Ανέβηκε στον θρόνο του

![]() |
![]() |
|
Και η «αυτοκρατορία» του Μόρις Γκριν στα 100 μ. καλά κρατεί… |
ΠΙΣΤΟΣ στο ραντεβού με την επιτυχία ήταν και χθες ο Μόρις Γκριν στον τελικό
των 100 μ., ο οποίος φαίνεται να δημιουργεί τη δική του «δυναστεία» στο
σπριντ. Το «καθαρόαιμο» από το Κάνσας πιστοποίησε για μία ακόμα φορά τη μεγάλη
αξία του και τερμάτισε πρώτος με το απίστευτο 9.80, αφήνοντας πίσω τον Καναδό
Σουρίν (9.84) και τον Βρετανό Τσέιμπερς (9.97). Ο Γκριν δυσκολεύτηκε
περισσότερο απ’ ό,τι περίμεναν οι περισσότεροι, αφού ανέβασε τις «μηχανές» του
στα τελευταία μέτρα, όταν δηλαδή αισθάνθηκε την απειλή των αντιπάλων του.
Οι Ισπανοί φίλοι του κλασικού αθλητισμού είχαν την ευκαιρία να απολαύσουν από
κοντά τον Γκριν, όπως άλλωστε τον θαυμάσαμε και εμείς στα Τσικλητήρεια, όταν
κατέρριψε το παγκόσμιο ρεκόρ με 9.79. Όρθιοι χειροκρότησαν τον ταχύτερο
άνθρωπο στον κόσμο, ενώ εκείνος τους ανταπέδωσε τον θαυμασμό, στέλνοντας φιλιά
και κάνοντας υποκλίσεις. Μετά τον αγώνα, ο Γκριν, όπως συνηθίζει, υπέγραψε
δεκάδες αυτόγραφα στους μικρούς και μεγάλους θαυμαστές του.
«Η κούρσα ήταν εκπληκτική και αντιμετώπισα σπουδαίους αντιπάλους, οι οποίοι με
απείλησαν μέχρι το τέλος. Χρειάστηκε να δώσω τον καλύτερο εαυτό μου για να
νικήσω και τα κατάφερα. Είμαι χαρούμενος που κατέκτησα το χρυσό μετάλλιο και
ελπίζω να τα ζευγαρώσω μετά το αγώνισμα των 200 μ.», τόνισε ο Γκριν μετά τη
νέα επιτυχία του. Γνωστός «φιλέλληνας» ο Γκριν, δεν διστάζει όπου σταθεί κι
όπου βρεθεί να μιλάει με τα καλύτερα λόγια για την Αθήνα, την πόλη όπου έγινε
γνωστός το 1997 στο Παγκόσμιο Πρωτάθλημα. Και βέβαια, δεν ξεχνάει τη μεγάλη
επίδοση του περασμένου Ιουνίου στο ΟΑΚΑ. «Για μένα η Αθήνα είναι ο χώρος των
επιτυχιών μου. Θα έρχομαι συχνά» είχε πει συγκινημένος. Το άστρο του Γκριν
ξεκίνησε να «λάμπει» το 1995, όταν σε τελικούς αγώνες σκυταλοδρομίας για το
αμερικανικό πρωτάθλημα νίκησε τον μεγάλο Καρλ Λιούις. Τέσσερα χρόνια αργότερα,
ο διάσημος σπρίντερ στέφεται για δεύτερη συνεχόμενη φορά παγκόσμιος
πρωταθλητής και γνωρίζει την αποθέωση! «Σημαία» του Γκριν είναι το ρητό που
«κατασκεύασε» ο ίδιος: «Δεν προσπαθώ για ρεκόρ. Θέλω μόνο να νικάω.
Προετοιμάζομαι για το καλύτερο και τα ρεκόρ έρχονται από μόνα τους. Αν κυνηγάς
συνέχεια κάτι, δεν έρχεται ποτέ» υποστηρίζει ο Αμερικανός, ο οποίος δεν
ξεχνάει τις συμβουλές των κοντινών του ανθρώπων. Μάλιστα, όταν ήταν 8 χρόνων,
ο πρώτος προπονητής του, Αλ Χόμπσον, του είχε εκμυστηρευτεί: «Αν δεν είσαι
έτοιμος για μεγάλα πράγματα, καλύτερα να καθήσεις στο σπιτάκι σου!». Ο Γκριν
δεν θα ξεχάσει ποτέ την Ολυμπιάδα της Ατλάντα. Η ημιτελική κούρσα δεν του πήγε
όπως περίμενε. Στραμπούληξε το πόδι του και έμεινε έξω από τον μεγάλο τελικό.
Ο ίδιος δεν το πίστευε. Οδήγησε από το σπίτι του στο Κάνσας μέχρι την Ατλάντα,
για να παρακολουθήσει τον τελικό από την εξέδρα. Και ξέσπασε σε λυγμούς όταν
συνειδητοποίησε τη μεγάλη απουσία του. Από τότε υποσχέθηκε στον εαυτό του ότι
θα πρωταγωνιστεί. Και σε κάθε μεγάλη διοργάνωση το αποδεικνύει με τον καλύτερο τρόπο…















