Μια μητέρα, ένα κορίτσι και το «Μουσικό Σχολείο»

Με σπάνια ευαισθησία, συγκρατημένη οργή αλλά και ρεαλισμό, η κυρία
Παρασκευή Γεωργακά (τ. γενικός γραμματέας του Συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων
Μουσικού Γυμνασίου – Λυκείου Ιλίου), περιγράφει την περιπέτεια της θυγατέρας
της, την περιπέτεια του Μουσικού Σχολείου, την περιπέτεια δηλαδή της Παιδείας:

«Το παιδί μας θα πάει φέτος Α’ Λυκείου. Όποιος νομίζει ότι το Λύκειο είναι
εύκολη υπόθεση, κάνει λάθος.

Πριν από μερικά χρόνια, όταν το παιδί μας είχε τελειώσει το Δημοτικό,
προβληματιζόμαστε, αν έπρεπε να πάει σε δημόσιο ή ιδιωτικό Γυμνάσιο.

Τότε καποιος γνωστός μας ανέφερε για τον υπάρχοντα θεσμό των μουσικών
σχολείων. Εκεί, ύστερα από εξετάσεις, το παιδί, που αγαπούσε τη μουσική, εκτός
από τα κανονικά του μαθήματα, θα έκανε δωρεάν και μαθήματα μουσικά (πιάνο,
ταμπουρά, όργανο επιλογής, θεωρία μουσικής, βυζαντινή μουσική, χορωδία κ.ά.).

Έτσι, η κόρη μας που αγαπούσε τη μουσική, βρέθηκε μαθήτρια στο Μουσικό
Γυμνάσιο Ιλίου (πρώην Χαϊδαρίου).

Θα ήταν κουραστικό να ανατρέξω στα μύρια προβλήματα που αντιμετώπισε και
αντιμετωπίζει το σχολείο αυτό (κτιριακά, λειτουργικά, οργανωτικά, θέματα παιδείας).

Ο λαός μας με τη σοφία του έχει συνοψίσει τέτοιου είδους προβλήματα σε λαϊκές
ρήσεις του τύπου:

­ Ένας κούκος δεν φέρνει την Άνοιξη.

­ Όπου λαλούν πολλοί κοκόροι, αργεί να ξημερώσει και

­ Τα μεταξωτά βρακιά, θέλουν κι επιδέξιους…

ώστε οι δικοί μου προβληματισμοί να είναι σίγουρα πλεονάζοντες..

Έτσι πορευόταν το παιδί μας, αντάμα με όλα τα υπόλοιπα παιδιά στο Μουσικό
Γυμνάσιο Ιλίου, καρτερώντας μια καλύτερη μέρα και ένα μέλλον ορατό και αισιόδοξο.

Ύστερα ήλθαν οι αλλαγές στην Παιδεία και οι Πανελλήνιες Εξετάσεις της Β’ Λυκείου.

Κι όπως έλεγε κι ο συγχωρεμένος ο πατέρας μου “Πήγε η κοσκινού να βάλει τον
άντρα της με τους πραματευτάδες”. Και φυσικά δεν τα κατάφερε! Ήταν
αναμενόμενο. Μετά όλοι μας ανατρέξαμε στο κλασικό πια: To be or not to be?

Και το κορίτσι μας δεν ήξερε τι να απαντήσει.

Όσο για τους θεσμούς, ας τους αφήσουμε ήσυχους.

Εκεί στη λίστα της εφημερίδας σας μέσα στα εκατό καλύτερα Λύκεια της χώρας
φιγουράριζε έτερο Μουσικό Λύκειο της Αττικής. Όμως εκεί είχε προλάβει να πιει
“καφέ” ο κ. υπουργός της Παιδείας. Εκεί ο αέρας είναι άλλος. Ανατολικός…

Σήμερα που πήραμε το απολυτήριο του παιδιού μας για μετεγγραφή σε άλλο Λύκειο,
μια θλίψη με κατέλαβε και μια πικρία.

Αναρωτήθηκα. Τι άλλο έπρεπε σαν γονείς να κάνουμε και δεν το κάναμε; Τι άλλο
έπρεπε τα παιδιά μας να κάνουν για να διατηρήσουν ζωντανό το σχολείο που τόσο αγάπησαν.

Γιατί τα παιδιά μας το αγάπησαν πολύ αυτό το σχολείο.

Μήπως έφταιξε η αβάσταχτη ελαφρότητα της εκπαιδευτικής μεταρρύθμισης που τα
έκανε όλα τέλεια και σε χρόνο ρεκόρ; Δεν ξέρω.

Είναι μερικοί που λένε πως ήταν σφάλμα μου να πάω το παιδί μου στο Μουσικό
Σχολείο. Υποστηρίζουν ότι έχασε πολύτιμο εκπαιδευτικό χρόνο σε μαθήματα που σε
τελευταία ανάλυση του είναι άχρηστα, αφού δεν πρόκειται να ασχοληθεί
επαγγελματικά με τη μουσική κι αφού δεν μετράνε στους βαθμούς του Ενιαίου
Λυκείου. Δεν συμφωνώ.

Μήπως τελικά φταίει η αβάσταχτη ελαφρότητα της μουσικής γι’ αυτή τη μεγάλη
αποτυχία; Δεν το πιστεύω.

Χαίρομαι που το παιδί μου “έχασε” τρία χρόνια στο Μουσικό Γυμνάσιο Ιλίου. Όπως
κι αν ήταν, με τις μυριάδες ατέλειες και τα ατέλειωτα προβλήματά του, πιστεύω
ότι το έφτιαξε καλύτερο, παρά χειρότερο. Γι’ αυτό με αγάπη το χαιρετώ κι εγώ
μαζί με το παιδί μου και του εύχομαι ολόψυχα να βρει το μεράκι και το κουράγιο
να σταθεί στο ύψος της αποστολής και των οραμάτων του.

Μόνο που τώρα πια ήρθε η εποχή τα δικά μας παιδιά να σταματήσουν το τραγούδι
τους! Από χαρούμενα τζιτζίκια πρέπει να γίνουν εργατικά μυρμήγκια.

Άσχετα αν η επιθυμία τους ήταν από την αρχή να είναι χαρούμενα μυρμήγκια…
και όχι τζιτζίκια.

Όσο για μας τους χαρούμενους χαμάληδες, δηλαδή τους γονείς τους, θα
συνεχίσουμε να είμαστε χαμάληδες, αφου έτσι πρέπει, και χαρούμενοι, γιατί τα
παιδιά μας σε όποιο Λύκειο, σε όποια δουλειά, σε όποια κατεύθυνση και να πάνε,
έχουν ανάγκη πρώτα από όλα το δικό μας χαμόγελο.

Όσο για τη Μουσική, δεν ανησυχώ. Έτσι ελαφριά που είναι θα συνοδεύει για πάντα
τα παιδιά μας.

Εδώ σας χαιρετώ και αφιερώνω το γράμμα μου αυτό στο παιδί μου και στα
πολυπληθή παιδιά που μετεγγράφονται φέτος από το Μουσικό Σχολείο Ιλίου σε άλλα σχολεία.

Καλή τύχη και καλή πρόοδο σε όλους».