ΔΙΑΣΤΑΣΕΙΣ Ο Ζοσπέν είναι αριστερός

Τα ‘βαλε κάτω, το σκέφτηκε, το ξανασκέφτηκε, και ο Λιονέλ Ζοσπέν πήρε τη
μεγάλη απόφαση: δεν είναι «τριτοδρομικός». Παραμένει αριστερός.

Λιονέλ Ζοσπέν: «Είμαι αριστερός» (από τη «Λιμπερασιόν»)

Όλα ξεκίνησαν με μια δήλωση του Γάλλου πρωθυπουργού για το «σκάνδαλο Μισελέν»,
όπως χαρακτηρίστηκε η ανακοίνωση με την οποία ο γίγαντας των ελαστικών
γνωστοποιούσε ταυτόχρονα αύξηση κερδών και απολύσεις. Ο γαλλικός λαός δεν
μπορεί να περιμένει από το κράτος να λύνει όλα τα προβλήματα, είπε ο Ζοσπέν.
Κι έγινε σεισμός. Τόση ηττοπάθεια πια; Εκεί κατήντησε ο ριζοσπάστης που
ανέλαβε την εξουσία πριν από δύο χρόνια υποσχόμενος να αλλάξει τη Γαλλία; Ο
σοσιαλιστής που διακήρυσσε την αντίθεσή του στην «κοινωνία της αγοράς» έφτασε
να γίνει τριτοδρομικότερος των τριτοδρομικών;

Το να κυβερνά κανείς, κύριε πρωθυπουργέ, έχει ακόμη νόημα, έγραψε ένας
πολιτικός επιστήμονας στη «Λιμπερασιόν». Ο Ζοσπέν ολισθαίνει προς έναν
κοινωνικό φιλελευθερισμό που οδηγεί στη διάλυση του κράτους προνοίας,
σημειώνουν δύο δημοσιογράφοι της «Μοντ» και της «Λιμπερασιόν» στο βιβλίο τους
«Η φανταστική Αριστερά και ο νέος καπιταλισμός» (εκδ. Grasset). Άμα συγκρίνει
κανείς την πολιτική του συντηρητικού Ζυππέ και του σοσιαλιστή Ζοσπέν στα
θέματα της κοινωνικής ασφάλισης, των ιδιωτικοποιήσεων, της μετανάστευσης ή του
προϋπολογισμού, διαπιστώνει ότι οι διαφορές είναι ελάχιστες. Απλώς, ο πρώτος
κυβερνούσε μόνος του, ενώ ο δεύτερος διοικεί με σεμινάρια και στρογγυλά
τραπέζια. Το αποτέλεσμα είναι το ίδιο.

Ο μόνος που υπερασπίστηκε τους Γάλλους σοσιαλιστές ήταν ο Όσκαρ Λαφονταίν ­
αλλά αυτός είναι παροπλισμένος. Το κόμμα αναγκάστηκε έτσι να περάσει στην
αντεπίθεση. Μια άτυχη δήλωση δεν μπορεί να ακυρώσει δύο χρόνια ενεργητικής
πολιτικής, τόνισε ο Ζαν-Κριστόφ Καμπαντελίς, δεύτερος στην ιεραρχία του
Σοσιαλιστικού Κόμματος. Να θεσπίσουμε ένα νόμο που θα τιμωρεί τις εταιρείες οι
οποίες κάνουν απολύσεις ανεξαρτήτως της οικονομικής τους κατάστασης, πρότεινε
ο γραμματέας Φρανσουά Ολλάντ. Ο αρχηγός έπιασε το υπονοούμενο. Και στην ομιλία
του τη Δευτέρα στην κοινοβουλευτική ομάδα, παρουσιάστηκε μεταμορφωμένος, πιο
σίγουρος, πιο μαχητικός, υποσχόμενος να παρέμβει παντού, από την καταπολέμηση
της ανεργίας μέχρι την ασφάλεια των τροφίμων κι από τη μεταρρύθμιση των
δικαστηρίων μέχρι τα δικαιώματα των αρρώστων. Η «πληθυντική Αριστερά» πήρε μια
βαθιά ανάσα. Και η Δεξιά άρχισε την καζούρα: την περασμένη εβδομάδα είδαμε
έναν φιλελεύθερο Ζοσπέν, τώρα παίζει τον αριστερό, την άλλη εβδομάδα τι θα κάνει;

Όσο για τον κόσμο, δεν φαίνεται να νοιάζεται για όλα αυτά. Τους ενδιαφέρει
πολύ περισσότερο ποια γυναίκα θα επιλέξουν οι 36.000 δήμαρχοι της χώρας ως το
νέο σύμβολο της γαλλικής δημοκρατίας. Η ψηφοφορία θα γίνει στις 23 Νοεμβρίου
και οι υποψήφιες είναι πέντε: τα μοντέλα Λετίσια Κάστα (που η νίκη της
θεωρείται δεδομένη) και Εστέλ Χάλλυνταιη, η τραγουδίστρια Πατρίσια Χάας, η
δημοσιογράφος Ντανιέλα Λουμπρόζο και η παρουσιάστρια Ναταλί Σιμόν. Οι λιγοστές
γυναίκες δήμαρχοι διαμαρτύρονται: τη Μαριάν του 21ου αιώνα καλούμαστε να
επιλέξουμε ή τη Μις Γαλλία; Πρόκειται για μια πράξη άμεσης δημοκρατίας,
απαντούν οι οργανωτές. Στα μπιστρό, η συζήτηση έχει ανάψει.