Δροσερή ρετσίνα και αρχοντιά στη «Μάσα»

Μια στάμνα με νερό, ένα τσίγκινο κύπελλο για να πίνουμε όλοι, τρεις κουλούρες
ψωμί της μισής οκάς κι ένα μεγάλο κομμάτι κασέρι, που μας έδωσαν από ένα
μπακάλικο της αγοράς του Βύρωνα, ήταν τα εφόδιά μας για ένα δεκάωρο ταξίδι,
μέσα στην καρότσα φορτηγού, αλε-ρετούρ, από τη Νέα Ελβετία στο Άργος. Ένας από
τους πρωταγωνιστές της πανίσχυρης ποδοσφαιρικής ομάδας, της Αθλητικής Ένωσης
Νέας Ελβετίας, ο Χρυσόστομος Λουλάκης, θυμάται και ζωντανεύει αξέχαστες
στιγμές από την ποδοσφαιρική και κοινωνική ζωή της περιοχής του, στην εποχή
του 1950. Κοντά του, ο γιος του Τέλης, με τον οποίο διατηρούν τη λαϊκή και
πολύ ευπρόσωπη ταβέρνα «Μάσα» στην Καισαριανή.

Ο Χρυσόστομος Λουλάκης, βασικό στέλεχος της Α.Ε. Νέας Ελβετίας (που αγωνιζόταν
τότε στην Α2 κατηγορία Αθηνών) και αργότερα του Αθηναϊκού όταν συγχωνεύθηκαν
οι δύο ομάδες, θυμάται εκείνο το περιπετειώδες ταξίδι στο Άργος, όπου η ομάδα
του έπαιζε, τον Οκτώβριο του 1951, για το Κύπελλο Ελλάδος με τον Παναργειακό.
Οι παίκτες και οι παράγοντες της Νέας Ελβετίας ταξίδεψαν με φορτηγό τύπου
«Ντόιτς» στοιβαγμένοι στην καρότσα του. Άλλοι κάθονταν σε μικρά σκαμνάκια κι
άλλοι πάνω σε κουρελούδες. Πέντε ώρες να πάνε κι άλλες τόσες να γυρίσουν πίσω.
Ταλαιπωρία αλλά και καλή καρδιά. Τραγούδια, καλαμπούρια, πειράγματα, φτώχεια,
αλληλοεκτίμηση και η ζωή κυλούσε όμορφα. Δεν ήταν μόνο το παιχνίδι στο Άργος
δύσκολο, λέει ο Χρυσόστομος Λουλάκης. Κάθε ποδοσφαιρικός αγώνας εκείνη την
εποχή είχε τις δυσκολίες του, τις περιπέτειές του. Θυμάμαι ­ τονίζει ο κ.
Λουλάκης ­ μετά τη λήξη των ματς που παίζαμε στο γήπεδό μας, στη Νέα Ελβετία,
οι περισσότεροι παίχτες της κιτρινόμαυρης ομάδας συγκεντρωνόμασταν σ’ ένα
ζαχαροπλαστείο, στου Καστρίδη, στον Βύρωνα, και περιμέναμε να περάσει κάποιος
παράγων της Νέας Ελβετίας, να μας κεράσει ένα κομμάτι μπακλαβά ή καταΐφι.
Διαφορετικά την βγάζαμε με νεράκι σκέτο ή μια λεμονάδα στα τρία!

Δύσκολα χρόνια, φτωχά, αλλά υπήρχε αγάπη και ευτυχία. Ήρεμη ζωή, κοινωνική.
Αλλά στα γήπεδα και τότε τα πράγματα δεν ήταν ήσυχα. Είχαμε επεισόδια, ξύλο,
φωνές. Ιδιαίτερα στην Α2 κατηγορία Αθηνών, οι μάχες ανάμεσα στις ποδοσφαιρικές
ομάδες των συνοικιών ήταν σκληρές και άνισες. Δεν πρόκειται να ξεχάσει ο
Χρυσόστομος Λουλάκης έναν παλιό του συμπαίκτη, τον Παλούκα, που το ύψος του
ήταν 1.25 (!), αλλά θαυματουργούσε μέσα στα γήπεδα και σημείωνε τα πιο
θεαματικά γκολ, με ανάποδα ψαλίδια. Η αθλητική δραστηριότητα του Λουλάκη δεν
σταμάτησε μόνο στην ποδοσφαιρική του καριέρα στη Νέα Ελβετία και τον Αθηναϊκό,
όπου έπαιξε 8 χρόνια ως κεντρικός οπισθοφύλακας. Είχε λαμπρή πορεία και στη
δυνατή (εκείνα τα χρόνια) ομάδα μπάσκετ, τους «Νέους Βύρωνα», που είχε
κατακτήσει το πρωτάθλημα Α2 Αθηνών. Ωραίες οι αναμνήσεις, αλλά γίνανε πλέον
βόλια και μας χτυπούν, λέει ο Χρυσόστομος Λουλάκης, που κάθεται πλέον στη
συντροφιά μας και μας κερνά κεχριμπαρένια, ελαφρά αλλά γνήσια ρετσίνα, στο
δροσερό περιβάλλον της αυλής της ταβέρνας του «Η Μάσα» που λειτουργεί (τώρα με
τη διεύθυνση τού γιου του, Αριστοτέλη) από το 1978, στο τέρμα της Λεωφόρου
Εθνικής Αντιστάσεως στην Καισαριανή. Τότε ο Χρυσόστομος Λουλάκης με την
αξέχαστη σύζυγό του Ελένη (υπάλληλο του ΟΤΕ) είχαν μεγάλη αδυναμία στη
μαγειρική και από μεράκι διαμόρφωσαν τον χώρο μιας παλιάς αποθήκης σε ταβέρνα.
Έτσι δημιουργήθηκε η «Μάσα» και λειτουργεί συνεχώς επί 21 χρόνια. Μια αυλή –
κήπος, γεμάτη καλλωπιστικά φυτά. Μικροί θάμνοι, πλατανάκια, λεύκες και 298
τριανταφυλλιές, πολύχρωμες. Τραπεζάκια και καρέκλες, άνετοι χώροι, δροσιά
ακόμη και τα πιο ζεστά βράδια, μπορεί κανείς ν’ απολαύσει με κάθε άνεση (αφού
υπάρχουν μεγάλοι χώροι για παρκάρισμα αυτοκινήτων) τις σπεσιαλιτέ που
ετοιμάζει η κουζίνα της «Μάσας». Στα ορεκτικά μπορείτε να διαλέξετε:
Μπουρεκάκια, λουκάνικο χωριάτικο, σαγανάκι κεφαλοτύρι, «σαλάτα Μάσα» (ποικιλία
λαχανικών με σάλτσα σος), σαλάτα κρητική (παξιμάδια, ντομάτες, τυριά,
πιπεριές), σπανακόπιτα, φάβα, γίγαντες, κολοκυθάκια, μελιτζάνες και πατάτες
τηγανητές. Σπλήνα γεμιστή, μπεκρή μεζέ, σουτζουκάκια σμυρναίικα με σάλτσα,
μπακαλιάρο σκορδαλιά, τυροκαφτερή, πιπεριές τηγανητές. Για κύρια πιάτα:
Μοσχαράκι στάμνας με πατάτες και κρούστα τυρί, σε πήλινο, ψημένο στον φούρνο.
Ζακυνθινό, μοσχάρι με ρύζι και αρακά και κρούστα τυρί σε πήλινο. Γιουβετσάκι
με κριθαράκι και κρούστα τυρί σε πήλινο. Γκιούλμπασι (αρνάκι με πατάτες και
τυρί τυλιγμένο σε λαδόχαρτο και ψημένο στον φούρνο. Ρολό μοσχαράκι κοκκινιστό,
σε δίχτυ. Επίσης κρέατα της ώρας με κύρια σπεσιαλιτέ τα παϊδάκια που
σερβίρονται με το κιλό, αλλά και σε μερίδα. Μπορείτε ακόμη να ζητήσετε και την
περίφημη σταβλίσια μπριζόλα της «Μάσας» από 500-800 γραμμάρια. Σερβίρεται σε
ξύλο με ντομάτα γαρνιτούρα (5.000 δρχ. το κιλό, ψημένη). Αν δεν σας αρέσουν τα
κρέατα για κύριο πιάτο, υπάρχουν ξιφίας στη σχάρα και σολομός. Επιδόρπια:
Εκτός από τα φρούτα εποχής και την ποικιλία ισπανικών παγωτών, το κατάστημα
σερβίρει γλυκά κουταλιού (σταφύλι, βύσσινο) με γιαούρτι, και καφέδες. Εκτός
από τη ρετσίνα με το κιλό, υπάρχει και ποικιλία από εμφιαλωμένα κρασιά.

«ΜΑΣΑ». Λαϊκή ταβέρνα. Εθνικής Αντιστάσεως 240-242, Καισαριανή. Τηλέφωνο:
7236.177: Ανοιχτά κάθε βράδυ, εκτός Δευτέρας. Από τις 5 Σεπτεμβρίου θα
λειτουργεί και τις Κυριακές τα μεσημέρια.