ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Εδώ τα καλά βασανιστήρια!..

Ποιος είπε ότι οι ινδονήσιοι στρατιώτες είναι βάρβαροι και απολίτιστοι;
Ίσα-ίσα: ξέρουν πολύ καλά τη δουλειά τους. Και βρίσκονται στο πνεύμα της εποχής.

«Και τα ανθρώπινα δικαιώματα;». «Πρώτον: αυτό που είσαι μπορεί να χρησιμοποιηθεί εναντίον σου»

Βασανίζουν. Βιάζουν. Σκοτώνουν. Και φροντίζουν να κινηματογραφούν και να
φωτογραφίζουν τα πάντα. Έπειτα πουλάνε τις φωτογραφίες σε όποιον δίνει τα
περισσότερα. Το όφελος είναι έτσι πολλαπλό. Πρώτον, τρομοκρατούν τα θύματά
τους. Δεύτερον, δοκιμάζουν σπάνιες απολαύσεις αφήνοντας να εκδηλωθούν τα πιο
άγρια, τα πιο κτηνώδη, τα πιο βάρβαρα ένστικτα που μπορεί να κρύβει το
ανθρώπινο ον. Και τρίτον, απ’ όλον αυτόν τον κόπο κερδίζουν χρήματα. Το
τερπνόν μετά του ωφελίμου.

Εκείνοι που ενδιαφέρονται περισσότερο απ’ όλους να αγοράσουν τις φωτογραφίες
των βασανιστηρίων ώστε να τις χρησιμοποιήσουν στις εκστρατείες τους και να
εμπλουτίσουν τα αρχεία τους, είναι οι ανθρωπιστικές οργανώσεις. Όπως εξηγεί
στο περιοδικό «Εσπρέσο» ο Ζαν-Πιερ Κατρύ από την οργάνωση «Η ειρήνη είναι
δυνατή στο Ανατολικό Τιμόρ», οι πωλητές είναι σχεδόν πάντα χαμηλόβαθμοι
αξιωματικοί. Οι φωτογραφίες που προσφέρουν είναι συνήθως παλιές, ώστε να είναι
μειωμένος ο κίνδυνος να εντοπιστούν οι δράστες. Και οι τιμές ποικίλλουν
ανάλογα με τη βιαιότητα των εικόνων. Μια συνηθισμένη φωτογραφία κοστίζει κάπου
1.500 δρχ. Για ένα βίντεο, όμως, που έδειχνε την εκτέλεση ενός Τιμορέζου, ένας
στρατιωτικός ζήτησε τα εκατονταπλάσια.

Στη συνέχεια, οι φωτογραφίες αυτές δημοσιεύονται συνήθως στα sites
ανθρωπιστικών οργανώσεων όπως το Δίκτυο Δράσης για το Ανατολικό Τιμόρ (www.etan.org) ή το Διεθνές Κέντρο Υποστήριξης
του Ανατολικού Τιμόρ (www.easttimor.com). Μόνο που μερικές φορές
παίρνουν κατά μυστηριώδη τρόπο άλλο δρόμο. Και καταλήγουν σε ημιπαράνομα
έντυπα ή βιντεοκασέτες που διακινούν και αγοράζουν οι εραστές του ακραίου
σαδομαζοχισμού. Αποδείξεις φυσικά δεν υπάρχουν. Όπως λέει όμως ο Κατρύ, οι
συλλογές φωτογραφιών που κυκλοφορούν μέσα από διάφορα κανάλια ανήκουν στην
πραγματικότητα στην ίδια σειρά, σαν ο αρχικός πωλητής να είχε διαιρέσει τη
λεία του σε διάφορα μέρη για να αυξήσει τα κέρδη του. Και στις φωτογραφίες
αυτές, βέβαια, οι βασανιστές όχι μόνο δεν καλύπτουν το πρόσωπό τους, αλλά
κοιτάζουν απευθείας τον φακό. Πολλές φορές μ’ ένα πλατύ χαμόγελο.

Ο σαδομαζοχιστής που αναζητεί νέες συγκινήσεις μπορεί έτσι μέσα από μια απλή
έρευνα στο Internet να βρει όλων των ειδών τα βασανιστήρια που θα του φτιάξουν
τη μέρα ­ κι ακόμη περισσότερο, τη νύχτα. Δεν είναι όμως μόνον αυτό. Αν ο
ενδιαφερόμενος δώσει σ’ ένα εργαλείο αναζήτησης όπως το Yahoo τις
λέξεις-κλειδιά «East Timor torture sado», θα βρεθεί μυστηριωδώς σε μια άσχετη
γερμανική διεύθυνση με τίτλο «Νοικοκυρές, πόρνες από επάγγελμα ή από χόμπυ».
Πρόκειται για ένα γνωστό τέχνασμα των διαχειριστών πορνογραφικών sites, που
εισάγουν στις σελίδες τους όρους (αόρατους για τον χρήστη, ορατούς όμως στο
εργαλείο αναζήτησης) χωρίς καμιά σχέση με την πορνογραφία. Ψάχνεις υλικό για
το Τιμόρ και πέφτεις σε νοικοκυρές με ζαρτιέρες.

Όσο για τη στήλη, δεν θα υποκύψει στον πειρασμό να δημοσιεύσει φωτογραφίες από
βασανιστήρια. Προτιμά το καταλυτικό χιούμορ του Αλτάν.