Ακροδεξιά Ρίχτερ στην Αυστρία

Τελικά, ο μεγάλος σεισμός του Σαββατοκύριακου δεν έγινε στην Ελλάδα αλλά
στην… Αυστρία. Το 27,2% που έλαβε το κόμμα του Γιέργκ Χάιντερ στις εκλογές
αποτελεί τη μεγαλύτερη επιτυχία ακροδεξιού πολιτικού κόμματος στη Δυτική
Ευρώπη μετά τον Β’ Παγκόσμιο Πόλεμο.

Ο θρίαμβος: Ο Γιέργκ Χάιντερ φιλά τη σύζυγό του μετά την εξαιρετική επίδοση του Κόμματος της Ελευθερίας στις αυστριακές εκλογές

Το λεγόμενο Κόμμα της Ελευθερίας σημείωσε άνοδο 6 ποσοστιαίων μονάδων σε σχέση
με τις προηγούμενες εκλογές και ήλθε δεύτερο μετά τους Σοσιαλδημοκράτες (που
έπεσαν στο 33,4%) και τους Συντηρητικούς (26,9%).

Αυτός ο πολιτικός σεισμός καθιστά δύσκολες τις προβλέψεις για τη σύνθεση της
επόμενης κυβέρνησης της χώρας. Ο Χάιντερ δηλώνει έτοιμος να σχηματίσει
κυβέρνηση συνασπισμού τόσο με τους Σοσιαλδημοκράτες όσο και με τους
Συντηρητικούς, οι οποίοι δεν θέλουν όμως ούτε να ακούσουν αυτό το ενδεχόμενο.
«Το μπαλάκι βρίσκεται τώρα στο γήπεδο του προέδρου της Δημοκρατίας», δήλωσε ο
Πέτερ Βέστεντχαλερ, ηγετικό στέλεχος των Αυστριακών ακροδεξιών. Σύμφωνα με την
παράδοση, ο πρόεδρος της Δημοκρατίας καλεί πρώτα το κόμμα που έλαβε τις
περισσότερες ψήφους, δηλαδή τους Σοσιαλδημοκράτες, να σχηματίσει κυβέρνηση. Αν
κάτι τέτοιο δεν καταστεί δυνατό, ενδέχεται να κληθεί το δεύτερο κόμμα, δηλαδή
το Κόμμα της Ελευθερίας, να δοκιμάσει την τύχη του.

Ο Βίκτορ Κλίμα, ο απερχόμενος σοσιαλδημοκράτης καγκελάριος, απέκλεισε
κατηγορηματικά πριν από τις εκλογές την περίπτωση να συνεργαστεί με το κόμμα
του Χάιντερ και τάχθηκε υπέρ μιας τεχνοκρατικής κυβέρνησης με τη συμμετοχή
προσωπικοτήτων από τον ανεξάρτητο, τον φιλελεύθερο ή τον οικολογικό χώρο. Το
Φιλελεύθερο Φόρουμ, όμως, ένα κόμμα που ιδρύθηκε μετά τη διάσπαση των
ακροδεξιών, έλαβε μόλις το 3,4% των ψήφων και δεν θα εκπροσωπηθεί στο νέο
Κοινοβούλιο. Παρά την άνοδο των Πρασίνων, η οποία οφείλεται χωρίς αμφιβολία
στο πρόσφατο πυρηνικό ατύχημα στην Ιαπωνία, ένας συνασπισμός όπως τον ήθελε ο
Κλίμα δεν θα έχει την πλειοψηφία στο Κοινοβούλιο.

Το πιθανότερο σενάριο είναι έτσι ο εκ νέου σχηματισμός ενός «μεγάλου
συνασπισμού» Σοσιαλδημοκρατών και Συντηρητικών, όπως γίνεται από το 1986.

Ο απερχόμενος αντιπρόεδρος της κυβέρνησης Βόλφγκανγκ Σίσελ είχε δηλώσει όμως
πριν από τις εκλογές ότι αν το κόμμα του έχανε τη δεύτερη θέση από τους
ακροδεξιούς, θα περνούσε στην αντιπολίτευση. Αυτό ακριβώς συνέβη. Επιπλέον, η
παράταση του «μεγάλου συνασπισμού» θα παρουσίαζε το μειονέκτημα ότι πρόκειται
για κυβέρνηση των ηττημένων.

Η άνοδος του κόμματος του Χάιντερ προκαλεί ακόμη μεγαλύτερη εντύπωση αν λάβει
κανείς υπόψη του ότι η Αυστρία έχει κάθε λόγο να είναι χαρούμενη και αισιόδοξη
για το μέλλον. Περικυκλωμένη από φιλικές χώρες μετά την πτώση του
κομμουνισμού, μέλος της Ευρωπαϊκής Ένωσης από το 1995, γνωρίζει φέτος μια
οικονομική ανάπτυξη της τάξεως του 2,2% και μια ανεργία μόλις 4,4%. Όμως η
Αυστρία βρίσκεται εδώ και χρόνια σε ένα πολιτικό αδιέξοδο και δεν έχει
διδαχθεί από το παρελθόν της. Η εκστρατεία του Χάιντερ στηρίζεται στην
ξενοφοβία: πρόσφατη δημοσκόπηση έδειξε ότι το 42% των Αυστριακών θεωρούν πως
οι ξένοι τούς παίρνουν τις δουλειές.