3η ΚΑΡΤΑ Τα ίδια κάθε χρόνο

ΚΑΘΕ χρόνο, χωρίς εξαίρεση, ακούγονται κραυγές διαμαρτυρίας στον χώρο της
διαιτησίας ποδοσφαίρου. Μετά τα μαγειρέματα και τις δήθεν αξιολογήσεις
έρχονται οι επιλογές, που συνήθως ερεθίζουν.

Κάποιοι σύνδεσμοι είναι ικανοποιημένοι, κάποιοι άλλοι εκφράζουν παράπονα.
Μάλιστα ο Σύνδεσμος της Αθήνας επιτίθεται με ασυνήθιστη δριμύτητα σε
ανακοίνωσή του εναντίον του Βασίλη Νικάκη και των συνεργατών του.

Είναι αλήθεια ότι ο Παπαπέτρου, ο Αρώνης και ο Ζωγράφος, που κόπηκαν, είναι
έντιμοι και καλοί διαιτητές. Ο Φινοκαλιώτης είχε σειρά, αλλά για τον Ντόβα ο
ΣΑΔ εκφράζει την αντίθεσή του. Πάντως τα προηγούμενα χρόνια ο ΣΑΔ δεν είχε
εξαντλήσει την ευαισθησία του, όταν ταλαιπωρούνταν βάναυσα οι άξιοι διαιτητές
Σωτήρης Βοργιάς και Μπάμπης Ρήγας.

Ο κ. Νικάκης θα πρέπει να εξηγήσει γιατί αποκλείστηκε ο Καλογιάννης (του
δικού του Συνδέσμου της Αιτωλοακαρνανίας, αν και είχε την πέμπτη θέση στον
πίνακα) και ο Χρονόπουλος της Μεσσηνίας που πέρασε τον περασμένο Δεκέμβριο
στην Α’ Εθνική και βγαίνει τώρα, αν και είχε καλύτερη βαθμολογία από τους
τρεις συναδέλφους του, με τους οποίους παρέμεινε ίδιο χρόνο στην κορυφαία
κατηγορία. Το πρόβλημα με τους διαιτητές είναι ότι οι αποφάσεις για είσοδό
τους στη λίστα των κορυφαίων ή έξοδό τους είναι μόνιμα αναιτιολόγητες. Το
γνωστό σλόγκαν για τους κομμένους «δεν απέδωσαν τα αναμενόμενα» καλά κρατεί.
Σε σταθερά επίπεδα και η ανασφάλεια των διαιτητών, όπως και η αναζήτηση
στηριγμάτων. Όποιος περιμένει άμεση αλλαγή πλεύσης, δεν γνωρίζει τον χώρο ή
διεκδικεί μετάλλιο αφέλειας. Είναι λάθος όμως να χρεώνεται το κακό
αποκλειστικά στον Νικάκη και τους συνεργάτες του ή στους τωρινούς μηχανισμούς,
αφού ουδείς τόλμησε επί δεκαετίες να κρατήσει πραγματικά ανεξάρτητη τη διαιτησία.

Όλοι έχουν μερτικό στα κακά χάλια της διαιτησίας. Ουδείς δικαιούται να
βγάζει την ουρά του απέξω.