30 ΕΡΩΤΗΣΕΙΣ ΓΕΩΡΓΙΟΣ-ΑΛΕΞΑΝΔΡΟΣ ΜΑΓΚΑΚΗΣ

ΚΑΘΗΓΗΤΗΣ – ΤΕΩΣ ΥΠΟΥΡΓΟΣ

ΟΡΑΜΑΤΙΖΕΤΑΙ: Να αναλάβουν οι ενεργοί πολίτες την πρωτοβουλία.

ΦΟΒΑΤΑΙ: Την παράταση αυτής της ιδεολογικής λιποθυμίας.

ΕΛΠΙΖΕΙ: Στον άνθρωπο.

ΔΙΑΒΑΖΕΙ: Ιστορία.

ΠΟΛΕΜΑΕΙ: Γι’ αυτό που νομίζει ότι είναι «το καλό του ανθρώπου», όπως
έγραψε ο Κουτσοχέρας όταν είμαστε φυλακισμένοι στον Κορυδαλλό, επί χούντας.

ΑΝΤΙΤΙΘΕΤΑΙ: Στην απανθρωπιά και αναλγησία.

Κι αν πέρασαν τα χρόνια, παραμένει αγωνιστής, «ανθρωπιστής και αναρχικός»,
επειδή και το Ποινικό Δίκαιο στο οποίο αφιέρωσε μεγάλο μέρος της ζωής του
είναι τέτοιο: «Ανθρωπιστικό και αναρχικό: μ’ αυτό υπερασπίζεσαι τον ανθρωπάκο
που τον έχει πιάσει ο μηχανισμός της εξουσίας και θέλει να τον λιώσει». Ο
Γεώργιος-Αλέξανδρος Μαγκάκης, πρωτοπόρος ποινικολόγος, καθηγητής-θρύλος στο
Ποινικό Δίκαιο του Πανεπιστημίου Αθηνών, διακεκριμένος πολιτικός, τ. υπουργός
Δικαιοσύνης αλλά και Εξωτερικών, έλαβε χθες, σε ειδική τελετή στο Πανεπιστήμιο
Αθηνών, «τον έπαινο του Δήμου και των Σοφιστών» για την προσφορά του στην
επιστήμη και την πολιτική.

ΕΡ.: Η τιμή που σας κάνει τώρα το Πανεπιστήμιο Αθηνών, επιστέγασμα μιας
λαμπρής πολιτικής, νομικής και επιστημονικής πορείας;

ΑΠ.: Απαντώ Καβαφικά. Η τιμή αυτή είναι για μένα, «ο έπαινος, του Δήμου και
των Σοφιστών». «Τα δύσκολα και τ’ ανεκτίμητα εύγε», είναι για μένα δικαίωση
μιας πορείας, μιας στάσης ζωής.

ΕΡ.: Η «διπλωματία των σεισμών», μεταξύ Ελλάδας και Τουρκίας, μπορεί να
επιφέρει ουσιαστική βελτίωση των διμερών σχέσεων.

Λανθάνουν όμως για την Ελλάδα και κίνδυνοι σε αυτήν την προσπάθεια;

ΑΠ.: Βέβαια. Άλλο η προσέγγιση ανθρώπινης αλληλεγγύης και άλλο η προσέγγιση
επί των υπαρκτών πολιτικών προβλημάτων. Η Ελλάδα πρέπει να παραμείνει
αμετακίνητη, απαιτητική, και με καλά αισθήματα. Όχι όμως άλλες υποχωρήσεις!

ΕΡ.: In dubio pro mitiore επιτάσσει το Ποινικό Δίκαιο. Πόσο κοντά σε αυτήν την
αρχή βρίσκεται το σημερινό κοινωνικό μας σύστημα;

ΑΠ.: Δυστυχώς, και σε διεθνή κλίμακα, η ανθρωπότητα περνάει μία γενική κρίση
όπου η παραπάνω αρχή δεν εφαρμόζεται.

ΕΡ.: Πολιτική: η τέχνη του εφικτού ή η προσπάθεια μετουσίωσης ενός οράματος;

ΑΠ.: Το δεύτερο. Και θα βαδίσεις στο δρόμο αυτό με ρεαλισμό, υπολογίζοντας
πάντα το εφικτό. Είναι σύνθεση οράματος και σκληρής λογικής.

ΕΡ.: Ο «τρίτος δρόμος» της νέας ευρωπαϊκής αριστεράς μοιάζει να αποτυγχάνει;

ΑΠ.: Απέτυχαν όλα αυτά τα νέα μορφώματα. Αλλά δεν ήταν πραγματικά αριστερά.
Ήταν μετριοπαθείς εκφράσεις νεοφιλελεύθερης αντίληψης.

ΕΡ.: Πώς αξιολογείτε τη θέση «ισορροπιών» που κράτησε η σημερινή ελληνική
κυβέρνηση κατά τον πόλεμο στη Γιουγκοσλαβία;

ΑΠ.: Κράτησε σωστά την ισορροπία ανάμεσα στο λαϊκό αίσθημα και το παντοδύναμο
σαρκοβόρο, παράνομο ΝΑΤΟ, και την αλαζονική στάση της αμερικανικής κυβέρνησης.

ΕΡ.: Η ενδοευρωπαϊκή αντιπαλότητα των ισχυρών ευρωπαϊκών κρατών προκάλεσε την
επέμβαση των ΗΠΑ στη Ευρώπη, ή συνειδητά προτιμούν οι Ευρωπαίοι να τους
«ξεμπλέκουν» οι Αμερικανοί από τις μεγάλες δυσκολίες;

ΑΠ.: Οι ΗΠΑ είχαν σωστά εκτιμήσει ότι η οντότητα της Ε.Ε. είναι μονάχα στο
οικονομικό πεδίο. Και θέλησαν να το κάνουν πολύ ορατό αυτό.

ΕΡ.: Πάλι όμως φταίμε οι Ευρωπαίοι…

ΑΠ.: Έχετε δίκιο τελικά. Οι Ευρωπαίοι εάν είχαν σταθεί πιστοί στις επιδιώξεις
και τα οράματα της Ε.Ε. θα είχαν δώσει εντελώς άλλο τόνο στη διεθνή πολιτική σκηνή.

ΕΡ.: Αποκαλέσατε «παράνομο» το σημερινό ΝΑΤΟ…

ΑΠ.: Έχει αλλάξει τελείως χαρακτήρα και προορισμό και δεν είναι πια ο
Οργανισμός που προβλέπεται από το Καταστατικό του ΟΗΕ. Αφήστε που αναμείχθηκε
παράνομα στα εσωτερικά μιας ευρωπαϊκής χώρας.

ΕΡ.: Νομικά όμως, το δόγμα της μη ανάμειξης υποχωρεί όταν συγκρούεται με το
υπέρτερο κοινό συμφέρον, στο οποίο εντάσσεται η εγκληματική κακοποίηση
ανθρωπίνων δικαιωμάτων ­ πράγμα που επικαλέσθηκε και ο πρόεδρος Κλίντον.

ΑΠ.: Ναι. Αλλά το πότε συντρέχει αυτό μπορεί να το κρίνει μονάχα όργανο
εξουσιοδοτημένο γι’ αυτόν τον σκοπό από τον ΟΗΕ.

ΕΡ.: Πώς σχολιάζετε την σημερινή κρίση του Ελληνικού Χρηματιστηρίου;

ΑΠ.: Το Χρηματιστήριο μετατράπηκε σε ένα πρόχειρο κι ανορθόδοξο καζίνο που
εξαπατά τους μικρούς παίκτες. Χωρίς καθόλου φραγμούς και έλεγχο.

ΕΡ.: Άρα ευθύνεται για την σημερινή κατάσταση και η κυβέρνηση;

ΑΠ.: Φυσικά! Έπρεπε από την αρχή να έχουν τεθεί κάποιες αρχές και κανόνες.

ΕΡ.: «Τα καλύτερα παιδιά» κουράσθηκαν και γύρισαν σπίτι τους. Ή και
ξεπουλήθηκαν. Δεν είναι πια καιρός για ήρωες;

ΑΠ.: Η ζωή είναι δυσβάσταχτη και συνήθως πολεμάει τους ήρωες. Τώρα διψάει όμως
ο τόπος, περισσότερο, για ήρωες.

ΕΡ.: Για «σκιαγραφίες των γενναίων» έγραφε ο πρόεδρος Τζων Κέννεντυ. Στον ίδιο
τύπο ηρωισμού αναφέρεστε;

ΑΠ.: Ακριβώς. Στους ανθρώπους που αψηφούν το προσωπικό συμφέρον προτιμώντας να
αγωνιστούν γι’ αυτό που πιστεύουν ότι συμφέρει τους συνανθρώπους τους και το
κοινωνικό σύνολο.