Γολγοθάς περιμένει τον Σρέντερ

Η ερώτηση δεν άρεσε καθόλου στον Γκέρχαντ Σρέντερ. Ο δημοσιογράφος ήθελε να
μάθει αν ο καγκελάριος θα διαβεβαίωνε εκ νέου τους συμπολίτες του ότι «πήρε το
μήνυμα», όπως είχε κάνει μετά την ήττα τού κόμματός του στις ευρωεκλογές. Η
παρευρισκόμενοι μειδίασαν. Ο Σρέντερ όμως δεν είχε διάθεση για αστεία. Εμφανώς
εκνευρισμένος, έκανε νεύμα να προχωρήσουν την επόμενη ερώτηση.

Σρέντερ, εκλογές. Μπροστά στο τεράστιο άγαλμα του Βίλλυ Μπραντ, στα κεντρικά γραφεία του SPD στο Βερολίνο, ο βλοσυρός καγκελάριος προσπαθεί να ερμηνεύσει την εκλογική του ήττα

Ποτέ άλλοτε ο καγκελάριος δεν είχε εμφανιστεί σε συνέντευξη Τύπου με τόσο
σκοτεινό βλέμμα. Ποτέ άλλοτε δεν είχε αφήσει τα ΜΜΕ να περιμένουν τόσο πολύ.
«Θα πρέπει πρώτα να χωνέψει το αποτέλεσμα», υπέθεσε ένας ανταποκριτής της τηλεόρασης.

Η πανωλεθρία του Σοσιαλδημοκρατικού Κόμματος (SPD) στις εκλογές για το
Κοινοβούλιο του Βρανδεμβούργου και του Σάαρ προκάλεσε μια σπάνια ομοφωνία στα
κύρια άρθρα των υπερεθνικής κυκλοφορίας εφημερίδων: «Η ψηφοφορία κατά του
Σρέντερ» ερμήνευσε η «Σιντντόιτσε Τσάιτουγκ», για «προειδοποίηση στον
Σρέντερ», μιλάει η «Βελτ», για την «πανωλεθρία του Σρέντερ» η «Φρανκφούρτερ
Ρούντσάου», για «την ευθύνη του καγκελάριου» η «Ταγκεστσάιτουγκ». Η Γερμανία
έπαψε να είναι η χώρα του Σρέντερ διαπιστώνει η «Φρανκφούρτερ Αλγκεμάινε».

Οι αναλύσεις των αποτελεσμάτων δικαίωσαν τους αρθρογράφους. Το εκλογικό σώμα
είχε θετική γνώμη για το έργο και τις ικανότητες των πρωθυπουργών του Σάαρ,
Ράινχαρτ Κλιμτ και του Βρανδεμβούργου, Μάνφρεντ Στόλπε, καταψήφισε όμως την
ομοσπονδιακή κυβέρνηση. Και ενώ οι Χριστιανοδημοκράτες (CDU) και οι
Σοσιαλιστές (PDS) κατόρθωσαν να διατηρήσουν τις δυνάμεις τους, οι παραδοσιακοί
ψηφοφόροι του SPD έμειναν μαζικά στα σπίτια τους. Η πολιτική πρακτική της
κυβέρνησης Σρέντερ τούς έχει πείσει ότι το «νέο κέντρο» δεν απευθύνεται σ’ αυτούς.

Στη μεταπολεμική ιστορία της Γερμανίας ένας καγκελάριος δεν είχε χάσει ποτέ
άλλοτε την εμπιστοσύνη του εκλογικού σώματος τόσο γρήγορα. Ποτέ όμως μια
κυβέρνηση δεν είχε κάνει τόσα λάθη μέσα σε έναν χρόνο και η έλλειψη
προσανατολισμού δεν υπήρξε τόσο εμφανής. Ακόμα και οι αναλυτές είναι αμήχανοι.
Συμφωνούν μόνο στο ότι ούτε ο καγκελάριος γνωρίζει προς τα πού θέλει να
κατευθύνει τη χώρα.

Οι δημοσκόποι προβλέπουν ότι ο φθινοπωρινός Γολγοθάς του Σρέντερ θα συνεχιστεί
την επόμενη Κυριακή, στις τοπικές βουλευτικές εκλογές στη Θουριγγία και τις
δημοτικές εκλογές στη Βόρεια Ρηνανία – Βεστφαλία, τη μεθεπομένη Κυριακή στις
τοπικές βουλευτικές εκλογές στη Σαξονίας και θα κλιμακωθεί στις 10 Οκτωβρίου
όπου διεξάγονται βουλευτικές και δημοτικές εκλογές στο Βερολίνο.

Η αντιπολίτευση ζητεί ντε φάκτο συγκυβέρνηση

Αν επαληθευθούν, και τίποτε δεν συνηγορεί υπέρ του αντιθέτου, ο συσχετισμός
των δυνάμεων στην Άνω Βουλή (Μπούντεσρατ) θα αλλάξει σε τέτοιο βαθμό, ώστε η
κυβέρνηση να είναι υποχρεωμένη να εξασφαλίζει κάθε φορά τη συναίνεση της
αξιωματικής αντιπολίτευσης (κάνοντας τις αντίστοιχες παραχωρήσεις), ώστε να
μπορέσει να προωθήσει τα μεταρρυθμιστικά μέτρα που επαγγέλλεται. Ήδη ο
υπουργός Οικονομικών Χανς Άιχελ κάλεσε τους Χριστιανοδημοκράτες να καταθέσουν
εναλλακτικές προτάσεις για το επίμαχο πακέτο περικοπών ύψους 30 δισ. μάρκων
στον προϋπολογισμό. Από την πλευρά της η αντιπολίτευση ζήτησε τη διεξαγωγή
επίσημων διαπραγματεύσεων, δηλαδή ντε φάκτο τη συγκυβέρνηση της χώρας. Οι
συσχετισμοί των δυνάμεων στο Μπούντεσρατ πάντως δεν αποτελούν τον μόνο
πονοκέφαλο του Σρέντερ. Οι εκλογές της Κυριακής τού κατέστρεψαν οριστικά τον
μύθο του «αήττητου». Του απέδειξαν επίσης ότι δεν μπορεί να διατηρήσει την
εξουσία χωρίς την υποστήριξη των παραδοσιακών ψηφοφόρων τού κόμματός του, τους
οποίους όμως απωθούν ακριβώς αυτά που ευαγγελίζεται. Και οι διαγραφόμενες
ήττες, προπάντων η πιθανή πανωλεθρία σε πόλεις σαν το Ντόρτμουντ, το
Γκελζενκίρχεν, την Κολωνία και τα υπόλοιπα παραδοσιακά προπύργια του κόμματος,
την «καρδιά» της Σοσιαλδημοκρατίας, μπορούν να προκαλέσουν την αλλαγή του
συσχετισμού των δυνάμεων στο εσωτερικό του SPD, προς όφελος της αριστερής
πτέρυγας. Μετά τις πανωλεθρίες της Κυριακής, οι «σύντροφοι» έσφιξαν τα δόντια
και παρέμειναν σιωπηλοί. Ο Σρέντερ δεν πρέπει να αισθάνεται όμως ασφαλής. Οι
Σοσιαλδημοκράτες δεν δίστασαν στο παρελθόν να ρίξουν έναν καγκελάριο, με την
πολιτική του οποίου διαφωνούσαν. Ο Χέλμουτ Σμιτ όμως δεν τους οδηγούσε από την
μία ήττα στην άλλη. Και οι Γερμανοί τον ονόμαζαν με σεβασμό «ο πλοηγός».