Πράκτορες και δημοσιογράφοι

Πράκτορες επιρροής της KGB είχαν διεισδύσει τη δεκαετία του ’70 στη γαλλική
εφημερίδα «Λε Μοντ», στο Γαλλικό Πρακτορείο Ειδήσεων και στο γαλλικό περιοδικό
«Λ’ Εξπρές». Αυτό τουλάχιστον υποστηρίζει ένα ογκώδες βιβλίο, τα πρώτα
αντίτυπα του οποίου κυκλοφόρησαν την Τρίτη στο Λονδίνο.

«Λε Μοντ»: «Τα αρχεία της KGB». Λιονέλ Ζοσπέν: «Τι μαθαίνω; Υπάρχουν κομμουνιστές στην κυβέρνησή μου;» (Το σκίτσο του Plantu από τη «Λε Μοντ»)

Στις 996 σελίδες του, το βιβλίο το οποίο συνυπογράφουν ένας καθηγητής του
Κέμπριτζ, ο Κρίστοφερ Άντριου και ο Βασίλι Μιτρόχιν, πρώην συνταγματάρχης των
σοβιετικών μυστικών υπηρεσιών που πέρασε στη Δύση τον Σεπτέμβριο του 1992 με
χιλιάδες σημειώσεις που είχε πάρει από τα αρχεία της KGB, περιγράφει σχεδόν
εβδομήντα χρόνια ­ από το 1917 ως το 1985 ­ της επιχείρησης αποσταθεροποίησης
και παραπληροφόρησης που εξύφανε η ΕΣΣΔ στη διάρκεια του Ψυχρού Πολέμου.

Σύμφωνα με μια περίληψη του βιβλίου, η οποία περιήλθε στην κατοχή της «Λε
Μοντ», «έπειτα από την πτώση των “πέντε υπέροχων”» (όπως είναι γνωστοί στη
Γαλλία ο Κιμ Φίλμπι και οι τέσσερις διάσημοι συνεργοί του που ξεσκεπάστηκαν
από το 1951 ως το 1965), «η Γαλλία έγινε, για δέκα χρόνια, η κύρια πηγή
πληροφοριών του σοβιετικού συνασπισμού». Οι δημοσιογράφοι είχαν, φαίνεται,
ιδιαίτερη πέραση «κυρίως στη δεκαετία του ’70», αλλά η KGB είχε επίσης
καταφέρει να στρατολογήσει πληροφοριοδότες στην πρεσβεία της Γαλλίας στην
ΕΣΣΔ, στο υπουργείο Εξωτερικών, ως και στους κόλπους των υπηρεσιών πληροφοριών
στο Παρίσι.

«Στο μεγαλύτερο μέρος του Ψυχρού Πολέμου», συνεχίζουν οι συγγραφείς, «η KGB
διέθετε σε μόνιμη βάση μια πενηνταριά πράκτορες στη γαλλική πρωτεύουσα, δηλαδή
περισσότερους από οπουδήποτε αλλού στην Ευρώπη». Δύο σοσιαλιστές πολιτικοί
«πρώτης γραμμής» είχαν στρατολογηθεί και η κομμουνιστική παραπληροφόρηση είχε
μάλιστα παίξει ρόλο στη γαλλική απόσυρση από το ΝΑΤΟ, το 1966. Ένας
δημοσιογράφος γνωστός ως φίλος του Φρανσουά Μιτεράν είχε στρατολογηθεί το 1955
με το κωδικό όνομα «Ζιλμπέρ» και μετά «Ζιλ». Η KGB «απογοητεύθηκε πολύ» όταν
δεν είδε το όνομά του στη σοσιαλιστική κυβέρνηση μετά το 1981. Στο βιβλίο
υπάρχει επίσης ο ισχυρισμός ότι ο δημοσιογράφος Αντρέ Ουλμάν, ο οποίος πέθανε
το 1979 και ήταν ιδρυτής μαζί με τον Φρανσουά Μιτεράν του Κινήματος των
Αιχμαλώτων Πολέμου (MNPGD) είχε στρατολογηθεί από το 1946 με το κωδικό όνομα
«Ντιράν». Μια «απόπειρα» ανάμειξης του προέδρου Βαλερί Ζισκάρ ντ’ Εστέν σε
κάποια μυστηριώδη υπόθεση ήταν ανεπιτυχής, εξηγούν οι συγγραφείς, όπως
ανεπιτυχής ήταν και η προσπάθεια «να τον κάνουν να πιστέψει ότι το σκάνδαλο
των διαμαντιών του Μποκάσα ξέσπασε χάρη στη CIA».

Προσπάθησε να στρατολογήσειτον Μπραντ

Η KGB προσπάθησε αλλά χωρίς επιτυχία να στρατολογήσει ως πληροφοριοδότες της
τον Βίλλυ Μπραντ και τον σοσιαλδημοκράτη Όσκαρ Λαφοντέν, σύμφωνα με τα
στοιχεία που συγκέντρωσε ο Σοβιετικός φυγάς Βασίλι Μιτρόχιν. Οι σοβιετικές
μυστικές υπηρεσίες προσέγγισαν ευθέως τον Βίλλυ Μπραντ το φθινόπωρο του 1941
στη Σουηδία όπου είχε καταφύγει και τότε δέχθηκε να παρέχει στον τοπικό
εκπρόσωπο της NKVD πληροφορίες για τις δυνάμεις της ναζιστικής Γερμανίας στη
Νορβηγία, τις οποίες του έδιναν φίλοι του Νορβηγοί. Ο Βίλλυ Μπραντ,
καταγεγραμμένος στα αρχεία της KGB, η οποία διαδέχθηκε τη NKVD, με το κωδικό
όνομα «Πολιάρνικ», ήθελε να βοηθήσει τους τρεις συμμάχους – Σοβιετικούς,
Αμερικανούς και Βρετανούς ­ να νικήσουν τη ναζιστική Γερμανία