ΔΡΟΜΟΙ

Η διαγωγή…

… του Τόνι Μπλερ στον πόλεμο του Κοσσυφοπεδίου ήταν άψογη,
παραδέχονται οι «Τάιμς». Αν κάτι δεν μπορούν να του συγχωρέσουν είναι η
εχθρική στάση του απέναντι στο κυνήγι. Δεν διστάζουν να την χαρακτηρίσουν
σχιζοφρένεια. Γιατί, από τη μια, ο Βρετανός πρωθυπουργός στέλνει στον πόλεμο
τον καλύτερο, τον πιο επαγγελματικό στρατό του κόσμου και από την άλλη, θέλει
να απαγορεύσει το κυνήγι. Τι σχέση έχουν αυτά τα δυο; Μα πηγάζουν από τις
ίδιες ρίζες, γράφει η εφημερίδα στο κεντρικό σχόλιό της. Εκφράζουν και τα δύο
τον αγγλικό πολιτισμό, την «αγγλοσύνη». Γιατί, πόλεμος και κυνήγι πάνω στο
άλογο εμφανίστηκαν μαζί. Και είναι, λέει, και τα δυο το ίδιο δημοκρατικά. Είτε
αψηφεί ο έφιππος Άγγλος τις σφαίρες του εχθρού είτε καλπάζει στην εξοχή ξοπίσω
από την αλεπού, δεν κάνει καμιά διαφορά αν είναι λόρδος ή κοινός θνητός. Ό, τι
και αν είναι από τα δυο, είτε θα μείνει πάνω στο άλογό του είτε θα τσακιστεί
απ’ αυτό. Θα νιώσει τον ίδιο κίνδυνο, την ίδια έξαψη.

Μα ο Μπλερ…

… βιάζεται να γκρεμίσει τον Άγγλο από το άλογό του, αδιαφορώντας για τις
παραδόσεις της «αγγλοσύνης». Αυτό δεν δείχνει άραγε και ο όψιμος έρωτάς του
για το ευρώ; Αναρωτιέται η εφημερίδα. Με ένα σμπάρο δυο τρυγόνια. Και ας είναι
και τα δυο από τα αρχαιότερα σύμβολα της «αγγλοσύνης». Όσο για τη διάλυση του
Ηνωμένου Βασιλείου, τι να πει κανείς; Απλώς, η βρετανική εφημερίδα ελπίζει ότι
οι Σκώτοι και οι Ουαλοί δεν θα το παρακάνουν. Μα δεν μπορεί να κρύψει την οργή
της για τις αλλαγές που προτείνει ο Μπλερ στη διδασκαλία του μαθήματος της
Ιστορίας. Τι θα απογίνει η Βρετανία χωρίς όλους εκείνους τους βασιλιάδες, τις
βασίλισσες, τους ήρωες, τους στρατηλάτες, που όλοι μαζί αποτελούν την
πεμπτουσία και τη δόξα της «αγγλοσύνης»; Σαν να μην έφταναν όλα αυτά, ο Μπλερ
θέλει να απαγορεύσει και το κυνήγι.

Δεν θα του περάσει…

… πιστεύει ακράδαντα η βρετανική εφημερίδα. Γιατί το κυνήγι είναι
αυτό που «δένει» όλους τους Άγγλους σε ένα έθνος, σε μια οικογένεια. Ξεχνάει
λοιπόν ο Μπλερ πως ούτε οι κομμουνιστές μπόρεσαν να καταλύσουν αυτό το έθνος
στις αρχές του αιώνα; Γιατί τι είναι η Αγγλία; Μην είναι οι πράσινες
λοφοπλαγιές, οι εξοχικές εκκλησιές, τα μελαγχολικά βαλτοτόπια; Και οι
λοφοπλαγιές και οι εκκλησιές και τα βαλτοτόπια, αλλά και το κυνήγι. Αγγλία δεν
είναι μονάχα οι μεγάλες πολιτείες, αλλά ­ κυρίως ­ οι εξοχές, εκεί που τρέχει
η αλεπού για να γλιτώσει απ’ τα σκυλιά που αλυχτούν μπροστά από τα άλογα που
καλπάζουν ερεθισμένα από τα σπιρούνια ενός γνήσιου Άγγλου.

Αυτή είναι…

… η αγγλική πνευματικότητα, γράφουν οι «Τάιμς». «Δεν είναι η σύναξη
στην εκκλησία για να λατρέψουν τον Θεό, αλλά η χειμωνιάτικη συνάντηση στον
λόφο για το κυνήγι της αλεπούς», είχε πει ο Ντισραέλι. Γιατί, επιτέλους, δεν
μπορεί να το καταλάβει ο Τόνι Μπλερ; Τόσο το χειρότερο γι’ αυτόν, καταλήγει η
εφημερίδα. Γιατί η απαγόρευση του κυνηγιού μπορεί να στρέψει τόσους Άγγλους
εναντίον του, όσους δεν έστρεψε μέχρι τώρα η προδοσία της στερλίνας. Μπαμ και κάτω.