχος της Αγροτικής Τράπεζας, πηγαίνοντας για το σπίτι του και σ’ εκείνο το
σημείο το αυτοκίνητό του γλιστρούσε πάνω στο νοτισμένο οδόστρωμα:
«Απευθυνθήκαμε στον κοινοτάρχη που έκανε κάποιες ενέργειες και τελικά
πιστοποιήθηκε ότι δεν ήταν απλά λύματα, αλλά νοσοκομειακά απόβλητα, τα οποία
δεν δεχόταν ο αποχετευτικός αγωγός της ΕΥΔΑΠ γιατί πριν πέσουν στον αγωγό
έπρεπε, λόγω επικινδυνότητας, να υποστούν βιολογικό καθαρισμό. Το σύστημα όμως
βιολογικού καθαρισμού του νοσοκομείου ήταν παμπάλαιο και λόγω κακής και
ανύπαρκτης συντήρησης δεν έκανε τη δουλειά του. Έτσι τα λύματα ακολουθούσαν
την πλαγιά του βουνού, περνούσαν από τον δρόμο και έπεφταν στο ρέμα…».

Πάρις Ελευθεριάδης. Αντέδρασε ως απλός πολίτης στη δυσοσμία των νοσοκομειακών… αποβλήτων! Και κατάφερε ό,τι δεν κατάφερναν οι «συναρμόδιες» υπηρεσίες…

Ήρθε το καλοκαίρι και μαζί με τη θερμοκρασία αυξήθηκε και η δυσοσμία. Τα
νοσοκομειακά απόβλητα άρχισαν να λιμνάζουν στο ρέμα, που λόγω των πυρκαγιών
είχε φράξει από ξερά δένδρων. Η κατάσταση άρχισε να γίνεται αφόρητη. Παρά τις
επίμονες προσπάθειες τοπικών συλλόγων, κανείς δεν αναλάμβανε την ευθύνη: «Ο
ένας έλεγε ευθύνεται η ΕΥΔΑΠ, ο άλλος η Νομαρχία Ανατολικής Αττικής, ο άλλος
το νοσοκομείο ή η κοινότητα…».

Τότε αποφάσισε να δράσει ως πολίτης: «Άρχισα να στέλνω επιστολές και
καταγγελίες στη Διεύθυνση Υγείας και Δημόσιας Υγιεινής της Νομαρχίας
Ανατολικής Αττικής, στη Διεύθυνση Έργων και Αποχέτευσης της ΕΥΔΑΠ, στο Γενικό
Νοσοκομείο Παίδων Πεντέλης, στην κοινότητα. Στο τέλος έκανα μια αναφορά και
στον Συνήγορο του Πολίτη ­ στις 14 Ιουνίου 1999. Από τη στιγμή που ενεπλάκη
στην υπόθεση ο Συνήγορος του Πολίτη, περιέργως πήρα απαντητικές επιστολές από
όλους. Έτσι πληροφορήθηκα και το πιο τρελό τής υπόθεσης. Ο αποχετευτικός
αγωγός, που πρόσφατα είχε κατασκευάσει η ΕΥΔΑΠ στην περιοχή, είχε συνδεθεί με
σπίτια και καταστήματα, αλλά όχι με το νοσοκομείο για το οποίο στην ουσία είχε
κατασκευασθεί ­ λόγω του μη βιολογικού καθαρισμού των λυμάτων του…».

Ξαφνικά, κάτω από την πίεση του Συνηγόρου του Πολίτη βρέθηκε η λύση.
Επισκευάσθηκε και συντηρήθηκε ο βιολογικός καθαρισμός του νοσοκομείου.
Κατασκευάσθηκε υπόγεια σήραγγα με σωλήνες μεγάλης διαμέτρου για να οδηγούνται
τα λύματα του νοσοκομείου, αλλά και τα νερά του ρέματος στον αποχετευτικό
αγωγό. Η δύσοσμη ροή εξαφανίσθηκε από τον δρόμο που έπαψε να είναι ολισθηρός.
Το ρέμα Κατσιλιέρη ανάσανε… Το νοσοκομείο βεβαιώνει και με πρακτικά του Δ.Σ.
ότι «δεν υπάρχει πια καμιά περιβαλλοντική επιβάρυνση και καμία δυνατότητα
όχλησης της περιοχής από τα απόβλητά του». Ο κ. Ελευθεριάδης θεωρεί ότι
«επιτέλους έτυχα της προσοχής μιας αρχής που με συνέπεια και συνέχεια βοήθησε
να λυθεί ένα τόσο σοβαρό θέμα για τους κατοίκους της περιοχής». Αλλά συνεχίζει
να έχει τα μάτια του δεκατέσσερα…