Τιμωρία για άνεργες μητέρες!

Η κ. Βανέσσα Μελά – Παπαδοπούλου (Γλυφάδα) μας γράφει «με τιμή και αγανάκτηση»:

«Εργάζομαι ως αναπληρώτρια καθηγήτρια φιλόλογος εδώ και έξι περίπου χρόνια σε
δημόσιο σχολείο, στο 2ο Λύκειο Διαπολιτισμικής Εκπαίδευσης Ελληνικού. Τον
Νοέμβριο του ’97 και τον Φεβρουάριο του ’99 γέννησα δύο παιδιά για τα οποία
έλαβα τα νόμιμα από το ΙΚΑ, χωρίς βεβαίως να μου δοθούν και τα ένσημα. Μετά το
πρώτο παιδί, ο ΟΑΕΔ μου έδωσε επίδομα ανεργίας 83.500 δρχ., δεδομένου ότι ως
αναπληρώτρια καθηγήτρια απολύομαι κάθε χρόνο στις 30/6. Φέτος όμως προς μεγάλη
μου έκπληξη και βαθύτατη απογοήτευση δεν μου εδόθη επίδομα και για το δεύτερο
παιδί, παρά μου χορηγήθηκε ένα εφάπαξ βοήθημα 67.000 δρχ. και αυτό λόγω
παιδιών! Ο λόγος είναι ότι σύμφωνα με τον νόμο δεν συμπληρώνω 125 ημερομίσθια,
όπως μου “εξηγούσε” βιαστικά η εριστικότατη “υπεύθυνη” υπάλληλος (του ΟΑΕΔ
Γλυφάδας), πράγμα το οποίο ήταν αδύνατο να έχω, αφού οι εγκυμοσύνες μου
ακολουθούσαν η μία την άλλη.

Πληρώνω το τίμημα για τις κυήσεις μου όχι μόνο με τη μη λήψη ενσήμων κατά την
άδεια κύησης και λοχείας, με τις επικείμενες συνέπειες που συνεπάγεται αυτό
μακροπρόθεσμα, αλλά παράλληλα με τη στέρηση του επιδόματος ανεργίας για μια
ανεργία για την οποία δεν ευθύνομαι. Είναι βέβαια αυτονόητο ότι για μένα την
αναπληρώτρια, τον πολίτη β’ κατηγορίας, δεν ισχύει ο νόμος για την άδεια ενός
χρόνου (κύηση και λοχεία) που πρόσφατα ψηφίστηκε για τις διορισμένες
εκπαιδευτικούς, λες και τα δικά μου παιδιά δεν έχουν τα ίδια δικαιώματα και
ευκαιρίες με αυτά των διορισμένων μητέρων, κι ας εργάζομαι σε δημόσιο σχολείο.
Αυτά τα λίγα για τον σεβασμό της Πολιτείας προς τη μητρότητα και τη σοβαρή
αντιμετώπισή της προς το φλέγον δημογραφικό πρόβλημα, έτσι για να μη
βαυκαλίζονται οι πολίτες με λόγια και ρυθμίσεις…».