Στόχος ο Δαλάι Λάμα

Ο Δαλάι Λάμα θεωρείται ότι είναι η ενσάρκωση του Βούδα, και τιμάται
αναλόγως. Είναι και ο κοσμικός ηγέτης του λαού των Θιβετιανών.

Δαλάι Λάμα. Ο εξόριστος θρησκευτικός ηγέτης των Θιβετιανών δέχεται τον τελευταίο καιρό σωρεία επιθέσεων, που έχουν στόχο να πλήξουν το κύρος του

Γράφουν γι’ αυτόν τόσο πολύ και τόσο συχνά οι εφημερίδες και τα λοιπά ΜΜΕ που
έχει αναδειχθεί σε παγκόσμιο σταρ. Τον περασμένο μήνα 90.000 άνθρωποι έκαναν
προσκύνημα στο Σέντραλ Παρκ στη Νέα Υόρκη προκειμένου να ακούσουν τα διδάγματά
του. Γιατί τότε έχουν βγάλει τα μαχαίρια εναντίον τού πιο διάσημου μοναχού του
κόσμου ορισμένοι; Απτές αποδείξεις του ότι ο Δαλάι Λάμα είναι διασημότητα
«πρώτης κατηγορίας» δεν είναι δύσκολο να βρεθούν. Αυτό το αμάλγαμα πολιτικού
πρόσφυγα, θρησκευτικού διδασκάλου και ηθικού προτύπου ­ όλα αυτά, συνολικά,
τυλιγμένα υπό τον μανδύα ενός μοναχού της κεντρικής Ασίας ­ ποτέ δεν ήταν,
όπως φαίνεται, πιο ελκυστικό για τους Δυτικούς, οι οποίοι είναι εγκλωβισμένοι
στα δίχτυα μιας κουλτούρας που θεωρεί ότι πρωταρχικός ρόλος αυτών των ανθρώπων
είναι εκείνος του καταναλωτή.

Αλλά όσο πιο δημοφιλής έχει γίνει ο Δαλάι Λάμα, άλλο τόσο έχει αυξηθεί μία
ανταγωνιστική τάση: εκείνη που θέλει να τον κατακρημνίσει, να τον διασύρει, να
τον εξευτελίσει. Αυτή η τάση εκδηλώνεται από μία σειρά πολύ άγριων επιθέσεων
που έγιναν εναντίον του Δαλάι Λάμα από διάφορα ΜΜΕ. Επιθέσεων τόσο άγριων που
παλαιότερα μονάχα η μηχανή προπαγάνδας του Κινεζικού Κόμματος τολμούσε να
κάνει εναντίον του. Είναι αυτός ο μοναχός που άφησε άφωνο το πλήθος κόσμου που
είχε συγκεντρωθεί στο Σέντραλ Παρκ, ο ίδιος άνθρωπος που μία βρετανική
εφημερίδα κατηγόρησε, νωρίτερα αυτόν τον χρόνο, ότι «συνδέεται» με πράξεις
«θρησκευτικής καταπίεσης, δεσποτισμού και δολοφονίας»; Ο Δαλάι Λάμα όμως δεν
ήταν πάντα VIP «πρώτης κατηγορίας» ­ εκτός, φυσικά, από το Θιβέτ, όπου,
τουλάχιστον μέχρι τον ξεσηκωμό το 1959, θεωρούνταν και ενσάρκωση του Βούδα,
και ήταν και κοσμικός αρχηγός του λαού του. Στην εξορία όμως, επί πολλά
χρόνια, ούτε εκείνος αλλά και ούτε οι περίπου 100.000 Θιβετιανοί που τον είχαν
ακολουθήσει στη Ινδία έχαιραν ιδιαίτερης προσοχής από τα Δυτικά ΜΜΕ και τον
κόσμο της Δύσης.

Το δράμα του λαού του Θιβέτ ­ όπως και αυτό άλλων ανθρώπων που κατακτήθηκε η
χώρα τους, και γι’ αυτό και εκείνοι έγιναν πρόσφυγες ­ ήταν ένα θέμα για το
οποίο η διεθνής διπλωματία δεν μπορούσε να βρει καμία εύκολη λύση, και άρα
προτιμούσε να το αγνοήσει. Αυτή η κατάσταση θα μπορούσε να συνεχίζεται ακόμα
και σήμερα, με τους Θιβετιανούς στην Ινδία να απορροφώνται σιγά σιγά και
σταδιακά ­ αλλά, αποτελεσματικά ­ στην ινδική κουλτούρα και ζωή, και να χάνουν
τον πολιτισμό τους, την ίδια ώρα που οι Θιβετιανοί που είχαν παραμείνει στο
Θιβέτ θα υπέμεναν τον άμεσο βιασμό της κινεζικής αποικιοποίησης.

Σε λίγο καιρό το Θιβέτ θα καταντούσε απλώς μία φολκλορική ανάμνηση σε ένα
ιστορικό χάρτη. Το ότι η σκοτεινή αυτή μοίρα έχει τουλάχιστον αναβληθεί,
οφείλεται σχεδόν εξ ολοκλήρου στη επιτυχία του Δαλάι Λάμα να μετατρέψει μία
έκρυθμη και πτωχευμένη εξορία σε κορυφαίο γεγονός των παγκόσμιων ΜΜΕ. Και
ακόμα πιο εκπληκτικά, ο Δαλάι Λάμα το κατόρθωσε αυτό χωρίς να χάσει, εν τω
μεταξύ, το πιο πολύτιμο κεφάλαιό του: το ηθικό του κύρος.

Το Πεκίνο

Η δυσκολία είναι όμως ότι όσο μεγαλύτερη επιτυχία έχει ο Δαλάι Λάμα τόσο πιο
απειλητικός γίνεται στην εικόνα της Κίνας, που το Πεκίνο θέλει να προβάλλει:
μιας δήθεν λαϊκής δημοκρατίας, όπου «εθνικές μειονότητες», όπως είναι και οι
Θιβετιανοί, ζουν αρμονικά, και η θρησκευτική ελευθερία κυριαρχεί. Οπότε, όσο
περισσότερη προσοχή λαμβάνει το μήνυμα του Δαλάι Λάμα, και όσο πιο δημοφιλής
και σεβαστός γίνεται ο ίδιος, τόσο πιο επιτακτικό γίνεται για την κυβέρνηση
του Πεκίνου στην Κίνα να καταστρέψει το ηθικό κύρος ­ και άρα, την εξουσία ­
του. Μέχρι πολύ πρόσφατα οι Κινέζοι είχαν αποτύχει να πείσουν τους
δημοσιογράφους ­ εκτός από τα ελεγχόμενα ΜΜΕ της Λαϊκής Δημοκρατίας της Κίνας
­ ότι αξίζει να επιτεθούν στον Δαλάι Λάμα.

Αλλά, τον τελευταίο καιρό, τα πράγματα άρχισαν να αλλάζουν. Οι δηλώσεις που ο
μεγιστάνας των ΜΜΕ, Ρούπερτ Μέρντοκ, έκανε εναντίον του Δαλάι Λάμα, σε ένα
πρόσφατο τεύχος του περιοδικού «Tatler», δεν είναι παρά μία από τις πιο
πρόσφατες επιθέσεις εναντίον του μοναχού, οι οποίες επιχειρούν να ισχυριστούν
ότι οι υποστηρικτές του Δαλάι Λάμα έχουν πιαστεί κορόιδα και ότι υπάρχει
επίσης μία πολύ «σκοτεινή» πλευρά στη προσωπικότητα και την ζωή του Δαλάι Λάμα.

Αυξημένο το κύρος του

Είναι γεγονός ότι στα περίπου 50 χρόνια που έχουν περάσει από τότε που η Κίνα
κατέκτησε το Θιβέτ, το κύρος του Δαλάι Λάμα έχει σταθερά ανέβει, ενώ η φήμη
του Κινεζικού Κομμουνιστικού Κόμματος έχει, εξίσου σταθερά, υποχωρήσει.

Έπειτα από δεκαετίες προσπαθειών που καταβλήθηκαν για να αλλάξουν τα πράγματα
στο Θιβέτ διά της βίας, το Πεκίνο μοιάζει να έχει μάθει ένα πιο ύπουλο μάθημα:
ότι, δηλαδή, καταστρέφοντας το κύρος του Δαλάι Λάμα στη Δύση μπορεί να φανεί
εξίσου αποτελεσματικό με τον βασανισμό μοναχών στο Θιβέτ.