Μετάλλιο ζωής

Η Λουντμίλα Ένκβιστ έκανε ένα διάλειμμα στις χημειοθεραπείες, για να αγωνιστεί στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα

ΣΤΗ ΣΟΥΗΔΙΑ «κρατούσαν την αναπνοή τους» γύρω στις εννέα το βράδυ του
Σαββάτου. Η Λουντμίλα Ένκβιστ, στον τέταρτο διάδρομο του τελικού στα 100 μ.
εμπόδια, ετοιμαζόταν για μια νέα μάχη. Τη μάχη της θέλησης για τη ζωή!

Στη Σουηδία, η Ένκβιστ είναι από τα πιο αγαπητά πρόσωπα. Τίποτα δεν συγκινεί
περισσότερο τον σουηδικό λαό όσο ο αγώνας της 35χρονης αθλήτριας κατά της
επάρατης νόσου.

Η Ένκβιστ δάκρυσε την Παρασκευή, μόλις προκρίθηκε στον τελικό των 100 μ.
εμποδίων με τον καλύτερο φετινό χρόνο, 12.50. Είχε πετύχει τον στόχο της. Ήταν
στον τελικό και θα προσπαθούσε να υπερασπιστεί τον τίτλο που κατέκτησε το ’97
στην Αθήνα.

Το Σάββατο το βράδυ τερμάτισε τρίτη με 12.47 και βελτίωσε το ρεκόρ της χώρας
της φορώντας στο στήθος ένα χάλκινο μετάλλιο, το οποίος όμως «μετρούσε» για χρυσό!

«Είμαι ενθουσιασμένη. Η τρίτη θέση είναι εκπληκτική. Ένα όνειρο έγινε
πραγματικότητα. Πριν από τρεις μήνες δεν μπορούσα να φανταστώ κάτι τέτοιο,
αφού πάλευα για τη ζωή μου», είπε η Λουντμίλα Ένκβιστ.

Η νικήτρια, Γκέιλ Ντίβερς, μόλις πέρασε τη γραμμή του τερματισμού έτρεξε να
αγκαλιάσει την Ένκβιστ. Την ίδια στιγμή, το κοινό χάριζε στις δύο σπουδαίες
αθλήτριες το πιο ζεστό χειροκρότημα.

Μετά το τέλος της κούρσας η Γκέιλ Ντίβερς έτρεξε να αγκαλιάσει την Ένκβιστ και να την συγχαρεί για τη νίκη της στη μεγάλη κούρσα για τη ζωή

«Είμαι περήφανη για τη Λουντμίλα», είπε η Ντίβερς. «Αυτό που πέτυχε,
αποδεικνύει τι μπορεί να καταφέρει ένας άνθρωπος όταν πιστεύει στον εαυτό του.
Τότε κάθε όνειρο μπορεί να γίνει πραγματικότητα».

Το Παγκόσμιο Πρωτάθλημα της Σεβίλλης αποτέλεσε ένα διάλειμμα για την Ένκβιστ.
Την Πέμπτη συνεχίζει τη μάχη της με την επάρατο νόσο στο νοσοκομείο
Καρολίνσκα. Η θέληση και η αποφασιστικότητά της αποτελούν παράδειγμα προς
μίμηση. Τον Απρίλιο υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση. Πέντε ημέρες αργότερα
άρχισε να προπονείται. Τον Ιούνιο σκεφτόταν πολύ σοβαρά τη συμμετοχή της στο
Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Παράλληλα, άρχισαν οι χημειοθεραπείες. Τώρα απομένουν
άλλες δύο. Κι αν πάνε όλα καλά, τότε θα συνεχίσει να σκέπτεται τον αθλητισμό
και θα αρχίσει την προετοιμασία της για τον επόμενο μεγάλο στόχο: τους
Ολυμπιακούς Αγώνες στο Σίδνεϊ. Και εκεί σκοπεύει να πει το οριστικό «αντίο»
στον στίβο. «Θα επιδιώξω η τελευταία μου συμμετοχή να είναι και η καλύτερη»,
υποσχέθηκε η Ένκβιστ.

Η Λουντμίλα, πρώην Ναροζιρένκο, έχει πετύχει παρά πολύ στη ζωή της. Το ’91
ήταν παγκόσμια πρωταθλήτρια στο Τόκιο, ενώ την ίδια χρονιά ήταν νικήτρια και
στον κλειστό στίβο (60 μ. εμπ.) στη Σεβίλλη. Το ’96 κατέκτησε το χρυσό
μετάλλιο στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Ατλάντα, ενώ πρώτη ήταν και στο
Παγκόσμιο της Αθήνας, πριν από δύο χρόνια. Απέκτησε τη σουηδική υπηκοότητα το 1996.