«Πάρτε θέση για τον Πρόεδρο»

Η εκλογή του Προέδρου της Δημοκρατίας αποτελεί πλέον τη λυδία λίθο για την
πορεία των πολιτικών εξελίξεων στη χώρα. Μετά τα όσα διέρρευσαν από την
συνεδρίαση του «πρωινού καφέ» είναι πλέον σαφές ότι η κυβέρνηση ετοιμάζεται να
επιτεθεί στα κόμματα της αντιπολίτευσης, μηδέ της Νέας Δημοκρατίας
εξαιρουμένης, επιβάλλοντας την «προεδρολογία» στο προσκήνιο της πολιτικής ζωής.

Στόχος της κυβέρνησης είναι να μεταθέσει το πρόβλημα στις πλάτες των τεσσάρων
αρχηγών των μικρότερων κομμάτων της Βουλής και να τους πειθαναγκάσει να
αποκαλύψουν τις προθέσεις τους έγκαιρα ­ προφανώς για να κάνει και η ίδια τους
δικούς της υπολογισμούς σχετικά με τον χρόνο διενέργειας των προσεχών
βουλευτικών εκλογών.

Δεδομένου ότι ο ίδιος ο Κ. Σημίτης έχει αποκρυσταλλώσει μέσα του ότι δεν
πρέπει να οδηγήσει τη χώρα σε πρόωρες, εντός του έτους, εκλογές, πετάει το
μπαλάκι στην αντιπολίτευση, που μέχρι τώρα σφύριζε αδιάφορα, για το μείζον
πολιτικό θέμα της προεδρικής εκλογής του επομένου έτους.

Έτσι δημοσίως και σε πρώτη ευκαιρία ­ μάλλον στη διάρκεια της συνέντευξης που
θα παραχωρήσει στα πλαίσια των εγκαινίων της Διεθνούς Έκθεσης Θεσσαλονίκης ­
θα προκαλέσει την αντιπολίτευση να απαντήσει στα τρία, καίρια, όπως τα
χαρακτηρίζει η κυβέρνηση, ερωτήματα:

1 αν επιδιώκει να αποτελέσει η προεδρική εκλογή αφορμή για την τέλεση
πρόωρων εκλογών,

2 αν συμφωνεί ­ η αντιπολίτευση ­ ότι η εκλογή Προέδρου οφείλει να
συμβάλλει στην πολιτική ενότητα του έθνους, και

3 αν παραμένει στη θέση της, που αναπτύχθηκε από όλες τις πλευρές κατά
τη συζήτηση αναθεώρησης του Συντάγματος, ότι η προεδρική εκλογή πρέπει να
αποσυνδεθεί από την πιθανότητα πρόωρων εκλογών (με διάλυση της Βουλής στην
περίπτωση αδυναμίας εκλογής Προέδρου).

Οι θέσεις αυτές είναι το αποτέλεσμα μιας ευρύτατης συζήτησης που έκανε σχετικά
με την προεδρική εκλογή ο Πρωθυπουργός με τον Κ. Σκανδαλίδη και τον Κ. Λαλιώτη
στις αρχές της εβδομάδας, και κατά την άποψή του μπορούν να δώσουν στο ΠΑΣΟΚ
στρατηγικό πλεονέκτημα, είτε απαντηθούν τα ερωτήματα από την αντιπολίτευση
είτε όχι.

Η κυβέρνηση, πάντως, θα παίξει χοντρά από εδώ και μπρος το χαρτί της
«προεδρολογίας», εκκινώντας από δύο εκτιμήσεις:

Α Ότι πρόωρη προσφυγή στις κάλπες τον Μάρτιο, με ευθύνη της
αντιπολίτευσης, την ίδια ώρα που θα είναι ακόμη ανοιχτή η ένταξη στην ΟΝΕ,
μπορεί να της δώσει αρκετούς πόντους στη μάχη των αριθμών.

Β Ότι στην παρούσα Βουλή μπορεί να διαμορφωθεί προεδρική πλειοψηφία, η
οποία να επιτρέψει στην κυβέρνηση να ολοκληρώσει το έργο της και στη χώρα να
πορευθεί ομαλά προς την ΟΝΕ.

Η εμμονή της κυβέρνησης στο πρόσωπο του σημερινού προέδρου Κ. Στεφανόπουλου
δεν έχει να κάνει μόνο με την εκτίμηση που τρέφουν η ηγεσία και τα στελέχη του
ΠΑΣΟΚ στο πρόσωπό του, αλλά και με την εκτίμηση που απολαμβάνει στην ελληνική
κοινωνία.

Γι’ αυτό πιστεύει, ότι πολύ δύσκολα ο Κ. Καραμανλής θα αρνηθεί να συναινέσει
στην εκλογή του, μιας και ο κ. Στεφανόπουλος προέρχεται επίσης από τον
συντηρητικό χώρο.

Η προεδρική πλειοψηφία που κατά την κυβέρνηση υφίσταται ή τέλος πάντων μπορεί
να διαμορφωθεί, έχει την προβολή της και στην τακτική της ελάσσονος
αντιπολίτευσης.

Η οποία μπορεί τώρα να παρακολουθεί αμέτοχη, και να θεωρεί μεγάλη ευκολία να
πει όχι στον Κ. Στεφανόπουλο, αλλά θα είναι πολύ δύσκολο να δηλώσει όχι σε ένα
πρόσωπο από τον χώρο της Αριστεράς. Είναι κοινό μυστικό ότι στους
προβληματισμούς της κυβέρνησης έχει λάβει ήδη θέση η περίπτωση του Μίκη
Θεοδωράκη, μιας προσωπικότητας με διεθνή αντανάκλαση και με τέτοια δε
προϊστορία που τα κόμματα της Κεντροαριστεράς δύσκολα θα πουν όχι.

Συμπέρασμα δεν υπάρχει, παρά μόνο τούτο: ότι αυτή η ιστορία έχει πολύ δρόμο
ακόμη και είναι λάθος να πιστεύεται ότι όλα θα λήξουν με την παράθεση μερικών
ονομάτων, υποψηφίων και μη…

Ο ελιγμός που σχεδιάζει ο Κώστας Καραμανλής

Σχετικά με τις κινήσεις της Ν.Δ. η κυβέρνηση και το ΠΑΣΟΚ πιστεύουν ότι ο Κ.
Καραμανλής θα τρενάρει όσο μπορεί περισσότερο την υπόθεση αυτή, ευελπιστώντας
να εκδηλωθούν πρώτα τα μικρότερα κόμματα της αντιπολίτευσης. Κατά τα στελέχη
του ΠΑΣΟΚ, η στάση αυτή έχει να κάνει με την υστερόβουλη σκέψη ότι μπροστά σε
μια γενική άρνηση από τα μικρότερα κόμματα ο κ. Στεφανόπουλος θα αρνηθεί τη
στήριξή του μόνο από το ΠΑΣΟΚ και θα αποσύρει την υποψηφιότητά του.

Πληροφορίες πάντως από τη Ρηγίλλης δείχνουν ότι οι εκτιμήσεις αυτές συμπίπτουν
με τους προβληματισμούς της ηγεσίας της Νέας Δημοκρατίας. Η οποία βρίσκεται
μπροστά στο εξής πρόβλημα: ενώ την συμφέρει η παράταση της παραμονής του ΠΑΣΟΚ
στην εξουσία, για να φθαρεί ακόμη περισσότερο από την καθημερινή διαχείριση
των προβλημάτων, το κόμμα θα εξαναγκασθεί πιθανότατα να οδηγήσει τη χώρα σε
πρόωρες εκλογές τον Μάρτιο. Κάτι που ενδεχομένως συμφέρει το ΠΑΣΟΚ.

Κατά τις ίδιες πληροφορίες ο Κ. Καραμανλής δεν θα προτείνει κανέναν από τους
υποψήφιους που είτε έχουν αυτοχρισθεί είτε τους έχουν χρίσει τρίτοι, όπως οι
κ.κ. Κ. Μητσοτάκης, Γ. Βαρβιτσιώτης, Γ. Κεφαλογιάννης. Ο ελιγμός που θα
επιλέξει θα είναι να δηλώσει ότι δεν στηρίζει τώρα ­ τον Μάρτιο ­ τον Κ.
Στεφανόπουλο, αλλά όταν μετά τις εκλογές καταλάβει την εξουσία, θα τον
προτείνει ως υποψήφιο της Ν.Δ.

Το σενάριο αυτό, που ακούγεται καλό εκ πρώτης όψεως, έχει ένα μικρό πρόβλημα:
για να λειτουργήσει και να υλοποιηθεί, θα πρέπει να εξασφαλισθεί η συναίνεση
τού κ. Κ. Στεφανόπουλου, ο οποίος όμως μάλλον δεν θα συναινέσει λόγω του
χαρακτήρα του…