Τα αθλήματα με ταχύτητα και δύναμη ταιριάζουν στις Ελληνίδες αθλήτριες

Η ΕΚΡΗΞΗ του ελληνικού στίβου και η εντυπωσιακή ­ τα τελευταία χρόνια ­
συλλογή μεταλλίων στις μεγάλες διοργανώσεις μόνο τυχαία δεν μπορεί να
χαρακτηριστεί. Όχι γιατί απλώς σύμπτωση επαναλαμβανόμενη παύει να είναι
σύμπτωση, αλλά για πολλούς και μάλιστα επιστημονικούς λόγους.

Στην Ελλάδα, από τις αρχές της δεκαετίας του ’80, έχει αναπτυχθεί σημαντικά
(όχι όμως όσο θα ήθελαν οι ειδικοί) η σχέση αθλητών και προπονητών, με τους
εξειδικευμένους επιστήμονες που μπορούν να μελετήσουν και να στηρίξουν την
προπόνησή τους. Συγκεκριμένα μάλιστα σε ό,τι αφορά την «ταχοδυναμική
ικανότητα», όπου στη χώρα μας υπάρχει ιδιαίτερη ανάπτυξη.

Γι’ αυτό άλλωστε οι επιτυχίες έρχονται από τα αθλήματα που χαρακτηρίζονται
ταχοδυναμικά και όχι από εκείνα που έχουν να κάνουν με την αερόβια ικανότητα
(κοινώς αντοχή)

«Πριν από μερικά χρόνια, αν θυμάστε, όποιες επιτυχίες είχαμε, τις γνωρίσαμε
στις μεγάλες αποστάσεις. Αντίθετα, στα άλλα αθλήματα δεν διακρινόμασταν»
σημειώνει ο κ. Λευτέρης Τσαρούχας. Υπεύθυνος του Τμήματος Βιομηχανικής και
Αθλητικών Κινήσεων στο Εθνικό Κέντρο Αθλητικών Ερευνών (ΕΚΑΕ) και διδάκτωρ της
Αθλητικής Επιστήμης, είναι ίσως ο πιο κατάλληλος άνθρωπος για να αναλύσει τα
επιστημονικά αίτια της ελληνικής «έκρηξης» στον στίβο.

«Κατ’ αρχήν θα ήθελα να τονίσω ότι ο ρόλος μας θεωρώ ότι είναι απαραίτητος
μεν, συμβουλευτικός δε. Είμαστε αρωγοί σε μια προσπάθεια που κάνουν με μεγάλες
θυσίες ο αθλητής και ο προπονητής. Για να φθάσει ο αθλητής στην επιτυχία,
πρέπει να διαθέτει ταλέντο, να κάνει επίπονη προπόνηση με έμπειρο και ικανό
προπονητή και να υπάρχει αντικειμενική γνώση της τεχνικής του αθλήματος. Σε
αυτό μπορούμε να βοηθήσουμε εμείς. Είναι αυτό που έχουμε ονομάσει “σκόπιμη
τεχνική”» εξηγεί ο κ. Τσαρούχας και θυμάται την αρχή της συνεργασίας του με
τους Τερζιάν και Κορκίζογλου: «Δουλέψαμε μαζί και ξεκινήσαμε με τον προπονητή
να κάνουμε διαφορετικού είδους προπόνηση. Πάνω σε νέα δεδομένα, για να
μεγιστοποιήσουμε τις επιδόσεις τους».

Για να γίνει πιο κατανοητός, ο κ. Τσαρούχας σημειώνει: «Ο μυς του ανθρώπου
έχει την ικανότητα να συστέλλεται. Άλλοι αθλητές έχουν εκ γενετής το χάρισμα
να κάνουν αυτή τη λειτουργία με τους μύες τους πιο γρήγορα, άλλοι πιο αργά.
Αυτό που απαιτείται είναι η καλή αθλητική τεχνική και ο εντοπισμός της δύναμης
που θα μας βοηθήσει να επιταχυνθεί και να μεγιστοποιηθεί αυτή η λειτουργία.
Για παράδειγμα ο Βρετανός τριπλουνίστας Τζόναθαν Έντουαρντς που είχε
εντυπωσιάσει με τις επιδόσεις του εφήρμοσε διαφορετική, από τους άλλους
αθλητές, τεχνική. Όπως άλλαξε προ ετών η τεχνική στο άλμα εις ύψος, ο Βρετανός
έδωσε άλλες ιδέες στο τριπλούν. Είχε πιο σκόπιμη τεχνική! Τις αναλύσαμε μέσω
βίντεο, τις συζητήσαμε σε συσκέψεις με τους προπονητές και προχωρήσαμε σε
προπονήσεις σε άλλα δεδομένα. Η Τσιαμήτα και η Βασδέκη εκφράζουν αυτή την
τεχνική πάρα πολύ καλά. Σημειώνω όμως και πάλι ότι οι προπονητές είναι εκείνοι
που μπορούν να αξιοποιήσουν τις αναλύσεις μας και οι αθλητές με τη δουλειά
τους εκείνοι που μπορούν να τις εφαρμόσουν».

Μάλιστα ο κ. Τσαρούχας λέει με έμφαση: «Ο αθλητής είναι αυτοδίδακτος. Έχουμε
250 μύες και κανένας από αυτούς δεν έχει μυαλό. Ο αθλητής πρέπει να κατανοήσει
τι του ζητάει στην τεχνική ο προπονητής και να “πείσει” τους μύες του να
εκτελέσουν τις εντολές. Αν ο αθλητής έχει τις ικανότητες, αλλά δεν μπορεί να
τις αξιοποιήσει, υπάρχει, όπως αντιλαμβάνεστε, πρόβλημα».

Αξίζει να σημειωθεί ότι οι εξειδικευμένοι επιστήμονες κάνουν χρήση βίντεο σε
προσπάθειες κορυφαίων αθλητών (π.χ. του Έντουαρντς), τις αναλύουν σε
κομπιούτερ και ύστερα από συσκέψεις με τους προπονητές και τους αθλητές
μπορούν να κάνουν επισημάνσεις στις διαφορές της τεχνικής. «Το μάτι βλέπει
πολλά, αλλά βλέπει αυτά που ξέρει. Το βίντεο προσφέρει ανάλυση λεπτομερειών.
Με τον κ. Πομάσκι, για παράδειγμα, υπάρχει μια πολύ καλή συνεργασία. Όμως για
να φθάσει η Τσιαμήτα, ή όποιος άλλος αθλητής, 10-20 πόντους πιο μακριά, είναι
θέμα αντίληψης της ιδίας και της προπόνησης που κάνει με τον προπονητή της».