Και 2ο θύμα από μετάγγιση

Νέες διαστάσεις παίρνει η υπόθεση της μετάγγισης μολυσμένου με τον ιό του
AIDS αίματος σε βρέφος που νοσηλευόταν στο Μαιευτήριο Έλενα, καθώς μια 71χρονη
γυναίκα μολύνθηκε από την ίδια παρτίδα, ύστερα από μετάγγιση στο Λαϊκό
Νοσοκομείο. Και με μία αγωγή-σοκ διεκδικεί αποζημίωση 500 εκατομμυρίων
δραχμών, τη μεγαλύτερη που έχει απαιτηθεί στα ελληνικά δικαστικά χρονικά από
δημόσια νοσοκομεία.
Με την αγωγή, που φέρνει ξανά στο προσκήνιο το ζήτημα της αποτελεσματικότητας
των ελέγχων στο μεταγγιζόμενο αίμα, η άτυχη γυναίκα καταγγέλλει τους
υπεύθυνους των δύο νοσοκομείων και για «προσβλητική συμπεριφορά» εις βάρος
της, ύστερα από την αποκάλυψη, τον περασμένο Ιανουάριο, ότι είναι πλέον φορέας
του θανατηφόρου ιού, ενώ πέραν των 500 εκατομμυρίων δραχμών για ηθική βλάβη,
διεκδικεί και μηνιαία αποζημίωση ύψους 1.360.000 δραχμών για τις ανάγκες
νοσηλείας της και ιατρικής παρακολούθησης.
Από την μολυσμένη παρτίδα αίματος, εξάλλου, που σύμφωνα με την αγωγή
προέρχεται από ομοφυλόφιλο αιμοδότη, φέρεται ότι είχε γίνει μετάγγιση και σε
τρίτη γυναίκα, η οποία έπασχε από καρκίνο και πέθανε λίγες ημέρες αργότερα στο
νοσοκομείο. Με αποτέλεσμα να μη μπορούν σήμερα να αναζητηθούν και αποδοθούν
ευθύνες, ως προς την περίπτωσή της, για ιατρικά λάθη και παραλείψεις.
Το απόγευμα της 27ης Αυγούστου 1998 η 71χρονη συνταξιούχος δασκάλα από το
Ελληνικό διακομίσθηκε με οξύτατους πόνους στην κοιλιακή χώρα στο Λαϊκό
Νοσοκομείο και δεν μπορούσε να φαντασθεί ότι με την εισαγωγή της στο
νοσοκομείο ξεκινούσε ένας άλλος, μεγαλύτερος, Γολγοθάς για την ίδια και την
οικογένειά της. Οι γιατροί διέγνωσαν πως η ηλικιωμένη γυναίκα χρήζει
επείγουσας χειρουργικής αντιμετώπισης και αφού της μεταγγίστηκε προεγχειρητικά
μία φιάλη αίματος, οδηγήθηκε στο χειρουργείο. Η εγχείρηση πέτυχε και στις 3
Σεπτεμβρίου η 71χρονη πήρε εξιτήριο από το Λαϊκό, «ήσυχη πια και ανακουφισμένη».
5 μήνες μετά…
Έως τα μέσα Ιανουαρίου του 1999. Πέντε μήνες αργότερα δηλαδή, όταν από το
νοσοκομείο, ύστερα και από έλεγχο που διενεργήθηκε, της γνωστοποίησαν ότι
είναι μολυσμένη με τον ιό του AIDS. «Εκείνη την ημέρα αναφέρει ξεκίνησε ο
εφιάλτης μου…». Οι γιατροί οδηγήθηκαν στη γυναίκα ελέγχοντας τα πρόσωπα στα
οποία είχε χορηγηθεί αίμα από την ίδια ποσότητα που είχε μεταγγιστεί αίμα στο
βρέφος που νοσηλευόταν στο Μαιευτήριο Έλενα και είχε τις προηγούμενες ημέρες
γίνει γνωστό ότι ήταν μολυσμένο με τον θανατηφόρο ιό.
Από εκείνη την ημέρα η ζωή της πήρε άλλους δρόμους. «Οι επισκέψεις των γνωστών
και των φίλων αραίωσαν…», αναφέρει στην αγωγή. «Τους καταλαβαίνω. Ο σύζυγός
μου δεν άντεξε σε αυτή την πραγματικότητα, αν και γνωρίσαμε πολλά στη ζωή μας,
ακόμη και πολιτική προσφυγιά, και έσβησε. Είμαι πια μόνη, τρομοκρατημένη…
Μπορεί να ζούσα, αν δεν συνέβαινε αυτό το γεγονός, ακόμη δέκα χρόνια,
δεκαπέντε ή περισσότερο, αλλά ποιος θέλει μια τέτοια ζωή…».
Από το Λαϊκό
Σύμφωνα και με τις ανακοινώσεις τον νοσοκομείων που επικαλείται στην αγωγή, το
μολυσμένο αίμα είχε χορηγηθεί στο Λαϊκό Νοσοκομείο από το Μαιευτήριο Έλενα. Η
71χρονη βάλλει κατά των δύο νοσοκομείων που ουσιαστικά υποστηρίζουν πως δεν
είναι εφικτό να υπάρξει απόλυτη ασφάλεια κατά τη μετάγγιση αίματος,
επικαλούμενα την περίοδο του λεγόμενου «σιωπηλού παραθύρου» κατά την
αιμοληψία. «Δηλαδή μία περίοδο όπως αναφέρει που ο αιμοδότης φορέας του
AIDS δεν έχει παρουσιάσει ακόμη αντισώματα του ιού, γι΄ αυτό δήθεν δεν
μπόρεσαν να ανιχνεύσουν τον ιό στο αίμα…».
Και επικαλούμενη από την πλευρά της σύγχρονες εξετάσεις που εφαρμόζονται και
στη χώρα μας (εξέταση PCR με τον οποίο ανιχνεύεται το αντιγόνο Π24 στο
μολυσμένο αίμα), η άτυχη γυναίκα αναφέρει ότι οι γιατροί των δύο νοσοκομείων
ουσιαστικά ισχυρίζονται πως «όλοι οι πολίτες ρισκάρουν τη ζωή τους όταν τους
γίνεται μετάγγιση αίματος».
Η αποζημίωση
Για την αποζημίωση που διεκδικεί, η ηλικιωμένη γυναίκα σημειώνει ότι «είναι
ανάλογη της αδικοπραξίας», των ιατρικών σφαλμάτων. «Όταν εισέρχεται κάποιος σε
ένα νοσοκομείο αναφέρει ευελπιστεί σε βελτίωση της υγείας του και όχι από
πταίσμα του ιδίου του νοσοκομείου σε επιδείνωσή της…». Όσο για το ύψος του
διεκδικούμενου ποσού, καταλήγει, «δεν είναι αυθαίρετο ούτε αντίθετο στις αρχές
της λογικής… Είναι τα μισά λεφτά σχεδόν που παίρνει ένας ξένος προπονητής σε
μία ομάδα μπάσκετ της Αθήνας σε ένα χρόνο…».













