ΔΡΟΜΟΙ

Γαλλική ταινία…

… με τίτλο «Η φυγή», περιστρέφεται γύρο από τη δεινή θέση στην οποία
βρίσκεται ο σύγχρονος Γάλλος. Το φιλμ, το οποίο χαρακτηρίζεται ως η πρώτη
ταινία της εποχής του Βιάγκρα, διεκτραγωδεί το δράμα ενός μεσήλικα, που δεν
μπορεί να ικανοποιήσει τη σύζυγό του, την οποία ενσαρκώνει η ηθοποιός Φανύ
Αρντάν. Ο σκηνοθέτης Κλωντ Μπερί, ο οποίος υποδύεται και τον ήρωα της ταινίας
του, παραδέχεται ότι εμπνεύστηκε από τα δικά του προβλήματα σεξουαλικής
ανεπάρκειας. Αν και κωμωδία, η ταινία αντικατοπτρίζει την αμηχανία του Γάλλου
άνδρα μπροστά στην μεταβολή της σεξουαλικής ισορροπίας δυνάμεων. Όπως σχολίασε
αρκετά χαιρέκακα μία Γαλλίδα αρθρογράφος, το φιλμ δείχνει «ότι ένα βήμα πριν
από την νέα χιλιετία, ο Γάλλος δεν είναι πλέον αυτό το ρωμαλέο αρσενικό, που
περηφανεύεται για την τελευταία του στύση, αλλά ένα αξιολύπητο, ζαρωμένο
ανθρωπάκι». Η ολομέτωπη επίθεση εναντίον των άλλοτε πολυδιαφημισμένων
σεξουαλικών επιδόσεων του Γάλλου τροφοδοτεί μία ολόκληρη βιομηχανία
σκηνοθετών, συγγραφέων και διαφημιστών.

Σ’ ένα άλλο…

… φιλμ, με τίτλο «Μία πορνογραφική σχέση», η ηθοποιός Ναταλί Μπέι (φωτό) ­
που κέρδισε στη Μόστρα της Βενετίας το βραβείο καλύτερης γυναικείας ερμηνείας
­ υποδύεται μία απογοητευμένη σύζυγο, η οποία ψάχνει με αγγελία έναν άνδρα για
να εκπληρώσει μία φαντασίωσή της. Δεν είναι μόνο οι ταινίες που ενοχλούν τους
άνδρες αλλά και οι σφυγμομετρήσεις που δείχνουν ότι οι Γαλλίδες έχουν
απηυδήσει από τις φτωχικές επιδόσεις των ανδρών τους και ότι σπεύδουν να
αναζητήσουν εξωσυζυγικές περιπέτειες. Όλα αυτά φανερώνουν ότι και ο Γάλλος ζει
με τη σειρά του την κρίση ταυτότητας που βιώνουν οι άνδρες στις δυτικές χώρες
καθώς προσπαθούν να προσαρμοστούν με την πραγματικότητα της χειραφετημένης γυναίκας.

Η παράδοση…

… της Γαλλίας ως κοιτίδα ιπποτισμού και πολιτισμένων σχέσεων μεταξύ των δύο
φύλων κάνει ακόμα πιο δύσκολη για τους Γάλλους την αναγνώριση της γυναικείας
ισότητας. Όταν οι γυναίκες στις βόρειες χώρες απελευθερώνονταν από τον
παραδοσιακό τους ρόλο και πάλευαν για να ανέλθουν επαγγελματικά, οι Γάλλοι
κατόρθωσαν να αναβάλουν την αμφισβήτηση της υπεροχής τους, με το επιχείρημα
ότι οι γυναίκες στη Γαλλία ήταν ανέκαθεν χειραφετημένες. Αυτή η ανδρική
σωβινιστική αντίληψη τούς επέτρεψε να εξακολουθούν να κλείνουν τον δρόμο στις
νέες γυναίκες, εμποδίζοντάς τους την πρόσβαση σε ανώτερες θέσεις στις
επιχειρήσεις, τις δημόσιες υπηρεσίες, το Κοινοβούλιο και άλλα επαγγέλματα.

Οι γυναίκες…

… πέρασαν στην αντεπίθεση. Γαλλίδες από τον πνευματικό και πολιτικό κόσμο
δημιούργησαν ένα δίκτυο με την επωνυμία «Οι σκύλες» αποφασισμένες να τρίξουν
τα δόντια σε κάθε άνδρα ο οποίος θα τολμήσει να υποστηρίξει ότι μία πετυχημένη
γυναίκα που προχώρησε επαγγελματικά είναι στην ουσία «πόρνη», που πέτυχε
επειδή πρόσφερε τα σεξουαλικά θέλγητρά της. Η πρώτη νίκη τους σημειώθηκε την
περασμένη εβδομάδα, όταν ανάγκασαν ένα εργατικό συνδικάτο να αποκηρύξει
φυλλάδια που συνέκριναν την Λωρ Αντλερ, διευθύντρια γαλλικού ραδιοσταθμού με
την Ιμέλντα Μάρκος και την Μαντάμ ντε Πομπαντούρ. Η έλλειψη σεβασμού και η
χυδαιότητα έγινε η άμυνα των ανδρών, οι οποίοι νιώθουν να απειλούνται από τις
γυναίκες. Και οι γυναίκες τους το έχουν συνειδητοποιήσει, σύμφωνα με
σφυγμομέτρηση που δημοσιεύτηκε στο περιοδικό «Εξπρές». Ο ιπποτισμός και το
θάρρος ήταν τα κύρια χαρακτηριστικά που απέδιδαν πριν από είκοσι χρόνια στους
άνδρες. Σήμερα, αυτό που χαρακτηρίζει τους άνδρες για τις γυναίκες είναι ο
εγωισμός και η φιλοδοξία.

Ο Ρούσσος Βρανάς λείπει σε άδεια