Ρεκόρ – πρόκληση

Ο Κουβανός Ιβάν Πεδρόσο είναι ο μοναδικός που μπορεί να απειλήσει το ρεκόρ του Πάουελ στο μήκος

ΡΕΚΟΡ που αντέχουν αρκετά χρόνια θα συζητηθούν αυτό το Σαββατοκύριακο στη
Σεβίλλη, κατά τη διάρκεια των δύο τελευταίων ημερών του Παγκοσμίου
Πρωταθλήματος Στίβου.

Υπάρχουν αγωνίσματα, όπως το μήκος των ανδρών, στα οποία έχουμε αρκετά χρόνια
να δούμε κάποια υψηλή επίδοση. Ο Κουβανός Ιβάν Πεδρόσο είναι ουσιαστικά ο
μοναδικός που έχει πετύχει κάτι καλό τα τελευταία δύο χρόνια. Μάλιστα, η
Ιβηρική χερσόνησος θεωρείται μάλλον γούρικη γι’ αυτόν, αφού το ’95 είχε υψηλή
επίδοση δύο φορές, πρώτα στη Λισσαβώνα (8μ68, στις 17/7/95) και στη συνέχεια
στη Σαλαμάγκα (18/7/95, 8μ71). Ο Κουβανός άλτης είχε ακόμα μια πολύ καλή
επίδοση στις 12/8/95 στο Γκέτεμποργκ, όταν κατέκτησε το χρυσό μετάλλιο, με 8μ70.

Το αγώνισμα του μήκους συζητήθηκε πολύ στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα του Τόκιο.
Τότε που ο Αμερικανός Μάικ Πάουελ κατέρριψε το ρεκόρ Μπομπ Μπίμον. Τα 8μ90
στους Ολυμπιακούς Αγώνες του Μεξικού έμειναν 13 χρόνια. Το άλμα του Πάουελ στο
Τόκιο ήταν πέντε πόντους πιο μακριά (8μ95). Ο Καρλ Λιούις, που ήταν δεύτερος
στην πρωτεύουσα της Ιαπωνίας, είχε επίδοση 8μ87. Είναι η τρίτη καλύτερη
επίδοση όλων των εποχών.

Ο Πεδρόσο είναι ο μοναδικός αθλητής που έχει καταφέρει να απειλήσει ­ έστω και
λίγο ­ αυτές τις επιδόσεις. Ο Ρόμπερτ Εμιγιάν στις 22/7/87 είχε άλμα στα 8μ86,
ενώ ο Αμερικανός Μάρι Μίρικς έναν χρόνο αργότερα στην Ιντιανάπολη ήταν στα
8μ74. Την ίδια επίδοση πέτυχε και ο συμπατριώτης του Έρικ Ουόλτερ στο Ελ Πάσο
το 1994.

Δεκατέσσερα χρόνια αντέχει το παγκόσμιο ρεκόρ στα 4Χ100 μ. των γυναικών. Στις
6/10/85 στην Καμπέρα της Αυστραλίας, η τετράδα τής τότε Ανατολικής Γερμανίας,
με τις Γκλάντις, Ρίτζερ, Όρσβαλτ και Έλσνερ είχε πετύχει 41.37. Το ρεκόρ αυτό
απειλήθηκε στην Αθήνα το ‘ 97, όταν οι Αμερικανίδες (Γκέινς, Τζόουνς, Μίλερ,
Ντίβερς) πέτυχαν 41.47. Βέβαια, στη Σεβίλλη δεν θα είναι η Μάριον Τζόουνς.

Το ίδιο ισχύει και για το ρεκόρ στα 4Χ400 μ. των γυναικών.

Το 1988 στους Ολυμπιακούς Αγώνες της Σεούλ, η τότε Σοβ. Ένωση με τις
Λεντόβσκαγια, Ναζάροβα, Κουλσούνοβα και Βλαντίκινα είχε επίδοση 3.15.17. Στην
ίδια κούρσα, οι Αμερικανίδες (Χάουβαρντ, Ντίξιν, Μπρίσκο, Γκρίφιθ) είχαν
πετύχει 3.15.51. Ε, λοιπόν, από τότε ένδεκα χρόνια έχουν περάσει, καμιά ομάδα
δεν έχει καταφέρει να «κατεβεί» από τα 3.16.00.

Η Γιορντάνκα Ντόνκοβα, στις 20/8/88 στη Στάρα Ζαγόρα είχε πετύχει παγκόσμιο
ρεκόρ στα 100 μ. εμπόδια με 12.21. Η ίδια απείλησε αυτή την επίδοση μια
εβδομάδα αργότερα στην ίδια πόλη (12.24). Μόνο η Λουντμίλα Ένκβιστ, η νικήτρια
στην Αθήνα, πλησίασε τα τελευταία χρόνια αυτό το ρεκόρ. Αλλά κι αυτή, το 1992,
στη Σεβίλλη. Η Σουηδέζα ­ πλέον ­ αθλήτρια είχε σημειώσει τότε 12.26.

Άλλο ένα ρεκόρ που αντέχει στον χρόνο είναι στο ύψος γυναικών και ανήκει στην
Στέφκα Κωνσταντίνοβα. Η Βουλγάρα αθλήτρια είχε πετύχει 2μ09 στις 30/8/87 στη
Ρώμη και πλησίασε αυτή την επίδοση έναν χρόνο αργότερα στη Σόφια (2μ08).